سرمقاله محمد عسلی

فارس و فرصت‌های از دست رفته

احساس مردمی که روی قالیهای رنگین راه میروند و شعر میسرایند با احساس مردمی که اقتصادی میاندیشند و در این اندیشه اند که ریالشان را به تومان تبدیل می کنند تفاوت عمده دارد. تفاوتی که رؤیابافی و تخیلگرایی چتری میشود زیر باران تا طعم و طراوت را در توصیف کلمات احساس کنی و نه در دست و روی و بوی…
فارس به کتابی توصیفی میماند از گذشتههای دور که هنرهای تجسمی آن را باید در ستونها و مجسمههای تخت جمشید دید و کاشیکاریهای مساجدی که در غبار زمان ، گردشگران را پذیراست. اما در غرفههایی که کم و بیش مستقر در کنار آثار باستانی اند ، صنایع ظریفه دستاورد همسایه فارس را می توان تماشا نمود که به عرضه فروش گذاشته اند مردمی هنرمند و جویای کار با اقلیمی که در آن هم خرما میروید و هم گردو به بار مینشیند و تفاوت درجه هوای آن از شمال به جنوب تا ۴۰ درجه در حال تغییر است.
سرزمینی با قابلیتهای بسیار کشاورزی، صنعتی، خدماتی و قطب گردشگری که شعاع آن در درازنای تاریخ از مادها تا عصر حاضر را دربرگرفته و از هنر و همت و سلحشوری و تمدن گذشتگان ما ، روایتهای بسیار دارد.
سرزمینی که خود اقلیمی است با قومیتهای فرهنگنشان و گویشهای زبانی متفاوت که چونان گلهای خوش رنگ و متنوع قالی درهم تنیده است. (ادامه…)