سرمقاله
اسماعیل عسلی
آزموده را نیازماییم
وقتی مشاهده می کنیم همان نقدهایی که زمانی تکنوکرات ها، خواص و روشنفکران جامعه به راهبردها و ساز و کارهای اداره کشور داشتند اکنون بر زبان مردم کوچه و بازار و حتی متشرعین جاری است باید بپذیریم که شرایط به کلی تغییر کرده و باید در خصوص نحوه ی متقاعدسازی افکار عمومی تجدید نظرهایی صورت گیرد. زمانی بود که با اقلیت توصیف کردن منتقدان راه تخطئه و به حاشیه راندن آنها تحت عناوین دم دستی باز بود و به راحتی می شد این گروه را از میدان به در کرد و حتی برخی کاستی ها را نیز به گردن کارشکنی های ناشی از عملکرد آنها انداخت اما در شرایط کنونی عوامل زیادی روی کم و کیف مطالبه گری مردم تأثیر گذاشته است. اول بازتاب اخبار مربوط به تخلفات مالی به موازات رکود و تورم حاکم بر بازار، دوم عملکرد بانک ها، سوم افزایش توان مقایسه ی شرایط ایران با سایر کشورها به مدد فضای مجازی توسط مردم، چهارم پرده دری ها و افشاگری جناح های سیاسی علیه یکدیگر و چهارم شرایط انفجاری منطقه.
ظرف چند دهه ی گذشته دو جناح اصلی بازیگر در عرصه ی قدرت هرگز در قامت یک منتقد تمام عیار و تأثیرگذار ظاهر نشدند به طوری که یکی با کوبیدن بر طبل رفاه اقتصادی و ارزش ها و دیگری با کوک کردن ساز اصلاحات فرهنگی و پر رنگ جلوه دادن لزوم توجه به حقوق شهروندی تلاش کردند به موازات حفظ موازنه و یارگیری از طیف های گوناگون با چانه زنی های معمول به منظور بهره گیری از فرصت ها به ایفای نقش در راستای نزدیکی به اهداف خود بپردازند. بالطبع اکنون که نه بوی بهبود از وضعیت اقتصادی به مشام می رسد و نه از اصلاح مناسبات اجتماعی و فرهنگی خبری هست شاهد رنگ باختن تدریجی فعالیت جناح های چپ و راست بر سمت و سوی روند امور هستیم. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد…
در تاریخ ۲۵۰۰ ساله ایران بسیاری اما و اگرهای بی¬پاسخ هست که تجربه¬اندوزی و درس از آنها در علم سیاست و اقتصاد و حتی فرهنگ و ادبیات می¬تواند شرایط را تغییر دهد و مسیر تاریخ ایرانیان را به نحو مطلوب¬تری پیش برد که مهم¬ترین آنها را می¬توان به شرح زیر خلاصه کرد.
یکم پیشگیری از جنگ¬های خانمانسوز که خسارت¬های جانی، مالی و حیثیتی به بار آورده¬اند و حتی در شرایطی که فتوحاتی بزرگ هم به همراه داشته¬اند با خسارات هنگفتی هم همراه بوده¬اند.
مانند جنگ خشایارشاه با سپاه آتن، جنگ جلال¬الدین خوارزمشاه با چنگیز، جنگ شاه اسماعیل صفوی با سلطان سلیم پادشاه عثمانی، جنگ فتحعلی¬شاه قاجار با روس¬ها و نهایتاً جنگ نادرشاه افشار با محمدشاه گورکانی پادشاه هند که هر یک از این جنگ¬ها در اثر بی-تدبیری شاهان و یا سران سپاه و والیان به علت دشمنی و عدم تشخیص موقعیت¬های زمانی مهم موجب خسارات بسیار و جدا شدن قسمت¬هایی از خاک وطن عزیز ما شده است.
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
معادله ی چند مجهولی
می گویند با گسترش و تنوع وسایل ارتباطی زمینه ی گفت و گوی تمدن ها بیش از هر زمان دیگری فراهم است‏.‏ اما اگر از افراد مختلف بپرسیم این گفت و گو در کجا‏،‏ بین چه کسانی و با چه هدفی برگزار می شود پاسخ های یکسانی دریافت نمی کنیم‏.‏ اگر هدف از گفت و گوی بین انسان ها‏،‏ کشف نقاط مشترک‏،‏ تفاهم و هم افزایی در راستای همزیستی مسالمت آمیز است چنین گفت و گویی سالهاست که بین متفکران و اندیشمندان جهان از هر نژاد و دین و کشور آغاز شده چون این طیف به دلیل برخورداری از روحیه آزادگی و حقیقت طلبی و همچنین مخالفت با دکان داری که دستاورد تفکیک انسان ها و فریب افکار عمومی است‏،‏ ترس و وحشتی از نتایج اجتناب ناپذیر گفت و گو ندارند‏،‏ اما از آنجایی که مخاطبان و دنبال کنندگان چنین گفت و گوهایی خواص و اهل مطالعه هستند‏،‏ بازخورد زیادی ندارد‏. ‏از جمله دستاوردهای گفت و گو بین دولت ها‏،‏ شکل گیری نهادها و سازمان های بین المللی است که متأسفانه تحت الشعاع برخی زیاده خواهی ها و انحصارطلبی ها از اثرگذاری بالایی برخوردار نیستند‏.‏ هر چند شکل گیری این نهادهای بین المللی با محوریت دغدغه های مشترک نظیر صلح و امنیت جهانی‏،‏ جلوگیری از تخریب محیط زیست‏،‏ تندرستی و احترام به حریم خصوصی و مالکیت و در راستای تلاش برای حراست از ارزش های انسانی صورت گرفته‏،‏ اما همواره با مانعی که سر در آبشخور منافع اقتصادی و زد و بندهای سیاسی دارد، به محاق رفته و ارزش آن اغلب در حد این است که در دعاوی و شکایات مورد استناد قرار گیرد‏.‏ مسلماً اگر قرار باشد گفت و گو با هدف تغییر اندیشه و رفتار و تغییر سمت و سوی تمدن انسانی دنبال شود راه درازی در پیش داریم‏.‏ در حال حاضر چند گونه تعامل و گفت و گو در جریان است‏.‏ در نوع اول اکثریت قریب به اتفاق انسان ها در جریان تعاملات و ارتباطات و گفت و گوها‏،‏ نگاه ماهوی و هستی شناسانه ندارند و اغلب یا مفتون طرف مقابل می شوند و یا از آنچه دیده و شنیده اند بیزاری می جویند که معمولاً به تقلید و یا رمندگی می انجامد! مثل این که شخصی با مشاهده ی جلوه های عینی فرهنگ غربی شیفته ی آن می شود و در مسیر تقلید قرار می گیرد‏.‏ نوع دوم گفت و گو بین خواص جامعه جهانی و اندیشمندان و صاحب نظران صورت می گیرد که بسیار زمان بر است و بی ضرر و در عین حال می تواند در درازمدت نتایج بسیار خوبی داشته باشد‏.‏ نوع دیگری از گفت و گو نیز بین سیاستمداران در جریان است که آثار و تبعات آن را می توان در مناسبات اقتصادی‏،‏ امنیت و رفاه انسان ها به تماشا نشست‏.‏ (ادامه…)