سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۵ مرداد ۱۴۰۰
خورشیدی پشت ابر

آن گونه که شنیده می شود گویا مردم در روزهای اوج گیری کرونا از طرف خواص جامعه و شخصیت های مورد وثوق به تغییر سمت و سوی نذورات ایام محرم با هدف تامین اقلام مورد نیاز در بهداشت و درمان توصیه شده اند . اگر فقط شهر خودمان شیراز را در نظر بگیریم هر ساله در این ایام خصوصا دهه اول محرم بسیاری از افراد به شیوه های گوناگون و طرق مختلف بخشی از پس انداز یا درآمد خود را صرف تهیه شربت ، شله زرد ، پخت انواع پلو و چلو و خورش و خرید ظروف یک بار مصرف و توزیع آن بین فقرا و همسایگان می کنند و همچنین هزینه ی حمل و نقل زائران به عتبات و مشهد مقدس و بقاع متبرکه را نیز متقبل می شوند و برای زیارت اولی ها امکانات سفر تدارک می بینند و این هزینه ها غیر از اقداماتی است که بسیاری از ارگان هاو نهاد ها برای افراد تحت پوشش خود انجام می دهند که سرجمع آنها قابل محاسبه نیست . حال اگر همین هزینه ها صرف خرید سرم و داروهای مخصوص کرونا و حتی واکسن و تاسیس بیمارستان های صحرایی و تامین تخت و سایر لوازم مورد نیاز پزشکان برای درمان بیماران شود به منزله ی انقلابی است که در این عرصه رخ خواهد داد . موقوفات در ایران هم در چارچوب وقف نامه های مکتوب و برنامه ریزی شده و بر اساس وصیت نامه است و هم این که گاه افرادی تحت تاثیر شرایط روحی خاصی ناگهان تصمیم به انجام کار خیر با انگیزه ای ویژه می گیرند . به هر حال آدم ها همان گونه که با همنوعان خود روابطی پر نوسان دارند ، مشابه چنین رابطه ای را هم با خدا دارند . (ادامه…)