سرمقاله
محمد عسلی
گرانی بنزین و اما و اگرها
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس پیش‌بینی شده بود که مصرف روزانه بنزین در ایران ۹۶ میلیون لیتر خواهد بود. اخیراً اعلام شده است که مصرف روزانه بنزین در سال ۹۸ نود میلیون لیتر است که اگر جمعیت ایران را ۸۰ میلیون فرض کنیم سهم مصرف هر نفر در روز بیشتر از یک لیتر است.
این روند نشان‌دهنده این واقعیت است که بنزین همانند آب و نان برای حمل و نقل و رفت و آمد یکی از مواد استراتژیک است و با توجه به هزینه تولید و مصرف می‌باید در آن صرفه‌جویی کرد.
در صورتی که یک بطری آب معدنی یک لیتری ۱۵۰۰ تومان است بنزین لیتری هزار تومان از آب هم ارزان‌تر است و همین ارزانی است که موجب سوءاستفاده از آن همراه با مصرف بی‌رویه، هزینه قابل توجهی را به دولت تحمیل می‌کند.
هر چند با اقداماتی که در تولید داخلی بنزین انجام گرفته، فعلاً از واردات بنزین خلاص شده‌ایم و بنزین هم در حد محدود صادر می‌کنیم اما بر اساس اظهارات وزیر نفت اگر در مصرف بنزین صرفه‌جویی نشود در آینده دولت مجبور می‌شود به واردات بنزین اقدام نماید که مستلزم تأمین ارز مورد لزوم در شرایط سخت فعلی است. با توجه به کسادی بازار و سختی ایجاد اشتغال که نهایتاً به بیکاری ۱۵ درصدی انجامیده و بعضی از مشاغل هم جزو مشاغل ناپایدار است، بسیاری از کسانی که مجبور شده‌اند برای تأمین هزینه‌های زندگی با اتومبیل شخصی به حمل و نقل مسافر بپردازند یا بیکار می‌شوند و یا عطایش را به لقایش می‌بخشند.
با این وضع اولین تأثیر گرانی بنزین روی درآمد و زندگی رانندگان مسافربر است. نکته مهم‌تر آنکه افراد فاقد اتومبیل که از بنزین یارانه‌ای استفاده نمی‌کنند هزینه رفت و آمد و حمل و نقل بیشتری به آنها تحمیل می‌شود که دولت می‌باید در جهت تأمین آن به اقداماتی دست بزند که فقرا فقیرتر نشوند و طبقه متوسط جامعه هم به سمت شیب تند فقر سقوط نکنند. (ادامه…)