سرمقاله
محمد عسلی
گذری و نظری در مسایل جوانان
بر اساس نتایج سرشماری آبانماه سال ۱۳۹۰ جمعیت کشور ایران ۶۶۹/۱۴۹/۷۵ نفر اعلام شده است که تقریباً نسبت به سرشماری سال ۱۳۸۵ حدود ۵ میلیون نفر به جمعیت ایران اضافه شده است. در سرشماری سال ۹۰ جمعیت مردان ۵۱ درصد و جمعیت زنان ۴۹ درصد کل جمعیت را شامل می‏شود.
با توجه به جوان بودن جمعیت ایران مهم‏ترین نگاه جمعیتی معطوف می‏شود به مسایل جوانان، جوانانی که به دنبال تحصیلات، اشتغال، تفریح، ازدواج و کسب هویت هستند.
آنچه مسلم است بحران بیکاری بعد از تحصیل به ویژه در شهرها تبعات سوء سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ویژه‏ای دارد که اعتیاد، تخلفات، جرایم، ولگردی و طلاق از مهم‏ترین آنهاست. جوانی که بعد از فراغت از تحصیل به ویژه تحصیلات دانشگاهی برای یافتن شغلی مرتبط با رشته تحصیلی به هر دری می‏زند و راهی برای ورود نمی‏یابد به ناچار دست به کارهایی می‏زند که با شأن و خواسته‏هایش همخوانی ندارد.
نقطه آغازین انحراف از معیارهای اخلاقی و هویت‏سازی برای حفظ شئونات شخصیتی، ناامیدی است.
ناامیدی از آنجایی در ذهن و زبان جوان شکل و قوت می‏گیرد که تلاش‏های تحصیلی خود را عبث می‏پندارد و نمی‏تواند خود را با خواسته‏ها و آرزوهایش وفق دهد و پاسخگوی نیازهایش باشد.
سؤال:
با توجه به نتایج سرشماری‏های به دست آمده در ایجاد تسهیلاتی برای اشتغال جوانان، تفریح و سرگرمی سالم و نهایتاً ازدواج و تحصیلات آنان دولت‏های گذشته و حال چه اقداماتی انجام داده‏اند؟
آسیب‏شناسی انحرافات ناشی از بیکاری و یا مشاغل کاذب تا چه میزان توانسته راه و روش نوینی برای رفع بحران بیکاری پیش پای ما بگذارد؟
آیا به منظور پیشگیری از جرایم و مصیبت‏هایی مانند اعتیاد، طلاق، مهاجرت نخبگان و فسادهای موجود به جای هزینه کردن در حالت دفاع از قبیل دستگیری خاطیان و خلافکاران و محاکمه و مجازات آنها که نهایتاً به افزایش ظرفیت زندان‏ها و شلوغی محاکم قضایی منجر شده تلاش و تدبیری در جهت بکارگیری جوانان داشته‏ایم؟ (ادامه…)