سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۲ شهریور ۱۳۹۹
در این باره چه باید کرد

درس خواندن در شرایط کرونایی نیازمند با فرهنگ است چرا که خانواده ها بدون هیچ پیش زمینه ی ذهنی باید به موازات تامین امکانات تحصیل فرزندانشان از طریق فضای مجازی، بچه هایشان را نیز مدیریت کنند و آنها را سر وقت پای لپ تاب یا هر وسیله ی دیگری بنشانند تا دچار عقب افتادگی نشوند . متقاعد کردن بچه ها برای وقت شناسی و هماهنگ شدن با معلم و آموزگار و نظارت بر تمرین و تکلیف نویسی آنها خصوصا برای والدین کم سواد و بی بضاعت کار ساده ای نیست .اتصال تعطیلات تابستانی به فصل مدرسه همواره چالشی تحت عنوان ترک عادت های تابستانی را به دنبال دارد یعنی دانش آموز باید از اول مهر شب نشینی هایی که ساعت بیداری اش را به تاخیر می اندازد ترک کند و والدین نیز باید به گونه ای برنامه ریزی کنند که بهانه به دست بچه هایشان ندهند . از سویی دیگر مدیران مدارس ، معاونین ، مربیان تربیتی و مشاوران آموزشی هم در شرایطی باید روی رفتار و عملکرد بچه ها نظارت کنند که دسترسی زیادی به آنها ندارند و سواد رایانه ای آنها هم یک دست نیست . بنده خدایی می گفت در برنامه ابلاغی به فرزندم یک معلم در چندین رشته ی غیر مرتبط تدریس می کند . شاید تدریس در فضای مجازی دستاویزی شده تا آموزش و پرورش مسئله ی کمبود نیروی انسانی را از این طریق لاپوشانی کند . رفتار کج دار و مریز در بحث واگذاری اختیار حضور یا عدم حضور دانش آموز در مدرسه نیز مزید بر علت شده و نظارت را برای مدیران و معاونین سخت تر کرده است . (ادامه…)

سرمقاله اسماعیل عسلی ۲۰ شهریور ۱۳۹۹
حل یک معادله چند مجهولی

با وجود این که روزانه صدها نشریه در قالب روزنامه ، مجله ، ماهنامه ، فصلنامه ، سالنامه و گاهنامه و گاه و بیگاه نامه در زمینه های گوناگون منتشر می شود کمتر پژوهشگر و صاحب نظری حاضر به پذیرش وجود آزادی مطبوعات در ایران است و اغلب می گویند محدودیت ها یکی دو تا نیست و درخوش بینانه ترین حالت می گویند مطبوعات دچار خودسانسوری هستند و پیش از آن که از سوی نهادهای ناظر و قضایی با آنها برخوردی صورت گیرد با دیدبانی خبر تمامی چارچوب های نهادینه شده ظرف چند دهه ی اخیر را لحاظ می کنند تا دچار مشکل نشوند . وقتی می پرسیم چه مکانیسمی تضمین کننده ی چنین روندی است می گویند با توجه به این که مردم اغلب در فضای مجازی رفت و آمد دارند و نشریات مکتوب چنگی به دل آنها نمی زند بنابراین درآمد آنچنانی از محل فروش روزنامه و مجله نصیب گردانندگان نشریات نمی شود و به همین دلیل وابستگی زیادی به آگهی دارند و از آنجایی که سایت دیوار و شیپور میدان تبلیغ آگهی های تجاری را از نشریات گرفته اند می ماند آگهی های دولتی و اداری و ثبتی و دادگستری که صد البته به روزنامه های در حال انتشار داده می شود حال اگر روزنامه ای از ادارات و سازمان ها و نهادهای آگهی دهنده نقدی جدی داشته باشد بی گمان روی سفارش آگهی به چنین روزنامه ای تجدید نظر خواهد شد و تداوم انتشار آن قابل تضمین نیست . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۹ شهریور ۱۳۹۹
برای آنان که یارمان بودند

حقوق خواندم تا ناآگاهانه قضاوت نکنم. معلم شدم تا دروغ نگویم. روزنامه نگار شدم تا دیگران را بنویسم اما عشق ورزیدم تا از پا نیفتم.
این خلاصه ای از زندگی من است و دیگرانی که این چنینند.
کار قضاوت ریشه کنی علف های هرز و سرطانی است اگر قاضی در تشخیص علف ها از گیاهان مفید آگاهی و دقت داشته باشد.
معلمی همان کاشتن بذرهای اصلاح شده است که چون به بار نشینند، رنج دوران را بزدایند و چون معلمان به پشت سر نگاه کنند، پشیمانی ها را با اشک شوق بشویند. (ادامه…)