سرمقاله
محمد عسلی
مردم، مسئولین
نارضایتی عمومی به علت افزایش نرخ ارز و طلا هر چند فشار را بر دولت و حاکمیت برای اصلاح ساختار اقتصاد افزون می‌کند اما آنچه در این میان تعیین کننده است مردمند.
مردمی که در طبقات فقیر، متوسط و مرفه قرار دارند.
آنچه اینک ملموس و محسوس است نارضایتی طبقات متوسط به بالا بیش از نارضایتی اقشار فقیر است.
زیرا طبقات متوسط و بالا به سمت پایین نزول می‌کنند اما طبقات فقیر صرفاً دغدغه تأمین معاش روزانه و رفع تنگناهای شغلی دارند.
در این میان یک سؤال مطرح است و آن اینکه نقش مردم در مقابله با تورم، گرانی و افزایش نرخ ارز تا چه میزان در کاهش فشارها بر دولت تأثیر گذار است؟
و اما بعد:
وقتی کمبود یک کالا که مصرف عمومی دارد به شیاع می‌رسد و از طریق فضاهای مجازی اطلاع‌رسانی می‌شود. عده‌ای به داروخانه‌ها و سوپرمارکت‌ها هجوم می‌برند تا علی‌رغم کمبود به هر دلیل آن کالا را بیش از نیاز روزانه خرید و انبار ‌کنند از ترس اینکه مبادا فردا و فرداها پیدا نشود. یک بحث فرهنگی و انحراف از تدبیر عاقلانه اقتصادی پیش می‌آید و آن تفاوت بین مردم کشورهای پیشرفته و عقب‌مانده و یا در حال پیشرفت در فرهنگ عمومی و اندیشه اقتصادی است. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
کو گوش شنوا؟
با مراجعه به افکار عمومی در می‌یابیم که خشنودی از وضعیت موجود به کیمیایی دست نایافتنی تبدیل شده و همه انتقاد دارند اما جنس انتقادها متناسب با موقعیت اجتماعی افراد، شغل، سن و تجربه و سواد آنها متفاوت است. هر چند تمامی انتقادها اغلب ساختاری است. شما با یک راننده‌ی کامیون که صحبت می‌کنید پیش از هر چیز از دغدغه‌های خودش می‌گوید و از گرانی لاستیک، مشکل بیمه، سقف کرایه و نهایتاً کیفیت پایین جاده‌ها حرف می‌زند. به سراغ یک فارغ‌التحصیل که می‌روید می‌بینید که مهمترین خواسته‌اش شغل و کاریابی است و این که دیده شود و تلاش‌های چندین و چند ساله‌اش را جدی بگیرند. کسبه‌ی بازار از کاهش قدرت خرید مردم گلایه‌مندند خصوصاً مغازه‌دارانی که اجناس لوکس و زینتی می‌فروشند بیش از سایر کسبه گلایه‌مندند. خلاصه این که در این خطه‌ی زرخیز نباید به دنبال افراد راضی بگردیم. اصطلاحی است که می‌گویند عزای عمومی عروسی است یعنی وقتی همه‌ی مردم به نوعی گرفتار و گلایه‌مندند خود به خود گونه‌ای احساس همدردی بین آنها وجود دارد و همین مسأله موجب می‌شود که در گعده‌ها و جشن‌ها و دورهمی‌ها دغدغه‌های مشترکی محور گفت‌و‌گو باشد. برعکس گذشته که اگر کسی چیزی می‌گفت دیگری به مخالفت با او پرچمش را بلند می‌کرد این روزها وقتی یک نفر آغاز کننده‌ی سخنان گلایه‌آمیز می‌شود دیگران نه تنها او را تأیید می‌کنند بلکه هر کدام برای اثبات سخن او مثالی از حوزه‌ی کاری خود می‌آورند و دست آخر به این نتیجه می‌رسند که حساب و کتابی در کار نیست و مردم عموماً بزرگترین مشکل را در شیوه‌های ناکارآمد تکراری برای اداره کشور می‌دانند. البته اخیراً در راستای شائبه‌زدایی در این خصوص بحث کنار گذاشته شدن بازنشستگان مطرح شده و کسانی که این مبحث را دنبال می‌کنند بیشتر به دنبال القای این تفکر هستند که پیری و رخوت و سستی به آفتی برای مدیریت کشور تبدیل شده است و جوانان باید بیایند و جای بازنشستگان را بگیرند که البته با توجه به قانونی بودن این مطلب جایی برای مخالفت نمی‌ماند اما لازم است یادآوری شود که بازنشستگی از مشاغل رسمی به معنای از حیز انتفاع ساقط شدن طیفی از نیروهای باتجربه نیست. چرا که همین بازنشستگان می‌توانند با عضویت در تشکل‌های مردم‌نهاد و راه‌اندازی جلسات نقد و بررسی و همچنین مکتوب کردن خاطرات دوران خدمت خود نقاط قوت و ضعف ساز و کارهای اداری را روشن کنند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
از کوروش چه می‌دانیم؟
مرد بالداری که در پاسارگاد دستی به دعا و احترام دارد همان کوروش کبیر مؤسس سلسله هخامنشیان است که به علت فتح بابل و آزادسازی یهودیان و انتقال مجدد آنها به اورشلیم مورد احترام قوم یهود است.
یهودی که امروز سکاندار سیاست خارجی آمریکاست و قومی که با پیوستگی و اتحاد یهودیان جهان بر بخش اعظمی از اقتصاد آمریکا و اروپا مسلط است و بیش از پنج کمپانی بزرگ خبرپراکنی را در اختیار دارد و از پایان جنگ جهانی دوم تا به اکنون صهیونیست‌های غاصب فلسطین از قدرت سیاسی و اقتصادی و خبررسانی یهودیان توانسته‌اند استفاده کنند و موقعیت خود را در سرزمین‌های اشغالی تثبیت نمایند و از حمایت نظامی و مالی و پشتیبانی سیاسی آمریکا برخوردار شوند.
و اما بعد:
شاید اگر کوروش به آزادسازی یهودیان شهره نمی‌بود تا به این حد نام و نشان وی مورد احترام جهانیان قرار نمی‌گرفت. روایتی است که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی مرحوم هاشمی رفسنجانی در یکی از سخنرانی‌های خود عنوان نموده کوروش همان ذوالقرنین و پیامبر الهی بوده است که خداوند در قرآن به نیکی از او یاد کرده است.
به هر تقدیر کوروش هر چه بوده یک کشورگشای فاتح و جنگاور ملی بوده که به روایت مرحوم باستانی پاریزی در جنوب شرقی فارس محلی که امروز شهرستان استهبان نامیده می‌شود به دنیا آمده. (ادامه…)