یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
اختر چرخ ادب
پروین اعتصامی از شاعران زن پرآوازه ای است که اشعار تعلیمی خویش را در خدمت رشد فرهنگی و اجتماعی زنان معاصر خود قرار داد و در روزگاری که زنان ایران در زوایای تاریک باورهای غلط اغلب راه های منتهی به فعالیت های اجتماعی را به روی خود بسته می دیدند به میدان آمد و آنچنان جلوه گری کرد که عده ای با شنیدن اشعارش به غلط تصور می کردند پروین تخلص یکی از شاعران مرد است.
مرد پندارند پروین را چه برخی ز اهل فضل
این معما گفته نیکوتر که پروین مرد نیست
در زمانه ای که پروین می زیست آموزشگاه های رسمی و دولتی به گونه ای که بعدها شکل گرفت و اکنون حتی در دور افتاده ترین نقاط کشور فعال است، وجود نداشت و زنان انگشت شماری که توانستند استعدادهای نهفته در وجود خود را بروز دهند از حمایت هدفمند پدر و مادری فهیم و باسواد و دانشمند برخوردار بودند و گرنه حتی دخترانی که در مکتب خانه ها سواد می آموختند این سواد آموختن صرفا به خواندن کتاب های خاصی محدود می شده که بیشتر حاوی دستورات کلی زندگی و نکات اخلاقی بوده و به زنان برای ورود به فعالیت های علمی و اجتماعی کمک زیادی نمی کرده و صرفاً آنها را توانا می ساخته که نامه ای بخوانند یا نامه ای بنویسند و سواد خواندن قرآن و کتب ادعیه را داشته باشند. همین و والسلام، اما، مرحوم یوسف اعتصامی پدر یوسف اعتصامی مرد فرهیخته ای بود که فرزندانش را با هدف توانا شدن برای خدمت به مردم تربیت کرد. به طوری که پروین زبان فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت. پروین در شعری که به قصد تعزیت پدرش سروده او را ماه گردون ادب توصیف نموده و از حمایت های بی بدیل پدرش تشکر می کند: (ادامه…)