سرمقاله
محمد عسلی
اگر نقدپذیر بودیم؟
اگر نقدپذیر بودیم و اندیشه انحصارطلبی و مدیریت هرمی نداشتیم، مطبوعات و رسانه‌ها جایگاه خود را در حد رکن چهارم مشروطیت و به تعبیر دیگر قوه چهارم حفظ می‌کردند و با حفظ آن دولت و حاکمیت چشمی قوی و گوشی شنوا برای نظارت بر عملکرد مدیران و انعکاس خواسته‌های مردم می‌داشت تا به عنوان یک پشتوانه مردمی بتواند رسالت خود را با شفافیت عملکردها و وقایع انجام دهد تا نگاه‌ها و گوش‌ها به رسانه‌های مغرض خارجی جذب نشود.
اگر نقدپذیر بودیم کسانی در مطبوعات و رسانه‌ها قلم می‌زدند و دیدگاه‌های خود را قلمی می‌کردند که در حد یک کارشناس سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و ورزشی بتوانند افکار عمومی را مدیریت کنند و مردم، مطبوعات را به عنوان یک نهاد یا نیروی مورد اعتماد به حساب آورند.
اگر نقدپذیر بودیم، جاده یکطرفه نبودیم و صرفاً توقعمان از مطبوعات تعریف و تمجید نبود. بلکه مردم و دولت از دیدگاه‌ها و اظهارنظرها استفاده مطلوب می‌کردند. (ادامه…)