یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
قبل و بعد انتخابات
در کشور ما که دهه‌های اول مردم‌سالاری را تجربه می‌کند، موضوع پسا انتخابات که قاعدتاً باید حاشیه‌ای تلقی شود که متن را همراهی می‌کند، گاهی به متنی تبدیل می‌شود که حواشی بسیاری دارد. بخشی از این حاشیه‌سازی‌ها به کری‌‌خوانی‌های قبل از انتخابات بازمی‌گردد که در مواردی حتی کسانی با ریسک‌پذیری بالا وارد چنین معرکه‌ای می‌شوند و از این رو نا گزیر به جمع و جور کردن دم قیچی‌هایی هستند که پس از بریدن و دوختن روی دستشان می‌ماند!
باید اذعان داشت که در کشور ما هم پیشا انتخابات وجود دارد و هم پسا انتخابات که هر دو زمانبری بیشتری نسبت به خود انتخابات که فزون‌تر از یک روز به درازا نمی‌کشد دارد. طبیعی است که همزمانی دو انتخابات با محوریت دو نهاد مشورتی مهم، نتایجی متأثر از رویکردهای جناحی را به دنبال دارد و مسئولین و سیاستمداران و نامزدها برای پذیرش و هضم نتیجه‌ی انتخابات نیازمند ظرفیتی بالا هستند که از الزامات مردم‌سالاری آن هم از نوع دینی است.
مردم‌سالاری دینی، لزوم عدم تباین اصول اخلاقی با رفتار سیاست‌ورزان را به صورت برجسته‌ای مورد تأکید قرار می‌دهد. به هر حال همه‌ی جناح‌ها قبل از انتخابات و پیروزی و تصاحب کرسی‌های نمایندگی یا شکست با دهان پر، از مردم سخن می‌گویند، از این رو مردم انتظار دارند که جناح‌هایی که در رو در رویی‌های گذشته بر سر نمایندگی مجلس اعم از مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان خود را محق برای برتری توصیف کرده‌اند اکنون نیز این حق را برای جناح رقیب نیز قایل باشند و در تعریف از مردم دچار اعوجاج در بیان نشوند. بدون رودربایستی باید گفت که مردم گاه در مشاجرات سیاسی مظلوم واقع می‌شوند و تصاویر متفاوتی از آنها ارائه می‌شود در حالی که مردم همان مردم هستند و حرفشان تحت هر شرایطی باید بر کرسی بنشیند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
یکبار دیگر شکوه حضور
همیشه اینگونه بوده است که ملت ایران با فهم سیاسی و باورهای دینی شرایط حساس کشور را درک کرده در صحنه‌های سیاسی حضوری جدی و فعال داشته‌اند. در چنین شرایطی آزموده را آزمودن خطاست.
بارها نوشته و گفته‌ام که انتخابات، امتحانات است. امتحاناتی که مردم فهیم ایران زمین از آن نمره قبولی گرفته و از گذرگاه‌های سختی‌ها و مشقت‌های آن سرافراز و پیروز بیرون آمده است.
در انتخابات اخیر هم که با حضور اکثریت مردم به نحو احسن انجام شد بار دیگر درسی به یاوه‌گویان و مخالفان ضد مردم‌سالاری داده شد.
آنچه دیروز در صفوف به هم فشرده مردم مصمم به وضوح دیده شد شور و شوقی زایدالوصف بود که چراغ امید به فردای بهتر را در دل همگان روشن‌تر کرد.
نتیجه انتخابات به نفع یا له هر جناح یا گروه و حزبی چندان مهم نیست. مهم نتایج و تحلیل‌هایی است که از این شکوه حضور می‌توان به دست آورد.
عزت، ثبات، پایداری، استقلال، امید، رضایت و سپاس برای هر آنچه امروز ایران دارد و بسیاری از همسایگان و کشورهای آسیایی ندارند؛ سپاس برای امنیت و اقتدار و تلاش برای اصلاح ساختار اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
برند سیاسی ارزشمند
برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی پس از چند دوره که روالی عادی را دنبال می‌کرد در دوره دهم به دنبال چالش‌های نظری و رقابت‌هایی که دامنه‌ی آن بعضاً به رسانه‌های جهانی کشیده شد، حضور پررنگ مردم را رقم زد و برخی از آرای خاموش را نیز به میدان رقابت کشانید.
این حضور که در واقع دنباله‌ی رقابت جناح‌های سیاسی است که برای دومین مرتبه در خرداد ۹۲ کلید خورد یک بار دیگر توجه افکار عمومی را به انتخابات به عنوان ابزاری مناسب و کم هزینه برای گردش قدرت و به ثمر‌ نشانیدن گفتمان ملی معطوف ساخت. شاخص‌ترین پیام این رویداد تاریخی به دنیا این است که دموکراسی در ایران دوران بالندگی خود را سپری می‌کند و اگر بنا باشد در این کشور اتفاقی بیفتد و تغییری را به دنبال داشته باشد تنها و تنها از طریق انتخابات خواهد بود. چنین پیامی به منزله‌ی این است که ایران کشوری باثبات است و این آمادگی را دارد که پذیرای سرمایه‌گذاری‌های خارجی و زمینه‌ساز استحکام زیرساخت‌های توسعه در ابعاد گوناگونش باشد.
هم‌اکنون بی‌توجهی به انتخابات و ارکان آن به عنوان پاشنه‌ی آشیل اغلب کشورهای خاورمیانه مطرح است و نتیجه‌ی آن هم درگیری‌های داخلی ناشی از بحران مشروعیت است. بحرانی که آنها را ناگزیر به پرداخت باج‌های نفتی و نظامی و سیاسی به دول قدرتمند می‌کند و حتی کشوری مانند عربستان را وادار می‌سازد تا به منظور انحراف افکار شهروندان خود و جلوگیری از اوج‌گیری منازعات طایفه‌ای جنگی نابرابر با یمن را راه بیندازد و به این طرف و آن طرف نیرو بفرستد و اینگونه وانمود کند که بدون این لشکرکشی‌ها وحدت مردم عربستان آن‌گونه که سخنگوی وزارت امور خارجه این کشور مدعی آن بود، آسیب می‌بیند! در حالی که مشکل چنین رژیم‌هایی مقاومت در برابر مردم‌سالاری است که بدون آن توسعه و پیشرفتی حاصل نمی‌شود. (ادامه…)