سرمقاله
اسماعیل عسلی
قضاوت تاریخ
یکی از مشکلات نامزدها در تبلیغات انتخاباتی، نخ نما شدن شیوه هایی است که در دوره های قبل به کار گرفته شده و دیگر برای مردم جذابیت و برانگیزانندگی چندانی ندارد، اما برخی شیوه ها هنوز هم جواب می دهد مثلاً می توان با تعریف و تمجید از شخصیت هایی که به هر دلیل نزد طیف هایی از مردم محبوبیت و مقبولیت دارند بخشی از آرای متعلق به آنها را مال خود کرد. همچنین اگر شخصی که طیف هایی از مردم با او خرده حساب دارند به یک نامزد انتخاباتی حمله کند و سخنی بر زبان بیاورد که تلویحاً به منزله ی تخطئه ی نامزدی خاص باشد، روی آن هم می شود حساب باز کرد. در همین راستا اگر یک نامزد در جریان مناظره های زنده و رو در رو ساختار شکنی یا افشاگری کند و حرف متفاوتی بزند که در چارچوب های متعارف مرسوم نیست چه بسا برای او محبوبیت به ارمغان بیاورد. بر زبان آوردن سخنانی که جوانان خصوصاً رأی اولی ها را بر سر ذوق بیاورد نیز تا حدودی کارساز است. سهم تیپ و قیافه را نیز نباید نادیده گرفت، همچنین بکارگیری ادبیاتی که در جریان مناظره ها از یک رئیس جمهور انتظار می رود هم در خور تأمل است. اما نباید فراموش کرد که هیچ یک از این شیوه ها نمی تواند جای بر دل نشستن را بگیرد. خصوصاً وقتی مخاطب و طرف قضیه افراد آگاه و وطن دوست باشند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
بازتاب شعارهای انتخاباتی و آینده نامعلوم
هرآنچه تاکنون در مناظره¬های انتخاباتی مطرح و در رسانه¬ها شنیده شده حکایت از خرابی اوضاع اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارد و بدون کم و کاست هر یک از نامزدها به تخریب عملکرد و شخصیت یکدیگر پرداخته¬اند. گویی ظرف این ۳۸ سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هیچ کار مثبتی نشده است.
متأسفانه آمارهای ارائه شده و ارقامی که در خصوص کارهای عمرانی و خدماتی ارائه می¬شوند بعضاً با واقعیت¬ها همخوانی ندارند گویی مسابقه¬ای در جریان است که هر کس سعی می¬کند با هل دادن و پیش پا کردن دیگری برنده مسابقه باشد.
دریغ از یک تحلیل واقع¬بینانه که حداقل یکی از نامزدها نیمه پر لیوان را هم ببیند و به یک ارزیابی ساده و منطقی بپردازد و بگوید: بله این کارها هم انجام شده است و کسانی که مدام من من می¬زنند غافلند که به تنهایی کاری از آنها برنمی¬آید و اگر بناست طرح¬هایی ارائه شوند هم به نیروی انسانی کارآمد و هم به منابع مالی و هم به ایجاد شرایطی برای ارائه خدمت و هم به مدیریت آگاه، باتجربه و صادق و متعهد نیاز دارد.
اینکه یکی بگوید: من یکی را دو تا و دو تا را صد تا می¬کنم، چنین و چنان می¬کنم می¬شود حکایت همان قبل¬تری که وقتی خواست نفت را به سر سفره مردم بیاورد آبشان هم برد و سفره¬شان را جمع کرد و ما را با حرکات و گفته¬هایش بی¬آبرو کرد.
هم¬اینک هم بوی خوشی از این شعارها نمی¬آید جز آنکه به یأس و تردید مردم بیفزایند و هر آنچه را هم که از امنیت و سلامت دارند به زیر سؤال ببرند و مردم را بیمارانی فرض کنند که به آنها داروی ضد و نقیض بخورانند و باز هم آزمون و خطا کنند تا چه پیش آید تا ۴ سال دیگر.
و اما بعد:
از اینکه وضعیت اقتصادی کشور دچار بحران مدیریتی و برنامه¬ای است شکی نیست. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
آثار تربیتی باور به ظهور امام زمان (عج)
نیمه شعبان هر سال که با برگزاری مراسمی شادی¬بخش به عنوان سالگرد تولد حضرت حجت (عج) همراه است دارای یک پیام اصولی است و آن اینکه کسی می¬آید. کسی که می¬تواند در زمین حکومت عدل و داد برقرار کند؛ با ستمگران و کافران بجنگد و فریادرس مظلومان تاریخ باشد.
در این نقل قول¬ها و احادیث دو چهره از امام زمان (عج) به نمایش گذاشته می¬شود. یک چهره جنگنده و خشن که بسیاری از گناهکاران و ظالمان را می¬کشد و جوی¬های خون جاری می¬شود از کشته¬ها و….
اما چهره دوم، چهره¬ای عدالت¬گستر و دادگر همراه با حمایت از محرومین و ستمدیدگان و کسی که می¬تواند حق را به حقدار برساند و….
با این دو باوری که به کرات نقل می¬شود چند آثار تربیتی مشهود و تأثیرگذار است.
یکم هر کس امام زمان خود را با اعمال و گفتار خود حاضر و شاهد می¬بیند و لذا با این باور سعی می¬کند ستمگر و ظالم و گناهکار نباشد.
دوم آنکه پیوسته یک امام عادل به او امید می¬دهد تا انتظاری هر چند طولانی را برای ظهور نسل به نسل به باور بنشاند.
سوم آنکه به انسان باورمند تفهیم می¬کند زیر بار ستم و فشار و بردگی نرود و آزاد و آزاده باشد چرا که امام زمان او این چنین است.
و نهایت اینکه سلسله امامت پایانی خوش دارد و امید و انتظارها تحقق می¬یابد و شیعیان و پیروان آن حضرت در کنار او به آرامش و عدالت می¬رسند و جهان در حکومت حضرت مهدی (عج) پر از عدل و داد و خالی از ستم و ستمگری می¬شود. (ادامه…)