سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
من تاریخ می‌سازم ، پس هستم
رواج شغل‌های کاذب بارزترین نماد بیکاری است. از این منظر نباید کسانی که در حاشیه‌ی خیابان‌ها مبادرت به دستفروشی می‌کنند هرچند درآمد بالایی داشته باشند را شاغل محسوب کرد. اصولاً شغلی که ایجاد ارزش اضافی نکند آفت اقتصاد مقاومتی است. کسی که پسته را می‌کارد و برداشت و بسته‌بندی می‌کند به ارزش پسته می‌افزاید اما کسانی که با خرید دست به دست پسته و انبار کردن آن به گرانی این محصول دامن می‌زنند، نه تنها کاری انجام نداده‌اند بلکه با ملتهب کردن بازار روی قیمت سایر کالاها نیز تأثیر منفی می‌گذارند. ظرف چند دهه‌ی گذشته اقتصاد ایران رغبت زیادی به دلال‌پروری از خود نشان داده و فعالیت بسیاری از افراد که درآمد بالایی هم دارند از نظر اقتصادی کار محسوب نمی‌شود. متأسفانه ما با گونه‌ای کج‌فهمی در خصوص مفهوم واسطه و دلال مواجه هستیم. دلالت یعنی راهنمایی و قاعدتاً دلال باید راهنمای افراد برای خرید یک کالا باشد تا مغبون واقع نشوند. در حالی که دلالی در کشور ما یعنی کلاهبرداری و سرکیسه کردن مردم و دامن زدن به گرانی و تورم. این آفت زمانی دامن بازار ایران را گرفت که برخی اجناس سهمیه‌بندی و کوپنی شد. با کوپنی شدن برخی اقلام خرید و فروش کوپن برای تأمین نیاز کسانی که مصرف غیرمتعارف داشتند به تدریج به عنوان یک شغل جای خود را باز کرد و به همین ترتیب دلالی به حوزه بانک و وام کشیده شد و کسانی پیدا شدند که با وساطت زمینه‌ساز دریافت وام توسط این و آن شدند و به عنوان کار چاق کن در امر دریافت تسهیلات عمل می‌کردند. حتی کار به خرید و فروش سهمیه حج تمتع و حج عمره هم کشید که در هیچ کشور اسلامی رایج نیست! این جور کارها را شغل تلقی کردن خیلی بی‌انصافی است. (ادامه…)

سرمقاله
خبر و خبرنگاران
محمد عسلی
از آثار و برکات شهید، سهمی هم به روزنامه‌نگاران رسیده است و شهادت صارمی خبرنگار خبرگزاری ایرنا به دست طالبان در افغانستان بهانه‌ای شد تا همه ساله در ۱۷ مرداد که مصادف است با شهادت آن عزیز از خبرنگاران در سراسر کشور تجلیل شود.
و اما بعد:
رسولان میدان رسانه خواه در جنگ، خواه در صلح مدام در حال نبردند. نبرد با تاریکی‌ها، حماقت‌ها و خیانت‌ها، نبرد با برهم زنندگان آزادی، نبرد برای استقلال و تنویر افکار عمومی، نبرد در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ورزشی برای بهتر شدن فردایی که در پیش است. دلسوزانی که مدام دغدغه دارند. دغدغه کسب خبری خوش برای ایجاد امیدواری در وانفسایی که حق و باطل با هم در آمیخته‌اند و مردمان جهان در صفوف متشکل با اراده خود به اسارت و بردگی تن می‌دهند و خود را در چنبره زندگی ماشینی میان ماندن و بودن محبوس می‌دارند.
آری جهان امروز، جهان رقابتی فشرده‌ای است، حتی برای مردن تدریجی و این خبرنگاران هستند که پیوسته برق سلاح‌های نوین و کشتار جمعی را مقابل چشمان خود می‌بینند و تلاش می‌کنند با نقدهایی از سر وظیفه‌شناسی و مسئولیت، پیام‌آور صلح، دوستی و مهربانی باشند.
و اما بعدتر: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
سهل و ممتنع متعادل‌سازی فضای مجازی
این روزها که فضای مجازی از لحاظ مخاطب‌پروری به اولین رسانه‌ی اجتماعی تبدیل شده و مرزهای زمان و مکان و موضوع را درنوردیده و هیچ حدّی برای اطلاع‌رسانی قائل نیست و به تمامی عرصه‌ها سرک‌کشی می‌کند و فاقد دیدبانی لازم است، جلوه‌گری خبرنگاران حرفه‌ای در رسانه‌های قانونی و برخوردار از دیدبان، کار بسیار دشواری است چرا که از زمان وقوع یک رویداد تا زمانی که صدا و سیما و مطبوعات مبادرت به بازتاب آن می‌کنند، متناسب با اهمیت حادثه‌ای که رخ داده، در فضای مجازی بارها به آن پرداخته می‌شود. تفاوت اساسی فضای مجازی با رسانه‌های قانونی آن است که در فضای مجازی هر کسی با هر دیدگاه و با هر میزان آگاهی و تخصص می‌تواند پیرامون یک حادثه یا موضوع اظهار نظر کند. در چنین شرایطی مدیریت افکار عمومی کار بسیار دشواری است. البته مردم به تجربه دریافته‌اند اخباری که در فضای مجازی بازتاب داده می‌شود و اظهار نظرها و داوری‌ها پیرامون آن از اعتبار کارشناسانه و الزام‌آوری بالایی برخوردار نیست ولی در عین حال نکته‌ی مثبت بازتاب رویدادها در فضای مجازی این است که رسانه‌های قانونی نمی‌توانند به سادگی از کنار خبری که به حد شیاع رسیده و موج ایجاد کرده بگذرند و پیرامون آن اطلاع‌رسانی نکنند چرا که حداقل برای رفع سوءتفاهم‌های ایجاد شده هم که باشد مسئولان مربوط ناگزیر از اظهار نظر و یا تصحیح خبر و یا تأیید و تکذیب و اعلام هشدار هستند. (ادامه…)