سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۵ اردیبهشت ۱۴۰۰
تلنگرهای کرونا
همین کرونایی که از صغیر و کبیر به آن می تازند و تازیانه ی نفرت را بر پیکر آن فرود می آورند در فردایی نه چندان دور توجیه کننده بسیاری از کم کاری ها ، مرگ و میرها ، عدم موفقیت ها ، گرانی ها ، افت تحصیلی ، توقف و کندی روند پروژه ها ، تنبلی ها ، سوء مدیریت ها ، تاخیرهای ایجاد شده در ازدواج ، عادی شدن کمی رفت و آمدها و بازدیدهای به تعویق افتاده خواهد بود و نقشی شبیه به جنگ در تاریخ اجتماعی ایرانیان ایفا خواهد کرد . در یک تحلیل واقع بینانه برخی از رفتارهای نهادینه شده که در جریان فراگیری کرونا به حاشیه رانده شده پس از بازگشت جامعه به حالت عادی همچنان به حاشیه نشینی خود ادامه خواهند داد چرا که کرونا ثابت کرد که حذف برخی رفتارها نه آسمان را به زمین می زند و نه زمین را به آسمان خواهد برد . در نقطه ی مقابل میدان داری فضای مجازی همچنان تداوم خواهد داشت و چه بسا دورکاری در برخی از ادارات و سازمان ها خصوصا در بخش خصوصی به قوت خود باقی بماند . شکی نیست که عملکرد مردم و مسئولین در واکنش به رفتار ویروس کرونا به تاریخ اجتماعی می پیوندد و صفحاتی را به خود اختصاص خواهد داد . چیزهایی که ازدست دادیم و چیزهایی که به دست آوردیم نیز بخشی از این تاریخ خواهد بود . (ادامه…)
- شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰
- سرمقاله
سرمقاله محمد عسلی ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰
تو قدر آب چه دانی که …
قدما آب را ماده المواد نامیده اند، شاید حکمت متعالی در خلقت زمین بی جهت نباشد که آبها ۳برابر خشکی ها هستند، جان تمامی موجودات زنده در گرو آب است که هوا هم از آنست و نان و دیگر خوراکی ها هم بدون آب نمی توانند وجود خارجی داشته باشند. فضانوردان که مدتی است در تسخیر فضا برآمده اند هنوز سیاره ای نیافته اند که مانند زمین دارای آب و حیات باشد. فعلا زمین عروس و بهشت منظومه شمسی است اگر قدر آن را بشر تخریبگر بداند.
از زمانی که انسانها به کشاورزی روی آورده اند تا به اینک چشم بر آسمان داشته اند و به امید باران دست به دعا برداشته اند در ادبیات فارسی مطالب، حکایات و اشعار نغز و زیبایی در وصف باران و خشکسالی هست که مهمترین آنها در گلستان و بوستان خودنمایی می کند. (ادامه…)
- جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰
- سرمقاله
سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰
بر چهره ی متملقان خاک بپاشید
گاهی در جریان پیگیری اخبار مطلع می شویم که بعضی از دانشمندان و پژوهشگران کشورمان توانسته اند در سایه ی تلاش و دقت نظر و احساس مسئولیت موفق به ساخت قطعات مورد نیاز کارخانجات و دستگاه های پر کاربرد شوند و به آفرینش هایی دست بزنند که مانع از خروج ارز و موجب صرفه جویی اقتصادی است . متاسفانه در گرماگرم زیاده گویی ها و تعریف و تمجیدهایی که برخی اقشار از خود دارند ، جایگاه کسانی که به مفهوم واقعی برای کشورمفید هستند مورد بی مهری قرار می گیرد شاید به همین دلیل تاکنون بسیاری از افراد برخوردار از قابلیت های علمی مهاجرت کرده و در سایر نقاط جهان مشغول کار و فعالیت شده اند ، علت آن هم این است که بستری مناسب برای حمایت از آنها و بهره گیری از توانمندی هایشان وجود نداشته است . حالا چرا ؟ زیرا مدتی است مرضی به جان اقتصاد ما افتاده که عده ای حاضر نیستند حقوقی متناسب با میزان تلاش و دانش خود داشته باشند و به نوعی زندگی انگلی خو گرفته اند . این تفکر که چون من فرزند فلانی هستم باید در ناز و نعمت زندگی کنم ، ویروسی وحشتناکتر از کروناست . جامعه ی متعادل جامعه ای است که هر کسی فراخور توانایی های ذهنی و جسمی و مالی باید سهمی در چرخش امور زندگی داشته باشد . گاهی نگاه و تفسیر غلط از برخی گفته ها موجب می شود که عده ای برای تن پروری خود دستاویزی قابل اعتنا داشته باشند . در جوامع توسعه یافته کار و تلاش و فعالیت مهمترین معیار برای ارزیابی سودمندی افراد است . (ادامه…)
- چهارشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۰
- سرمقاله