سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰
پدیده ی وارونگی هوا

جایگیری غیر متعارف هوای سرد و گرم را وارونگی هوا می نامند که نتیجه ی سکون و به دام افتادن آلودگی در نزدیکی زمین است . به نظر می رسد که چنین پدیده ای در فضای سیاسی کشور نیز نمود پیدا کرده است .
توضیح این که در شرایط طبیعی ما انتظار داریم کسانی که عنوان خواص جامعه را یدک می کشند درک واقع بینانه تری از رویدادها و توانایی بیشتری برای ترسیم دورنمای شرایط کشور داشته باشند ولی با کمال تعجب می بینیم که گاهی خواص جامعه ما به دلیل تصلب در اندیشه و این که پیرامون خود تاری از باورهای متوهمانه تنیده اند با رویکردی غیر منطقی به جای تحلیل رویدادها به دنبال توجیه و سوء استفاده از آن هستند و برعکس مردم عادی برداشت واقع بینانه تری از رویدادها دارند. (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۰
فایل ظریف صوتی و اما و اگرها

بچه که بودیم، مادربزرگ به ما می گفت دو فرشته روی دوشتان هست که نامه اعمال شما را می نویسند و ما می پرسیدیم اگر پشیمان شویم و توبه کنیم آنها نوشته را پاک می کنند؟ مادربزرگ می گفت آری و ما دوباره می پرسیدیم مدادپاک کن دارند و او پاسخ می داد بلی.
چه خوب بود عالم بچگی و آن افکار کودکانه که احساس می کردیم اگر کار بدی کردیم، مثل مشقهای غلط با مدادپاک کن پاک می شود.
حالا که بزرگ شده ایم و بار مسئولیت های سخت سیاسی بر دوش داریم اگر اشتباهی کردیم مدادپاک نی در کار نیست تا آن را پاک کنیم. صدها بل هزاران دوربین فیلمبرداری و ضبط صوت و عکاس ها هستند که قدم به قدم حرکت و صحبت های ما را ضبط و ثبت می کنند و در اقصای عالم می چرخانند و تفسیر و تحلیل و بگم بگم های باج گیرانه را به خودمان تحویل می دهند و ما را بدهکار می کنند تا قیام قیامت که اگر بعد از هزاران سال باز هم مفسری، تاریخ نویسی، پژوهشگری پیدا شد و رفت سراغ آرشیو روزنامه ها و کتابخانه و از سر ذوق تورقی کرد تا از گذشته ها چیز تازه ای در بیاورد، باز هم غلط ها و نه همیشه صواب های ما را از لابلای فایل ها و کتاب ها و از دل روزنامه ها در می آورد و لعن و نفرین نثارمان می کند و یا شاید هم دلش بسوزد و یک خدابیامرزی بدهد اگر تا آن زمان باور به خدایی مانده باشد.
و اما بعد؛ (ادامه…)

سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰
درک اولویت ها

اولویت بندی برنامه ها در اتاق های فکر وابسته به سیستم اداره کشور قاعدتا باید پیوندی معنا دار با اولویت های مردمی داشته باشد . یعنی اول باید دید مردم در وهله ی اول به دنبال چه هستند و چه چیزی برای آنها بیش از سایر چیزها حائز اهمیت است سپس برای پاسخگویی به مطالبات مردمی برنامه ریزی کرد . بعضی ها تخصص شان تغییر اولویت هاست به این معنا که می خواهند مردم همواره به دنبال کف مطالبات خود باشند و به ایجاد سقفی برای خواسته های خود نیندیشند . کف مطالبات چیزی مثل نفس کشیدن و نان و آب و نهایتا مسکن ، تا به دنبال چیزهایی مانند فرهنگ و اندیشیدن و مطالبات حقوقی خود نباشند . در حال حاضر بحث کرونا و تنگناهای معیشتی که از یکدیگر جدایی ناپذیرند در رتبه ی اول اولویت رسیدگی قرار گرفته اند . از این رو ما پا به هر اداره و سازمان دولتی که می گذاریم باید شاهد تلاش مسئولین و کارکنان دولتی برای رفع معضلات مربوط به کرونا و تنگناهای اقتصادی باشیم چنین روندی مردم را به این استدلال می کشاند که اگر در مجلس یا دولت موضوع دیگری مطرح می شود که می تواند به عنوان تلاشی برای جابجایی اولویت ها مطرح باشد به این معناست که این دو نهاد دغدغه ای برای پاسخگویی به مطالبات عمومی ندارند . (ادامه…)