سرمقاله محمد عسلی
محرم آری کرونا نه

قلب پرتپش فرزندان ایران با نام و نشان امام حسین(ع) از تولد تا وفات آشناست. سقاخانه ها حکایت تشنگی و عطش یاران حسین(ع) را در قطره قطره زلال آب خنک خود با بارش اشک هایی که بی اختیار می بارند همراه دارند.
ما شیعیان از امام حسین(ع) آموختیم و به واقعیت دیدیم که ظلم ستیزی و عدالت خواهی در فطرت انسان جاری است و همیشه تاریخ یک یزید هست که با آن به ستیزه برخیزیم. یزید گاه در لباس دین ظاهر می شود، گاه با زبان غیر سخن می گوید، و گاه نام ترامپ به خود می گذارد.
یزید از ابتدای هبوط انسان با انسان همزاد بوده و نام بدی و شر به خود گرفته است اما امام حسین(ع) یکی است بدانگونه که سرنوشتی جدای از دیگران ظلم ستیز داشته است.
بسیاری از ستم ستیزان تاریخ کشته یا به شهادت رسیده اند. هم از طبقه کارگران و هم نجبا و هنرمندان و نویسندگان و حتی قضات.
بسیاری قهرمان آزادسازی و مبدع حقوق بشر بوده اند اما هیچ کدام امام حسین(ع) نشدند. می گویند بیشترین نام های امروزی مردم جهان نام علی است. و در ایران نام حسین با پسوند و پیشوندی بسیار، آنچه مهم است آثار شهادت آن بزرگوار است که با روحی قریب به خدا در یک شب قلب ۷۲ تن را چنان تسخیر کرد که حتی کودک شیرخوار هم از آن افتخار عقب نماند. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی
واقع بینی در سایه ی خردگرایی

هر چند شتابناکی دگرگونی ها به شائبه ی عدم انطباق برخی رویدادهای کنونی با آنچه در گذشته روی داده دامن می زند ، اما هنوز هم نمی توان با چنین دستاویزی قانونمندی تاریخ را زیر سئوال برد و ارتباط شاخ و برگ ها را با ریشه قطع کرد ! چرا که بخشی از هویت هر ملتی در تاریخش نهفته است ولی آنچه مسلم است ما برده ی تاریخ خود نیستیم و توانایی رهاشدن از زندان تاریخ را داریم .
بی شک بخشی از سرنوشت ما را تاریخ رقم می زند ؛ تاریخی هم آغوش با جغرافیا ! از باورها و دلبستگی های قومی گرفته تا زبان و خاک و برخی داشتن ها و نداشتن ها و میراث های مادی و معنوی که هزاران سال استمرار داشته و در قالب فرهنگی خاص جانمایی شده است و آن را بر پیشانی ما حک کرده اند . اما نشانه هایی به چشم می آید که گویا ساز و کارهای ارتباطی نوین در صدد ایجاد اختلاط فرهنگی و نادیده انگاشتن مرزهایی هستند که هزاران سال بر روی زاویه ی نگاه ما تاثیر گذار بوده اند . چنین اختلاطی فی نفسه بد نیست ولی تاثیر آن بر ایجاد شکاف بین مرزهای فرهنگی و مرزهای جغرافیایی برای سیاست ورزان قابل تحمل نخواهد  بود چرا که آنها را از قدرت برانگیزانندگی برخی مولفه ها محروم می سازد . (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
محل دقیق درد را بگو
مخالفت مردم انقلابی و قهرمان ایران با دخالت های مستقیم و غیر مستقیم آمریکا که حاصل آن قطع دست امپریالیسم غرب از منافع همه جانبه در ایران بود، انقلاب ضد امپریالیستی و ضد استعماری ایران را در پی داشت. این حرکت مستمر مردمی مرگ بر آمریکا که بیش از چهل سال از آن می گذرد هر چند که نخست در باور قدرتمندان غرب و شرق درنیامد اما تحولات منطقه ای و جهانی بسیاری را در پی داشته است.
در واقع مرگ بر آمریکا صرفاً یک شعار نبوده و نیست و این واقعیت را هم دولت و هم ملت آمریکا و دولت های اروپایی درک کرده و به اهمیت آن پی برده اند.
مرگ بر آمریکا به آن معنی بود که نفوذ و قدرت سیاسی و اقتصادی و هم نظامی آمریکا را زیر سئوال برد و جهانیان به این واقعیت پی بردند که اگر ملتی مصمم با رهبری خردمند هم سو و هم جهت شوند می توانند با هر قدرت استعماری برخورد کنند و دیدیم که چنین رویداد تاریخی در ایران اسلامی اتفاق افتاد. (ادامه…)