یادداشت سردبیر ” اسماعیل عسلی”

عنوانی فراخور گذشته و حال شیراز
اگر از ما بپرسند انتخاب شیراز به عنوان پایتخت جوانان جهان اسلام چه تأثیری بر شاخصه  های کمی  و کیفی این شهر خواهد داشت چه پاسخی برای آن داریم؟ برای پاسخ به این پرسش باید پیش از آن نگاهی به بسترها و زمینه  های این انتخاب داشته باشیم! اصولاً  یکی از اهدافی که در انتخاب  یک شهر به عنوان پایتخت جوانان جهان اسلام دنبال می  شود، وحدت پذیری فرهنگ حاکم بر آن شهر است؛ از این رو باید نشانه  های این وحدت را که در قالب همزیستی مسالمت آمیز پیروان ادیان و مذاهب گوناگون جلوه گر می  شود در شیراز ببینیم. شیراز مرکز استانی است که اهل سنت در بخش  هایی از جنوب آن در کنار شیعیان زندگی می  کنند و با  یکدیگر تعاملات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دارند که البته دامنه  ی این تعاملات به شیراز نیز کشیده می  شود چرا که شیراز کانون همگرایی متولیان تدبیر امور استان است. فراتر از چنین ظرفیتی، در شهر شیراز در کنار صدها مسجد و حسینیه و امامزاده، کنیسه  یهودیان و کلیسای ارامنه و عبادتگاه ویژه زرتشتی  ها هم در بافت قدیمی  شیراز و هم در بافت جدید وجود دارد که محل تجمع و بجا آوردن آداب مربوط به آیین پیروان ادیان توحیدی است و این رویکرد محدود به زمانه  ی کنونی نیست بلکه شیراز از دیرباز چنین ظرفیتی داشته است. از منظری دیگر وقتی آثار حافظ و سعدی را که از مفاخر این دیار هستند مرور می  کنیم به نمونه  های فراوانی از تبلیغ همزیستی انسان  ها فارغ از سلایق و رویکردهای درونی شان برمی  خوریم تا آنجا که جهانیان نیز با کشف این ویژگی در آثار این دو بزرگوار، آنها را شخصیت  هایی جهانی و متعلق به جامعه  ی انسانی دانسته اند. از خاک عبیرآمیز شیراز هرگز شخصی چون ترامپ برنخواهد خاست که بگوید ما غیرمسلمانان را در این شهر تحمل نمی  کنیم. اینجا شهر سعدی است که جهان انسانی را به همگرایی فرا می  خواند و می  گوید: (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی

آفت  هایی که انقلاب ایران را تهدید می  کند

یکی از آفت  های مهم هر انقلابی پیری است. پیری به این معنی که نسل انقلابی جای خود را به نسل جدیدی می  دهد که اگر به درستی نتواند امانتداری کند و انقلاب را به پیش برد، انقلاب شکننده و پیر می  شود و قائم به شخص یا اشخاص.
نمونه  هایی از آن را می  توان هم در روسیه شوروی و هم در چین مثال زد. زیرا با مرگ مائو در چین انقلاب چین از اصول اولیه خود که تفکر سوسیالیستی و مقابله با سرمایه  داری بود دور شد و اگرچه هنوز مردم آن روحیه انقلابی خود را با کار کردن و به درآمد ملی افزودن حفظ کرده  اند اما شرایط کنونی چین با چین زمان مائو بسیار متفاوت شده است.
در مورد روسیه شوروی هم کم و بیش در به همان پاشنه چرخیده و دیگر مقابله با خرید به قصد انتفاع جایگاهی ندارد و اصلاحات اجتماعی «پروسترویکا» توسط گورباچف معادلات این اندیشه کمونیستی را تا حدود قابل توجهی تغییر داد.
اما در مورد انقلاب ایران هر چند نسل کنونی انقلاب اسلامی چندان آگاهی و ذهنیتی از شرایط قبل از انقلاب ایران ندارد و چونان نسل انقلابی سال ۵۷ علت مقابله با رژیم شاه را در حافظه ندارد، اما چند اصل مهم انقلاب که بیشتر جنبه باور دینی و اخلاقی دارد می  تواند نسل به نسل منتقل گردد و انقلاب را به صورت ریشه  ای حفظ کند هر چند به لحاظ شکلی تابع زمان و تغییرات آن باشد.
پایه اصلی و محتوای قوانین حاکم و رویه قضایی آن می  طلبد نگاه دینی به آن داشت.
تلاش مسئولین کنونی نظام هم که مردم را به رعایت قوانین و اخلاقیات دینی تشویق می  کنند ریشه در همین اندیشه و تفکر و باور دارد.
برگزاری مراسم دینی که مناسبت  های مهمی را در تقویم فارسی ما رقم زده است مانند مراسم محرم و صفر به تقویت اندیشه دینی و پذیرش بیشتر یک انقلاب دینی نسبت به یک انقلاب لائیک کمک کرده است. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
هزینه آرامش
میان مایگی شیراز در برخورداری از ظرفیت لازم برای مواجهه با تغییرات آب و هوایی امر جا افتاده ای است که برای همگان روشن و آشکار است. به طوری که نه تاب و تحمل بارندگی فراوان را دارد، نه برف را برمی تابد و نه سرما را. من در طول ۶ سال فعالیت مطبوعاتی در استان مرکزی و شهر اراک که برودت هوای آن در زمستان گاه به ۲۵ درجه زیر صفر هم می رسید به چشم خود می دیدم که به دلیل تکرار زمستان های سخت در آنجا ساکنان اراک خود را با نوسانات آب و هوایی وفق داده بودند. اما چون سرمای شیراز بگیر نگیر دارد و گاه آفتاب زمستانی دلچسبش آدم را به یاد اردیبهشت می اندازد، تمهیدات آنچنانی برای مقابله با سرمای غیرمنتظره اندیشیده نمی شود. در اراک و همدان سرمای هوا گاه موجب چسبیدن در خروجی ساختمان به حیاط می شد. رانندگان معمولاً لامپ روشنی را روی موتور و زیر کاپوت خودرو می گذاشتند تا از یخ زدگی آن جلوگیری کنند و برخی نیز زیر خودرو منقل می گذاشتند. از ابتدای پاییز نیز مبادرت به ریختن ضد یخ در رادیاتور خودرو می کردند. اراک از شهرهای کارگری و صنعتی است به طوری که کارگران کارخانجات آلومینیوم، ماشین سازی، واگن پارس، کمباین سازی، آونگان، آذرآب، شرکت صنایع و بسیاری از کارگاه های اقماری آنها از ساعت ۶ صبح در اوج سرما سوار سرویس می شدند و کارگران شاغل در نمایندگی روزنامه ها و نشریات کشوری نیز ساعت ۵/۴ صبح به ترمینال مراجعه می کردند و گونی های یخ زده و انباشته از نشریات گوناگون را بار می زدند و به کیوسک های داخل شهر منتقل می کردند به طوری که تا ساعت ۵/۷ صبح اغلب مشترکین روزنامه خود را دریافت کرده بودند. (ادامه…)