یادداشت
محمد عسلی
کدام تبلیغ جواب می‌دهد؟
ملاک‌های مردم برای انتخاب نمایندگان اصلح برآمده از نیازها و آرزوهایی است که وضعیت بهتر را نوید دهد. تصور مردم از نمایندگان بر اساس توانایی‌های آنان نیست، بلکه بر اساس اختیارات و موفقیت‌هایی است که با انتخاب شدن و رفتن به مجلس عملی می‌شود.
نان، مسکن، امنیت، بهداشت، اشتغال، ازدواج بموقع، شأن اجتماعی و تحصیلات معمولاً دغدغه اول است غافل از آنکه اعتلای فرهنگ عمومی زیرساخت تحقق سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی است.
قانونمندی، قانونمداری، احترام به قانون، رعایت نظم و مقررات، حفظ حرمت این و آن در تعاملات اجتماعی و نهایتاً عشق به زندگی رفتاری برتر را رقم می‌زنند که ما به آن فرهنگ می‌گوییم.
حال اگر نماینده‌ای شاخص این گفتار و رفتار باشد و بتواند به جامعه خود اطمینان بدهد که واجد شرایط نمایندگی چنین ملتی است که می‌خواهد در بین ملت‌های دیگر به عنوان ملتی مسلمان، انقلابی، پاک و سالم زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشد، می‌تواند نظر مردم را به خود جلب کند تا هم جوانان شناخت بیشتری نسبت به او پیدا کنند و دست به انتخاب زنند و هم میانسالان و پیرانی که صاحب تجربه سیاسی و اقتصادی‌اند.
یکی از ویژگی‌‌های امام راحل (ره) که باعث شد برای همیشه در قلب مردم جایی ثابت برای خود باز کند، زندگی ساده، راستی و صداقت در گفتار و اعمال بود بدون آنکه شعار بدهد، تفاخر کند، تکبر داشته باشد و یا کاخ‌نشین بشود. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
مسیر موفقیت
اگر تحلیل‌های جسته گریخته‌ای که جریان‌های سیاسی در بحث فسادها و انحرافات اقتصادی پیرامون عملکرد یکدیگر می‌نویسند را کنار هم بگذاریم و بخواهیم با توجه به این واقعیت‌های تلخ اقتصادی پیرامون مدیریت کشور و نظارت مجلس بر آن اظهار نظر کنیم، چه حرفی برای گفتن داریم؟ طبیعی است که بپرسیم پس این نمایندگان چه می‌کردند و نطق‌های پیش از دستور چه سهمی در افشاگری‌های اقتصادی داشته است؟
مگر در این مدت مجلس مطّلع و ناظر نبوده، اگر بوده، در برابر این همه ناروایی چه واکنشی داشته و اگر نبوده چگونه می‌تواند مدافع منزلت و جایگاه قانونی خود باشد.
ما از یک سو می‌گوییم نباید جامعه را سیاست زده کرد و برخی مباحث را به محافل عمومی تسری داد و اطلاعات ناپخته‌ای را نقل مجالس کرد و بازتاب داد که عقبه‌ی موهومی دارد و افق‌های ترسیم شده برای آن نیز در بوته‌ی ابهام است، از سویی دیگر کسانی که وکیل مردم شده‌اند تا به نمایندگی از آنها با نابسامانی‌ها و سوء مدیریت‌ها مقابله کنند، بعضاً مانند افراد غیرمطلع رفتار می‌کنند!
صرف نظر از داوری‌های جناحی که همواره با بزرگنمایی و کم‌نگری همراه است باید اعتراف کنیم که مجلس شورای اسلامی هنوز نتوانسته بروز و ظهوری فراخور جایگاه قانونی خود داشته باشد به گونه‌ای که مردم احساس کنند مجلس در رأس امور است. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
اصولگرا یا اصلاح‌طلب؟
مجلس از دیدگاه اقشار و آحاد مردم مفهوم متفاوتی را متبادر به ذهن می‌کند هر چند قانون اساسی و آیین‌نامه‌ها وظایف و اختیارات مجلس شورای اسلامی را به روشنی مصوب و در اختیار ملت قرار داده‌اند.
اگر در میان مردم زندگی و رفت و آمد داشته باشیم و حرف و حدیث‌های متفاوت را تجربه و تحلیل کنیم آخرالامر به یک نتیجه می‌رسیم و آن اینکه هر کس مجلس را با خواسته‌ها و نیازهای خود معنی می‌کند. مثلاً کارگری که با حداقل حقوق و دستمزد برای خرید نیازمندی‌های روزانه به مراکز فروش و عرضه محصولات غذایی مراجعه می‌کند عکس‌العملش در برابر گران شدن گوشت، نان، شیر و لبنیات و امثالهم، با عکس‌العمل یک دکتر، مهندس، بازاری، معلم و… تفاوت دارد زیرا هر یک از آنها عملکرد نمایندگان را در رابطه با خواسته‌ها و مشکلات خود ارزیابی می‌کنند.
وقتی سود بانکی افزایش یا کاهش می‌یابد و یا ارز و طلا گران می‌شوند، حتی اگر همگان از این تغییرات متضرر نشوند ارزیابی‌شان از اوضاع اقتصادی با معیار نرخ ارز و طلا و سود بانکی و نهایتاً تورم و یا رکود است.
مسلماً بعد از رفع تحریم‌ها، انتظار می‌رفت از تهدیدها هم کاسته شود. اما امروز شرایط منطقه به گونه‌ی دیگری رقم خورده و ملت‌های مسلمان را در خوف و رجاء قرار داده است. گویی انتظار برای فردای بهتر هنوز زود است و معادلات روابط سیاسی و اقتصادی مدام در نوسان و فراز و فرود قرار دارد.
هر چند امنیت حرف اول را می‌زند و خوشبختانه امنیتی که بر کشور ما حاکم است در کمتر کشوری از کشورهای منطقه احساس می‌شود، اما امنیت اقتصادی، امنیت شغلی، امنیت روانی و امنیت فرهنگی مقوله‌هایی هستند که از کلیت امنیت تفکیک‌پذیر نیستند.
مجلس شورای اسلامی نقش مهمی در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی می‌تواند داشته باشد زیرا هر چند برنامه‌نویس نیست و مدیریت اجرایی ندارد، اما تأیید یا رد هر لایحه یا طرحی نمایانگر پذیرش یا عدم پذیرش سیاست‌های اقتصادی، فرهنگی و یا اجتماعی است. (ادامه…)