سرمقاله
محمد عسلی
اربعینی به آب دیده برآر
مثل دریا طوفانی، مثل سیل خروشان، مثل صاعقه پرنور و مثل رعد پرصداست. این گام‌های استوار در جای جای خیابان عشق که ابتدا و انتهای آن در مسیر دل‌ها اندازه‌گیری می‌شوند، همه از یک چشمه مسیریابی می‌شوند. چشمه خودجوش دل‌های باورمند.
مثل دریا طوفانی است وقتی عزایش به هر فصل یا به هر سال که نه به هر ساعت و لحظه که یادآور می‌شوند. راویان مثل سیل، خروشانند اشک‌ها و دلواپسند چشم‌ها و محتاجند دست‌ها و رهوارند پاها و می‌جوشند و می‌خروشند باورها.
مثل صاعقه مهتاب را به سخره می‌گیرند و خورشید را نیز به تماشا می‌نشانند و ابرها را می‌بارانند. ابر چشم‌های پراشک و سینه‌های پرآه را در عزای حسین(ع).
رخ به میعادگاه معنی کن
اربعینی به آب دیده برآر
راستی میعادگاه معنی کجاست، در مسجد است؟ در حسینیه است؟ در خیابان پرشتاب شتاب‌کنندگان برای وصل به معشوق است در شب‌ها و روزهای عاشقی و یا در آتشگاه دل‌هاست که آتشی به این گرمی در آن سوز سینه را اشک طلب می‌کند تا آبی بر آتش باشد؟
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
اگر دارید بپردازید
یکی از همکاران آموزش و پرورشی می‌گفت از ابتدای مهرماه بازنشسته شده‌ام و تازه گرفتاری‌هایم شروع شده است. گفتم کدام گرفتاری؟ از همین فردا برنامه‌ی ورزش در پارک خلدبرین را ردیف می‌کنیم. با نگرانی گفت: تا خیالم راحت نشود قادر به اجرای هیچ طرح و برنامه‌ای نیستم. با تعجب پرسیدم: چرا بیخودی برای خودت کار می‌تراشی، تو که دیگر دغدغه‌ی حضور بموقع در کلاس را نداری گفت: نه بابا مشکل من این است که حقوق مهرماه هنوز به حساب نرفته و از طرفی حکم بازنشستگی‌ام نیز هنوز ابلاغ نشده و زمانی که برای کسب تکلیف به اداره آموزش و پرورش مراجعه کردم گفتند تا سه ماه هم از حقوق خبری نیست. پاداش ۳۰ سال خدمت هم یکسال دیگر پرداخت می‌کنند. حالا شما بفرمایید که من با این روز و روزگار گرانی چرا باید اولین روزهای بازنشستگی را با اوقات تلخی سپری کنم. خرج این سه ماه را از کجا بیاورم؟ حتی رفتم به بخش رفاهی اداره و گفتم حداقل موجودی‌ام از صندوق ذخیره را بدهید تا این سه ماه را به خوبی و خوشی بگذرانم پاسخ دادند که تا یک ماه دیگر یا شاید هم بیشتر از بانک به شما تماس می‌گیرند و با شما تسویه حساب می‌کنند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
آیا دولت آمریکا در سیاست خارجی به بن‌بست رسیده؟
ترامپ بازرگان پرهیاهوی ریسک‌پذیر آمریکا صرفاً یک پدیده شخصی و شخصیتی نیست بلکه محصولی است از فرآورده‌های کاپیتالیسم مطلق بدون حاشیه‌های لیبرالیسم که تکیه بر دموکراسی از جنس آمریکایی آن دارد زیرا آمریکا کشوری است که با تبلیغات و شگردهای رسانه‌ای، بعد از جنگ جهانی دوم پیوسته در حال مرعوب کردن کشورهای دوست و هم‌پیمان و هم کشورهای مستقل متداخل در غیر متعهدهاست.
سیاست خارجی آمریکا فعلاً بر سه محور می‌چرخد.
یکم “تفرقه بیانداز و حکومت کن” نه به سبک انگلیسی‌ها که رو بازی نمی‌کردند بلکه به آشکارا بر اساس برنامه‌های طراحی شده “دشمن درست کن.”
نمونه‌های آن را می‌توان در افغانستان مثال آورد وقتی برای فراری دادن روس‌ها از افغانستان طالبان را در پاکستان آموزش دادند و با پول و سلاح در مقابل روس‌ها قرار دادند که هر چند اینک موی دماغ خودشان شده اما در میان طالبان هم دوست و دشمن آمریکا وجود دارند که بحثی است مفصل و از حوصله این نوشتار خارج است.
نمونه دیگر داعش است که به شهادت خانم کلینتون وزیر امور خارجه اوباما و نامزد انتخاباتی رقیب ترامپ داعش توسط آمریکایی‌ها با پول سعودی‌ها و حمایت ترک‌ها توانست بخش وسیعی از کشورهای سوریه و عراق را تصرف کند و در کشورهای لیبی، یمن، مصر، تونس و افغانستان نفوذ خود را گسترش دهد. (ادامه…)