سرمقاله
محمد عسلی
آیا جهان از وقایع ناگوار سال گذشته میلادی درس می‌گیرد؟
جنگ، ترور، کشتار، آوارگی، پناهندگی، اخراج دسته‌جمعی از کارخانجات، سقوط هواپیماها، تصادفات قطارها و اتومبیل‌ها…، سیل، طوفان، زلزله، نشست زمین، خشکسالی، طغیان رودخانه‌ها، آتش‌فشان‌ها، اعتصابات کارگری، اعتراضات حقوق بشری، ناامنی، بیکاری، جدایی، انتخابات، مسابقات و حاشیه‌های آن، جدایی انگلستان از اتحادیه اروپا، نتایج غیرمنتظره انتخابات آمریکا، مرگ و میر شخصیت‌های سیاسی، هنری، فرهنگی، غرق شدن کشتی‌های پناهجویان، آتش‌سوزی‌های گسترده جنگل‌ها، گرم شدن هوای زمین، تغییرات آب و هوایی، بیماری‌های ناشناخته و جدید، فقر، گرسنگی، برف و باران‌های زودرس و بسیار وقایع ریز و درشت دیگر در جهان و ایران از جمله وقایع ناگواری بوده‌اند که خاطر بسیاری از مردم دنیا را آزردند و خبر از آینده‌ای نه چندان امن و شاید هم وقوع جنگ‌های کمرشکن و وحشتناک می‌دهند.
و اما بعد:
جهان مسیحیت در شرایطی به پیشواز سال نو میلادی می‌رود که اولین ترکش تروریست پروری را در بازارچه‌های سال نو در برلین تجربه می‌کند.
یادآوری این نکته خالی از لطف نیست که در آغاز سال نو مسیحی سال‌های گذشته هم شاهد جنگ و خونریزی و ترور و وحشت در بعضی کشورهای جهان بوده‌ایم تا جایی که اگر دانش‌های نو و فناوری‌های پیشرفته توانسته‌اند تسهیلات قابل توجهی را برای انسان‌ها به ارمغان آورند و آسان‌طلبی و لذت‌های آنی تجربه نشده را به آسانی سبب ظهور و بروز شوند، در مقابل انسان‌ها را چشم بر ساعت و گوش بر زنگ گرفتار استرس‌ها و اضطراب‌های صد چندان کرده‌اند تا فاصله‌ها و شکاف‌های طبقاتی لحظه به لحظه زیاد و عمیق‌تر شوند و تلاش برای بیشترخواهی در رقابتی ناسالم حتی یقه‌سفیدها را هم به جان هم اندازد و عشق به طبیعت و رابطه با خدا روز به روز کمرنگ‌تر شوند.
سؤالی که سرتیتر این نوشتار هنوز بی‌جواب مانده این است که: آیا جهان از وقایع ناگوار سال گذشته میلادی درس می‌گیرد؟
آیا دولتمردان کشورهای قدرتمند باز هم برنامه‌های زیاده‌خواهی، زور، ستم و غارت منابع مادی و انسانی و فرهنگی کشورهای عقب افتاده و فقیر را تدوین و اجرا می‌کنند؟ (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
سلام بر مسیح
اگر بخواهیم به میزان مظلومیت هر پیامبری پی ببریم باید ببینیم پیروانش چه شباهت هایی به او دارند و چه تفاوت هایی و چگونه با پیروی و تأسی به پندار و گفتار و کردارش پیامبرشان را ارج می نهند. بی آن که بخواهیم به شیوه ی مورخین غربی وارد چانه زنی های تاریخی شویم روز میلاد مسیح را شادباش می گوییم. پیام آوری که با هدف اصلاح آیین به انحراف کشیده شده ی یهود ظهور کرد. این مصلح بزرگ در زمانی پای به عرصه ی گیتی گذاشت که کاهنان یهودی چونان امروز با نگاهی نژادپرستانه به تعلیمات موسی و آموزه های تورات می نگریستند و گرد خود حصاری کشیده بودند و خود را از سایر اقوام و ملل متمایز و برتر می دانستند. تحریف های روا داشته شده در آیین یهود به گونه ای بود که عرصه ی دین را تنها برای جولان دادن کاهنان فراهم می ساخت. کاهنانی که تفسیر و فهم تورات را به چند نفر که در رأس هرم قرار گرفته و به تورات دسترسی داشتند منحصر می دانستند. عیسی ابن مریم (ع) ظهور کرد تا مروّج مهربانی در عصر خشونت و مبلّغ برادری در نظام برده داری باشد با معجزاتی که فراخور نیاز زمانه اش به پشتوانه روح القدس انجام می داد. عیسی ابن مریم (ع) آمدن و رفتنی داشت که نه از منظر مورخین بلکه از منظر وحی هیچ گونه تردیدی در آن نیست. مظلومیت مسیح (ع) در این است که پیروانش مانند پیروان ادیان دیگر که تصویری افسانه ای از پیشوایان خود ارائه می دهند او را که با فقرا و بیماران نشست و برخاست می کرد و به رسم تواضع بر روی الاغ می نشست آنقدر بالا بردند که مقام پسر خدایی را برایش به ارمغان آوردند و گفتند کیست که بتواند مانند پسر خدا باشد و چون او رفتار کند؟ و بدین سان هر چه مسیح (ع) به مقام خدایی نزدیکتر کردند، پیروانش را به گناهان زمینی بیشتر آلوده نمودند و دست آخر گفتند که مسیح تاوان گناهان ما را در ماجرای مصلوب شدنش پرداخته است. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
اختلاس باور
به برداشت غیرقانونی اموال دولتی یا غیردولتی که به دست کارمندان و کارکنان دولت یا وابسته به دولت صورت می‌گیرد اختلاس گویند. در فقه اسلامی اختلاس به معنی برداشتن مال غیر از راه خدعه ذکر شده.
و اما بعد:
چند سالی است شاهد اختلاس‌های کلان بانکی هستیم که اخبار آن مدام از رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی پخش می‌شود و هر دم از نو غمی به مبارکبادمان می‌آید و با حسرت و افسوس می‌گذرد تا شاهد و یا خبردار اختلاسی دیگر باشیم.
در این آشفته بازار اقتصادی و فرهنگی که بیشتر نگاه‌ها به عاقبت برجام دوخته شده کمتر کسی در اندیشه اختلاس باور و اعتقادات مردم است. اختلاس‌هایی که نه فقط ریشه اخلاق و دین و مذهب را می‌کند بلکه انسان را بی‌هویت می‌کند تا در یک خلأ عقیدتی و اخلاقی به موجودی بی‌پناه و ناآرام تبدیل شود.
امروز در فضاهای مجازی که الی ماشاءالله نقل و انتقال لاطائلات روز به روز گسترده‌تر و بیشتر می‌شوند با طرح سؤال‌هایی هدفمند تمام مقدسات را زیر سؤال می‌برند و به احیای اندیشه‌ها و تفکرات مرده‌های چند هزار سال پیش می‌پردازند تا جایی که اسلام را از آن اعراب می‌دانند و ایرانیان را پرهیز می‌دهند از دین و مذهب و آیین چند هزار ساله‌شان.
عده‌ای تبلیغ دین زرتشت می‌کنند آن هم نه از روی مطالعه و تحقیق و چه بسا دروغ‌هایی به زرتشت پیغمبر ایرانی نسبت می‌دهند.
عده‌ای از بودا و بوداییان می‌گویند.
و عده‌ای هم بین ایرانیان و اعراب ایجاد تضاد و چندگانگی می‌کنند. (ادامه…)