سرمقاله محمد عسلی ۱۱ خرداد ۱۴۰۰
عوام فریبی انتخاباتی به شیوه سنتی

نامزدی که می گوید یارانه ها را به مبلغ ۴۵۰ هزار تومان می رسانم از اقتصاد و مفاهیم آن آگاهی ندارد. کسی که تبلیغ می کند و قول می دهد و ریش گرو می گذارد که برای بی خانمان ها خانه می سازم و چنین و چنان می کنم اما برنامه ای ارائه نمی دهد که هزینه های آن را چگونه تأمین می کنم آن هم به شیوه دیگری عوام فریبی می کند.
با گذشت چندین دوره انتخاباتی دیگر عوام هم متوجه هستند که اینگونه شعارها به نوعی خالی بندی است و صرفا برای جذب آراء می باشد. فرق بین عوام و خواص امروز در فهم مسائل ساده ای مانند اقتصاد معیشتی نیست. وقتی به قول سعدی:
«شب چو عقد نماز می بندم
چه خورد بامداد فرزندم» (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۱۰ خرداد ۱۴۰۰
ترمیم نگاه مردم به شخصیت ها

به نظر می رسد افکار عمومی در تالاب یک باور نهادینه شده در طول صدها سال درجا می زنند و آن این که نقش شخصیت ها را در ایجاد دگرگونی و تحول ، فراتر از میزان تجربه شده ی آن می دانند . هر چند چنین رویکردی در سایر جوامع نیز با شدت و ضعف هایی وجود دارد اما قابل انکار نیست که هژمونی به عنوان مفهومی القایی و برآمده از تاثیرویژگی های بارز شخصیت ها در طول تاریخ کشور ما نقش زیادی در انقیاد پذیری مردم ایفا کرده است ، البته امروزه چنین باوری در کوره ی تحلیل های علمی و مواجهه با رویدادها و واقعیت های تلخ و شیرین رو به ضعف گذاشته و تا حدودی تعدیل شده است .
آنچه به فراگیری چنین ذهنیتی دامن می زند ، پایین بودن ظرفیت جامعه و وجود نقصان در اعتماد به نفس جمعی است . اصولا هر چه راه های شناخته شده جمعی برای تعاملات سازنده ناهموارتر باشد ، باور به نقش گره گشایانه ی شخصیت ها بروز بیشتری دارد و در نقطه ی مقابل ، اگر آحاد مردم به کار گروهی خو گرفته و از قدرت کنشگری بالایی در مواجهه با مشکلات برخوردار باشند به جای این که مانند ابزاری در دست شخصیت ها فرسوده شوند ، به شخصیت ها نگاه ابزاری و مقطعی خواهند داشت و در جریان انتخابات که فرصتی برای حذف و اضافه دارند ابتکار عمل در این زمینه در دست خود آنها خواهد بود و می توانند به تدریج راهکارهایی برای توزیع هدفمند قدرت بین مولفه های مورد نظر خود پیدا کنند . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۹ خرداد ۱۴۰۰
انتخابات شکلی یا انتخابات محتوایی

دختر فقیری از مادرش پرسید: مادر قیمه با قاف است یا غین؟
مادر گفت: قیمه نه با قاف است و نه با غین، قیمه با گوشت، لپه و ادویه درست می کنند که ما هیچ کدام از آنها را نداریم.
این مثل حکایت بعضی از نامزدهای انتخاباتی است که انتخابات را به صورت شکلی تبلیغ می کنند و نه محتوایی.
شعارهای دلچسب، همانند عسل پشت شیشه می ماند که هرچقدر نان به آن بمالند شیرین نمی شود. هر چند ذائقه های گرسنه را تحریک می کند و آب از لب و لوچه مخاطب روان می گردد.
و اما بعد: (ادامه…)