سرمقاله محمد عسلی ۲۱ شهریور ۱۴۰۰
چرا باید به دولت کمک کنیم؟

تصور اینکه بیماری کووید۱۹ بیش از دو سال ملت و دولت را در تنگنا و خسارت های مالی و جانی قرار می دهد برای هیچ پزشک و تحلیلگر مسائل بهداشتی و جهانی ممکن نبود. چرا که فقط ایران نیست که به درد چه کنم گرفتار است آن به اصطلاح عقاب تیز پرواز جهانخوار هم مواجه با سرایت شدید این بیماری است چه رسد به همه گیری در کشورهای پیشرفته و عقب مانده و در حال پیشرفت.
پس قبل از آنکه به دنبال مقصر بگردیم بهتر است به دولت کمک کنیم تا زودتر از پس ماجرا برآید و قطعا بهترین کمک رعایت دستورالعمل های بهداشتی است. به قولی داستان ایران فقط داستان کرونا نیست. کرونای اقتصادی و فرهنگی هم مزید بر علت است.
دولت سیزدهم مبالغ قابل توجهی را برای خرید واکسن و تهیه آن در داخل و خارج هزینه کرده است. حمایت های مالی به کارگاه ها و مؤسسات و ادارات آسیب پذیر از کرونا و بیکاری پیدا و پنهان کسبه در دفعات و فشارهای آمریکا بر افزایش تحریم ها و بلوکه کردن حساب های ارزی خود داستان جدیدی نیست که به مردم و دولت آسیب های اقتصادی و روحی و روانی زیادی زده است. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۰ شهریور ۱۴۰۰
شب آبستن است تا سحر چه زاید

پیش از جدایی افغانستان از ایران در سال ۱۸۶۳ این کشور پاره ای از تن ایران بوده است . اشتراکات زبانی و فرهنگی و دینی و مذهبی و همزیستی در سلسله بحران های تاریخی مهر تاییدی است بر هم ریشه بودن ایران و افغانستان به طوری که می توان گفت افغانستان نزدیکترین خویشاوند ایران نسبت به سایر کشورهای همسایه است و اکنون که مردم افغانستان پس از ۴ دهه تحمل جنگ های داخلی و هجوم خارجی به جرم عقب افتادگی فرهنگی و دسیسه ی بیگانگان در چنگال طالبان اسیر شده اند بار دیگر در تیررس نگاه جهانیان قرار گرفته و شخصیت های جهانی و سیاستمداران از یک سو و رسانه ها و مردم از سویی دیگر گاهی مزورانه و گاه صادقانه برای این مردم ستمدیده دل می سوزانند . عدم دسترسی افغانستان به دریا ، قرار گرفتن بخش های زیادی از این سرزمین در مناطق صعب العبور و کوهستانی و همچنین گرفتاری آنها در گرداب سنت های دست و پا گیر و حاکمیت مناسبات قومی از موانع اصلی رشد فرهنگی و اقتصادی این سرزمین بوده است . کسانی که با افغانی های مهاجر همنشینی و مصاحبت داشته اند و یا کاری به آنها سپرده اند می دانند که اکثر افغانی ها اشخاصی قابل اعتماد ، حلال خور و برخوردار از روحیه کار و تلاش هستند ، هر چند در مواردی نیز با افغانی هایی مواجه شده ایم که هنجارمند و متخلق به اخلاق نبوده اند که البته تعداد این گونه افراد در خور اعتنا نیست . نباید از نظر دور داشت که اغلب افغانی هایی که ایران را برای مهاجرت انتخاب می کنند کم سواد و به دنبال انجام کارهای فیزیکی هستند . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۸ شهریور ۱۴۰۰
از هر طرف که رفتم

زمین سرسخت هنوز هم نیمه جانی دارد و سرگردانی را در دور باطلی دیگر تجربه می کند. نفس زمین به شماره افتاده و باران های سیل آسیا در جدال با آلودگی ها ناتوان است. زمین از اعماق تا سطح در عصر جدید چنان کاویده شده که احساس درهم شکستگی دارد. فریاد زمین را با رعد و برق، طوفان های سهمگین، آتش سوزی های ممتد جنگل ها، فرونشست ها، فرسایش ها، زلزله ها، سونامی ها و مهم تر از همه گرمایش ممتد و ذوب شدن یخ های قطب به گوشمان آشناست اما کم کم به آن عادت کرده ایم.
ما وراثان قدرشناسی برای زمین نبوده ایم، ما زمین را مصرف کردیم و به شدت از آن کاستیم، زمین به روزگاران عهد قدیم تر از عهد عتیق چند بار ما را بلعیده و دوباره بالا آورده. اینک زمان آن رسیده که دوباره بلعیده شویم. بلعیدنی سخت، چنانکه چونان گذشتگان چندان آثاری از ما باقی نماند.
به دنبال فروچاله ها در فضا نباشیم. فروچاله های تکیه گاه خود را دریابیم. (ادامه…)