سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۴ شهریور ۱۴۰۰
سرنوشتی دردناک

تغییر فرد و جامعه اگرچه رابطه ای مستقیم با یکدیگر دارند اما الزاما همزمان صورت نمی گیرند . این که یک فرد بتواند ظرف چند سال با کسب علم و دانش و تجربه خود را متحول کند امکان پذیر است ولی تغییر جامعه این گونه نیست زیرا جامعه از افرادی تشکیل می شود که هر کدام در مرتبه ای از دانش و تجربه و سطح فکر و ذوق و سلیقه قراردارند . لذا یک فرد با احساس تغییر در خودش نمی تواند انتظار داشته باشد که جامعه نیز مطابق میل او رفتار کند . وقتی فردی متحول می شود اما جامعه ای که در آن زیست می کند همچنان بر مدار پیشین می چرخد ادامه ی زندگی برای او دشوار می شود . چنین فردی گزینه های گوناگونی پیش رو دارد یکی این که مهاجرت کند و جامعه ای را برای زندگی انتخاب کند که برای پیشبرد اهدافش با مشکلات زیادی روبرو نباشد و یا این که به تلاش برای تغییر جامعه دست بزند که کار ساده ای نیست . معمولا کسانی که به دنبال تغییر در جامعه هستند ابتدا به سراغ همفکران خود می روند و بر همین اساس شاهد تشکیل گروه های همفکر هستیم . اعضای گروه های همفکر تحمل کژتابی ها را برای سایر اعضاء امکان پذیر می سازند و به همان میزان که به تعدادشان افزوده می شود امیدواری شان به تغییر در جامعه افزایش می یابد . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۲۳ شهریور ۱۴۰۰
رابطه قانونمندی با تمدن

دین، سنت، اجماع، عقل، فرهنگ و تعاملات اجتماعی رابطه ای مستقیم با تمدن دارند. تمدن به یک مفهوم کلی برآمده از هنر قانونمندی است. مجسمه ساز، نقاش، موسیقی دان، هنرپیشه سینما و تئاتر و حتی یک کاسب جزء یا آموزگار و استادی که دانش و تجربه خود را به نوآموزان و دانشجویان منتقل می کند قطعاً از قانونی تبعیت می کنند که با رعایت آن به دانش و تجربه رسیده اند.
اگر در شهری شرایط قانونمندی فراهم نباشد آن شهر تسلیم هرج و مرج و بی نظمی است. مدیری می تواند ادعای تمدن و فرهنگ داشته باشد که تابع قانون باشد و در دستورالعمل ها و انجام وظیفه از قانونمندی تخطی نکند.
شهرداری می تواند مدعی عملکرد به وظیفه باشد که شهر تابعه اش به حسب کمی و کیفی و ظاهر و باطن در احداث بناها، خیابان ها، کوچه ها، پیاده روها، باغ ها و دیگر بناها و نیز رفت و آمد مردم و اتومبیل ها رعایت ضوابط و قانون و آئین نامه ها شده باشد. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۲ شهریور ۱۴۰۰
لولوی قرن بیست و یکم

بیشترین آسیب کرونایی متوجه کودکانی شد که تاکنون فضای کلاس و مدرسه را تجربه نکرده اند . اگرچه برخی از مدارس پیش از ظهور پدیده کرونا در راستای ارتقای کیفیت آموزشی مبادرت به خرید و نصب امکانات پخش فیلم های آموزشی در مدارس کرده بودند اما همه ی آنها نمی توانست جایگزین مناسبی برای تمامی ویژگی هایی باشد که یک مدرسه دارد . (ادامه…)