سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اگر سر بچرخانیم
لذت زندگی در فهم مقتصدانه و مبتنی بر بهره‌وری که به کیفی‌سازی آن منجر می‌شود نهفته است. برای نزدیک شدن به مفهوم این گزاره‌ی کوتاه کافی است نقبی بزنیم به خاطرات کسانی که از گذشته‌های نه چندان دور سخن می‌گویند و با آنچنان احساس رضایتمندانه‌ای از خوردن غذایی ساده حرف می‌زنند که هر کس نداند فکر می‌کند بر سر سفره‌ای می‌نشسته‌اند که انواع اطعمه و اشربه و حبوبات و بقولات و میوه‌جات به وفور در سفره بوده و خوانی سرشار از لذیذترین خوردنی‌ها را پیش رو داشته داشته‌اند اما وقتی دقیق می‌شوی می‌بینی که نان و ماست و خرما یا نان پنیر یا ترید کشکی بیشتر بر سر سفره نداشته‌اند اما همین خوردنی‌های مختصر و ساده را با نشاط و احساس رضایتمندی و سرخوشی نوش جان می‌کرده و سپس با انگیزه‌ای بالا به کار و تلاش و فعالیت می‌پرداختند و از چربی بالا و دیابت و گرفتگی عروق و نقرس و ام‌اس و هزار کوفت و زهر مار دیگر هم بی‌خبر بوده‌اند و آسوده خاطر!!
به راستی که تمام لذت دنیا در همین احساس خرسندی و رضایتمندی از داشته‌ها پنهان است. گاهی چنین احساس و برداشتی از زندگی با کمترین امکانات حاصل می‌شود و در اغلب اوقات نیز افزون‌خواهی و آزمندی، مانع بزرگی بر سر راه احساس خشنودی از زندگی است. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
بهزیستی و اما و اگرها
اگر بعد از هزاران سال بتوان در یکی از کرات آسمانی شرایط زندگی را برای بشر و سایر حیوانات مناسب تشخیص داد، آن وقت سیاره‌ای را کشف کرده‌ایم که شرایط زمین را دارد.
یعنی آب، هوا، خاک و هر آنچه در آن است می‌تواند ما را راضی کند که در آنجا نفس بکشیم رشد کنیم، تغذیه مناسب داشته باشیم، استراحت کنیم و نهایتاً عشق بورزیم. پس به قول حافظ عزیز: «آنچه خود داریم ز بیگانه طلب می‌کنیم…»
و اما بعد:
هر چند تضمینی برای تلاش‌های بشر در راه یافتن به سیاره‌ای مانند زمین نیست در صورتی که چنین توفیقی دست دهد، بعد از طی کردن فاصله‌های نوری شاید یکی یا چند نفر بتوانند پای به چنین سرزمینی بگذارند.
همین اندیشه و نتیجه‌گیری از آن کافی است تا قدر زمین را بدانیم و قبل از آنکه با هزینه‌های بسیار به دنبال سیاره دیگری بگردیم که در آن آب و هوای مناسب حالمان باشد در اندیشه حفظ زمین از آلودگی‌ها، کند و کوب‌ها و خرابی‌های ناشی از ترکش بمب‌ها و خمپاره‌ها باشیم که اگر چنین کنیم اول قدم را در راه بهزیستی برداشته‌ایم. زندگی در مکانی ممکن است که آب و هوا و خاک آن آلوده نباشد. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
مفهوم آمارهای حیرت‌انگیز
رواج قانون‌گریزی در موضوعات و کارهای گوناگون تمامی امور را از مجاری قانونی خارج می‌کند و قانون و قانونگذار را به سخره می‌گیرد. از جمله نمونه‌های بارز تمایل متخلفین به عدول از قانون چند نرخی بودن کالاها در بازار است که گونه‌ای احساس ناامنی معیشتی را در مردم ایجاد می‌کند و به آنها انگیزه می‌دهد تا به انباشت مواد غذایی، دارویی و حتی وسایل خانه رغبت پیدا کنند. در نتیجه چنین رویکردی تقاضای کاذب برای خرید انواع اجناس بالا می‌رود و به تورم دامن می‌زند. اگر یک روز فراخوان عمومی بدهند و به هر خانواده‌ای یک کد ورود به سامانه‌ای مجازی برای اعلام موجودی اقلام غذایی در هر خانه بدهند آنگاه مشخص می‌شود که بسیاری از مردم فراتر از نیاز خود مواد خوردنی و غذایی انبار کرده‌اند که هم از لحاظ بهداشتی کار درستی نیست و چه بسا با سپری شدن تاریخ مصرف آن قابل استفاده نباشد و هم با شاخصه‌های اقتصاد مقاومتی همخوانی ندارد چرا که یکی از لوازم اقتصاد مقاومتی ارسال پیام‌های صحیح به بازار است تا تولید متناسب با مصرف واقعی مدیریت شود. (ادامه…)