سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
گام‌های بعدی
فعالیت در مجلس بر اصل پیگیری استوار است. به این معنا که کاندیداها ابتدا با توجه به توانایی‌های خود و نیاز حوزه‌ی انتخابیه وعده‌هایی می‌دهند. عضویت نامزدها در ائتلاف‌ها الزاماً نباید با طرح‌ها و وعده‌های آنان همخوانی داشته باشد چرا که برخی از نامزدها حضور در یک یا چند ائتلاف را با هدف بهره‌گیری از قدرت فراخوانی و یارگیری هر ائتلافی دنبال می‌کنند و چه بسا در همین ائتلاف‌ها نیز یکدیگر را دور بزنند. فرض کنید یک نامزد نمایندگی مجلس به نهاد یا سازمان و قوم و هیأت خاصی پشت گرم باشد طبیعتاً وی زمانی که وارد یک ائتلاف می‌شود به پشتگرمی خود می‌افزاید و از کانون‌های پشتیبانی‌کننده‌ی سایر اعضای ائتلاف نیز استفاده می‌کند. اما این همه‌ی ماجرا نیست چرا که خوب می‌داند اگر رقبایش حتی یک رأی بیشتر داشته باشند می‌توانند او را پشت سر بگذارند. لذا به نزدیکترین پشتیبانی‌کنندگان خود سفارش اکید می‌کند که رأی تک گزینه‌ای داشته باشند. همین آرای تک گزینه‌ای است که فاصله‌ی معناداری بین یک نماینده و نماینده دیگر ایجاد می‌کند. برای بعضی‌ها این پرسش مطرح است که چرا نامزدهای عضو شده در ائتلاف‌های جناحی، صنفی، قومی و هیأتی پس از راهیابی به مجلس تعهدی به آرمان‌های مطرح شده در شعارهای ائتلافی ندارند. پاسخ واضح است چون نگاه آنها به اتئلاف نگاهی ابزاری است. شما وقتی متوجه می‌شوید باطری خودرو از کار افتاده تلاش می‌کنید از مردم کوچه و بازار برای هل دادن خودرو کمک بگیرید اما زمانی که خودرو روشن شد کسی را سوار نمی‌کنید! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مجلس با کدام نماینده مجلس می‌شود؟
مجلس شورای اسلامی ایران برای نمایندگان یازدهمین دوره انتخابات خود را آماده می‌کند. برآورد نمایندگان قبلی از عملکردشان نیاز به بررسی جلسات و مصوباتی دارد که فقط می‌توان به صورت کلی از آنها نام و نشانی یادآور شد.
در تمامی دوره‌های گذشته که کشور در جنگ تحمیلی ۸ ساله، تحریم‌های همه جانبه آمریکا و کشورهای دیگر بوده و نیز در جنگ‌های رسانه‌ای که دیپلماسی فعال را در موضع دفاعی قرار داد هر سه قوه مملکت به واقع در موضع دفاعی بوده‌اند.
دفاع از مرزهای کشور، دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی، دفاع از اهداف راهبردی و دفاع از مردم فلسطین در برابر تهاجمات گسترده اسرائیل. این دفاع پیوسته هزینه‌های مالی و زمانی بسیاری را بر کشور تحمیل کرده است که نتایج به بار آورده آن مصونیت بخشیدن به ملت، کشور و انقلاب در مصاف‌های مختلف بوده است. در واقع مجلس تسلیم سیاست‌های کلَی نظام بوده و چندان ابتکاری که بتواند در سیاست‌های داخلی و خارجی تأثیرگذار باشد از خود نشان نداده است. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
تنها همین یک آیه
ما به هر کجا که تعلق داشته باشیم ناگزیر به پذیرش تفاوت‌هایی در جنبه‌های گوناگون زندگی هستیم. از تفاوت در لباس و غذا و آب و هوا و نوع تفریح و بازی و هنر و ورزش گرفته تا تفاوت در سیستم حکومتی و نحوه‌ی شرکت در انتخابات. به جغرافیای خاصی تعلق داشتن الزاماً به معنای محرومیت نیست. آلمانی‌ها که ما از جهاتی به آنها حسادت می‌کنیم آرزومند یک روز آفتابی ما هستند و ژاپنی‌ها روزی هزار بار حسرت معادن و منابع ما را به گور می‌برند. ترکیه اگر آثار باستانی و تنوع قومی و فرهنگی ما را داشت سالیانه چند ده میلیارد دلار از طریق جذب گردشگر درآمد کسب می‌کرد. اختلاف آب و هوایی ایران را در کمتر کشوری می‌توان سراغ گرفت. همین دیروز در حالی که برخی شهرها دمای ۱۳ درجه زیر صفر را تحمل کردند در بعضی جاهای دیگر دما ۲۵ درجه بالای صفر بوده است. تفاوت‌ها سرمنشأ محرومیت نیستند. محرومیت‌ها را باید در کمبود اراده‌ها و قوانین بی‌خاصیت و دست و پاگیر جستجو کرد. در قلب آفریقای سیاه ساختمان‌هایی درست کرده‌اند که درجه حرارت آنها در تابستان از ۱۴ درجه بالاتر نمی‌رود و در قطب شمال خانه‌هایی ساخته‌اند که از یخچال در آنها استفاده می‌شود. فراموش نکنیم که جغرافیا نقش غیرقابل انکاری حتی در سرنوشت ما بازی می‌کند چرا که به هر حال ما در بخش خاصی از خاورمیانه به سر می‌بریم که نفت‌خیز هم هست. گاه دو انسان در فاصله‌ی یک کیلومتری از یکدیگر ملزم به تبعیت از دو قانون اساسی متفاوت هستند! مشکل ما این است که تصور می‌کنیم پیش از آنکه بتوانیم رفتار کسانی که با آنها زندگی می‌کنیم را تغییر دهیم می‌توانیم شرایط را عوض کنیم. نه گریبان تاریخ را می‌توان چسبید و نه می‌توان پاچه‌ی جغرافیا را گرفت. (ادامه…)