سرمقاله محمد عسلی ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
درس های کرونا

نشسته ای مقابل تلویزیون، جام جهان نمایی که آنقدر دل مشغولی ایجاد کرده که انگشتان دستت از بس دکمه اتصال را تغییر داده ، گاه بی حس می شود. صحنه های به تصویر کشیده شده جنگ، چالش های سیاسی و اقتصادی، اختلافات و نزاع خانوادگی، جنایت، قتل، کلاهبرداری، تجاوز، فقر، مرگ و نهایتاً بسیار سئوال بی پاسخ که مدام در ذهنت مرور می شوند و زبانت را می بندند، احساس تنهایی می کنی اما هنوز نصفه غروری برایت مانده که در آتش درون بسوزی و دم بر نیاوری.
از وقتی ویروس کرونا به گرفتاری ها و بیکاری های جامعه دامن زده و بسیار کسان را راهی بیمارستان یا قبرستان کرده بخش عمده ای از اخبار و وقایع این بیماری سرفصل اخبار رسانه ها شده و تو هم مشتاقی بدانی امروز چند نفر مردند، چند نفر بیمارند و تو در کجای تاریخ این سرنوشت جای داری؟ (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۰
حرف هایی برای گفتن

تاکنون در هیچ یک از دوره های برگزاری انتخابات با چنین جو و شرایطی مواجه نبوده ایم که نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری تا این اندازه دغدغه ی مشارکت مردمی داشته باشند . باید بپذیریم که گاهی یک شعار و وعده اثر گذار در یک دوره ها موجب بی تاثیری سایر شعارها در دوره ی بعدی می شود . در دوره ی قبل مردم به کلید به عنوان نماد گشایش قفل ها رای دادند و اکنون کسی که می گفت چنین کلیدی را در اختیار دارد گاه صراحتا و گاه تلویحا می گوید که بعضی ها رمز قفل را عوض کرده اند و از محدودیت اختیارات و ایجاد موانع ایذایی در برابر قطار توسعه سخن می گوید و در عین حال مدعی است که علی رغم به گوشه ی رینگ کشانیده شدن ایران و تحریم های فراگیر بین المللی و محدودیت صادرات نفت باز هم کارهای زیادی صورت گرفته و از ورشکستگی اقتصاد ایران که هدف اصلی اعمال تحریم ها بود جلوگیری شده است . در حال حاضر نه می توان گفت که دولت فعلی در تمامی ادعاهایش محق است و نه می توان منکر شد که در مواردی کسانی راه حرکت دولت را سد کرده اند  و تحریم ها هم کمرشکن بوده است. دولت های پیشین هم با چنین مشکلاتی مواجه شدند اما واکنش یکسانی نداشتند . مشکل اصلی کاندیداهای ریاست جمهوری در گام اول جلب و جذب مخاطب و خارج کردن مردم از حالت بی تفاوتی و در گام دوم سمت دهی به آرایی است که به صندوق ریخته می شود . مردم پس از پشت سرگذاشتن چهاردهه جنگ ، تحریم ، چالش های ایدئولوژیک ، بلبشو در حوزه فرهنگ و تلاش مستمر برای عبور از بحران های سریالی ، نیازمند صلح ، ارتباط فراگیر با جهان و همگرایی با محوریت منافع ملی هستند . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۰
جدال کودکان فلسطینی با بمب های اسرائیلی

از حرف و حدیث های اعتراضی بی خاصیت تا سنگ پرانی جوانان و نوجوانان فلسطینی به سوی گاردهای مسلح اسرائیلی و تا به اینک که موشک های با برد ۲۵۰ کیلومتر فلسطینی ها به سوی مناطق دشمن صهیونیستی روانه می شوند ۷۳ سال به طول انجامیده در این ۷۳ سال کشورهای عربی از جمله مصر و سوریه در دو جنگ ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ به فاصله ۶ سال با اسرائیل در جنگ نظامی نتوانسته اند سرزمین اشغالی فلسطین را آزاد کنند و برعکس بخشی از مرزهای خود را از دست داده اند اما فلسطینی های ساکن غزه با پشتیبانی تدارکاتی و نظامی حماس از ابتدای تأسیس تاکنون آرامش را از صهیونیست ها گرفته و لحظه ای از دفاع و نهضت انقلابی خود عقب ننشسته اند علیرغم شهداء و اسرای بسیاری که در این مبارزه بی امان داده اند.
صلح کمپ دیوید که با شرکت جیمی کارتر، مناخیم بگین و انور سادات رئیس جمهور اسبق مصر در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ پس از ۱۲ روز مذاکرات مخفی به امضاء رسید، رسمیت اسرائیل توسط مصر را به دنبال داشت که متأسفانه هیچ گرهی از خواسته ها و مشکلات فلسطینی را باز نکرد. (ادامه…)