یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
حراست از فرهنگ روستانشینی
به مناسبت روز روستا
رابطه‌ی بین شهر و روستا در ایران ظرف چند دهه‌ی گذشته تحولات زیادی را پشت سر گذاشته است. زمانی بود که روستائیان به دلیل نبود راه مناسب و محدودیت وسایط نقلیه، ارتباط چندانی با شهر نداشتند و کار جابجایی تولیدات کشاورزی و انتقال اقلام مورد نیاز روستائیان توسط کسبه و واسطه‌ها و پیله‌ورها صورت می‌گرفت. امکانات آموزشی و درمانی و خدماتی و بهداشتی اغلب به مراکز دهستان‌ها محدود می‌شد و خبری از رادیو و تلویزیون نبود و روستائیان در بی‌خبری زندگی می‌کردند و در برخی از روستاها مجموع واژه‌هایی که در موضوعات گوناگون بین مردم رد و بدل می‌شد از ۱۰۰۰ کلمه تجاوز نمی‌کرد. باورها و سنت‌ها اعم از درست و غلط و آغشته به خرافات، سال‌ها پا برجا بودند، خانواده بر اساس نظام پدرسالاری و روستا بر اساس کدخدا منشی اداره می‌شد و خوانین و ملاکین بزرگ و فئودال‌ها و وابستگان آنها بر سرنوشت مردم حکومت می‌کردند و به استثنای فرزندان خوانین و مالکان که معمولاً خانه و سکونتگاهی هم در شهرستان‌ها و شهرها داشتند کمتر اتفاق می‌افتاد که کسی بتواند با عبور از موانع گوناگون راه خود را به سوی شهر هموار کند و با سوادآموزی استعداد و توانایی خود را به منصه‌ی ظهور برساند. با این روند توسعه‌ی فرهنگی و به دنبال آن توسعه‌ی سیاسی و اجتماعی شتاب زیادی نداشت. (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
چه کسی پاسخگوی مرگ نخبگان در مِناست؟
سال‌ها باید که تا یک کودکی از روی طبع
عالمی گردد نکو یا شاعری شیرین سخن
هر چند مرگ حیات دوم انسان‌هاست و خواه از عمر دل سیری باشد یا نباشد می‌آید و وقتی آمد تدبیری نیست تا از آن پیشگیری کنیم، اما مرگ دسته‌جمعی زائرین در خانه امن خدا را نمی‌توان به قضا و قدر نسبت داد، آن هم زائرینی که در شرایط یکسان، اما در سنین مختلف به علت ضعف در برنامه‌ریزی، بی‌توجهی و بی‌تفاوتی مأمورین سعودی و دیگر مسئولین کم‌تجربه یا بی‌تجربه، مظلومانه و ناخواسته، تشنه‌کام و پابرهنه ناباورانه به آنان تحمیل شد. در این میان هستند شخصیت‌ها، عالمان، مهندسین و نیروهای مدیریتی مفیدی که سال‌ها برای تربیت، آموزش و کسب تجربه‌شان زحمات بسیار کشیده شده و هزینه‌های هنگفتی دولت و ملت پرداخت کرده‌اند. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
احساس هم‌سرنوشتی، سرچشمه‌ی امنیت
نیاز به برقراری نظم و آرامش در شهرها همزاد تمدن است به طوری که از زمان شکل‌گیری اجتماعات انسانی همواره این دغدغه وجود داشته که چگونه می‌توان با توجه به تنوع سلیقه‌ها و رویکردها و تضارب آراء و منافع اقتصادی صنوف گوناگون و سوء تفاهم‌های ناگزیری که در بحبوحه‌ی مناسبات اجتماعی پیش می‌آید، نظمی هدفمند و معطوف به منافع عمومی برقرار کرد تا جوامع انسانی با کمترین هزینه، بیشترین بهره را در جریان همزیستی با یکدیگر داشته باشند. (ادامه…)