سرمقاله محمد عسلی ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰
انتخابات و اما و اگرها

دمکراسی و یا حکومت مردم سالاری به معنای حقیقی آن در هیچ یک از کشورهای جهان تبلور صد درصدی ندارد. دمکراسی در دمکرائیک ترین کشورهای جهان نسبی است. حضور مردم در حاکمیت های مردم سالار به چند عامل بستگی دارد.
نخست فهم و آگاهی مردم از میزان تأثیرگذاری در انتخابات اعم از انتخابات مجلس، ریاست جمهوری، شوراهای شهر و حتی انتخاب رهبر به واسطه یا بلاواسطه.
ساختار حکومتی در کشورهای جهان یا ریاستی است، یا پارلمانی و یا ترکیبی از این دو. در کشورهایی که با سیستم پارلمانی اداره می شوند، پادشاه یا رئیس جمهور بیشتر جنبه سمبلیک دارند و از اختیارات اجرایی چندانی برخوردار نیستند.
اختیارات اجرایی در دست نخست وزیری است که توانسته از طریق مجلس توسط احزابی که بیشترین کرسی ها را کسب کرده اند انتخاب شود. با ائتلاف احزاب و گروه های دیگر و یا بدون ائتلاف یا آراء بیشتر.
در سیستم ریاستی، رئیس جمهور به طور مستقیم از طرف مردم انتخاب می شود که یا نماینده حزب پیروز است و یا منفرداً بدون وابستگی حزبی توانسته بیشترین آراء را کسب نماید. در چنین شرایطی رئیس جمهور در برابر مجلس یا مجلسین پاسخگوست و در واقع مجلس ناظر بر اعمال و عملکرد رئیس جمهور است. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی
اداره ی جهان با منطقی متفاوت

از جمله دستاوردهای تکنولوژی ، سرعت ، دقت ، شفافیت و کاهش نیروست . یک تراکتور به تنهایی کار ده ها گاو آهن که هر کدام توسط یک نفر هدایت می شود را انجام می دهد و یک رایانه کار صدها کارمند و حسابرس و ناظر مالی را و این روند هر روز سرعت بیشتری می گیرد. فضای مجازی صاحبان اندیشه را از پرداخت هزینه ی چاپ کتاب بی نیاز کرده و امروزه اگر کسی به دنبال ترویج اندیشه های مذهبی ، سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی اش باشد ناگزیر به اخذ مجوز انتشار کتاب ، روزنامه و مجله نیست ؛ چرا که اگر یادداشتی گیرا ، منطقی و پر مخاطب داشته باشد زحمت انتشار آن بر دوش گروه هایی خواهد بود که در فضای مجازی شکل گرفته اند و با یکدیگر ارتباط دارند . تا پیش از رواج فضای مجازی قدرت های سیاسی از امکان نظارت بر محتوای آنچه منتشر می شد برخوردار بودند اما هم اینک هر فرد از چنین امکان بالقوه ای برخوردار است که صاحب یک رسانه ی صوتی تصویری یا مکتوب باشد بدون این که بخواهد هزینه ای بابت چاپ ، تهیه و توزیع تولیدات محتوایی خود بپردازد . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۰
قصه پرغصه فلسطین

هر چند فلسفه پیدایش و ظهور پیامبران الهی مبارزه با ستم و ستمگری بوده و همگی پرچم عدالتخواهی را در اقصی نقاط گیتی برافراشته اند اما امروز مدعیان ادیان توحیدی در دولت های غربی برای حفظ منافع خود در خاورمیانه رسالت پیامبرانشان را فراموش کرده و یا خود را به فراموشی زده اند. یهودیان صهیونیست کشور اشغال شده فلسطین هم فراموش کرده اند زیرا ۷۳ سال از کوچاندن یهودیان مقیم اروپا و سپس آسیا و آفریقا به سرزمین فلسطین می گذرد. سرزمینی که در آن مسلمانان، یهودیان و مسیحیان در کنار هم بدون دعوا و درگیری به عبادت مشغول بودند، اما با ورود یهودیان افراطی «صهیونیست ها» درگیری نظامی با مسلمانان شروع شده و تاکنون ادامه یافته است. قطعه کوچکی که یهودیان در آنجا مقیم بودند با کشتار مسلمانان و راندن آنها به نوار مرزی کشوری که امروز اسرائیل خوانده می شود و یا خروج دسته جمعی آنها و آوارگی به کشورهای اردن، سوریه، لبنان و دیگر نقاط اطراف صهیونیست ها در پی تصاحب و تصرف تمامیت خاک فلسطین بدون حضور مسلمانان هر روز و هر شب به جنایتی و یا کشتارهای دسته جمعی دست می زنند. (ادامه…)