سرمقاله
محمد عسلی
فریاد بلند قدس و گوش‏های ناشنوای ستمگران
مردم نجیب و شریف ایران عزیز و حق‏طلب بار دیگر با حضور باشکوه خود روز قدس را گرامی داشتند و در جهت حمایت از مظلوم ادای دین کردند.
گرامیداشت روز قدس از جنبه‏های مختلف اسلامی و انسانی دارای اهمیت ویژه و تاریخی است.
نخست به لحاظ باورهای دینی و برادری اسلامی که مرز، نژاد، زبان و پرچم، خط و نوع حکومت متفاوت نمی‏تواند برادری دینی و احساس مسئولیت باورمندانه را نادیده انگاشته و یا تضعیف کند. بلکه آنچه در این میان موجب وحدت اسلامی و اقتدار مسلمانان است، حفظ وحدت و برادری است که متأسفانه با اختلاف‏افکنی کشورهای غربی به ویژه آمریکا و انگلیس بین مسلمانان، از آب گل‏آلود ماهی‏های درشت صید می‏شود و منابع مالی و ذخایر معدنی آنان را به یغما می‏برند با فروش اسلحه، باج‏گیری قلدرانه و سلطه سیاسی و مالی که نمونه‏های آن را از ۲۰۰ سال قبل تاکنون به انحاء مختلف شاهدیم، مذهب علیه مذهب که اخیراً باعث آوارگی، مهاجرت، کشتار و خرابی‏های بی‏شمار در کشورهای اسلامی افغانستان، عراق، سوریه، یمن، لیبی، مصر، بحرین، فلسطین و امثالهم شده استقلال، آزادی، امنیت و معیشت مردمان مسلمان را با خطرات جدی مواجه ساخته روح و روان و باور آنان را به سخره گرفته‏اند.
دوم، شرافت و اخلاق انسانی حکم می‏کند که دوستی و حفظ حرمت انسان‏ها توسط انسان‏ها می‏باید حفظ شود زیرا به ندرت دیده شده حیوانات با همنوعان خود سر جنگ و ستیز داشته باشند در حدی که یکدیگر را شکار کنند.
هیچگاه شکار ببر، ببر نیست و گرگ‏ها هم یکدیگر را شکار نمی‏کنند و بر علیه هم نیش و دندان نشان نمی‏دهند مگر وقتی که یکی بر غذای دیگری دست‏اندازی کند. (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
روز قدس، روز حمایت از مظلوم
نطفه آغازین تشکیلات تروریستی صهیونیست‏ها با ترور، فریب و حمایت آمریکا و انگلیس در سرزمین فلسطین بسته شد. از آن زمان تاکنون بیش از ۶۵ سال می‏گذرد.
۶۵ سال ترور، کشتار، نفی بلد، آوارگی مردم مسلمان فلسطین که تکیه‏گاه آنان همین قدس شریف بوده است، قدسی که قبله اول مسلمانان و مکان مقدسی است که پیامبر اسلام (ص) از آنجا به معراج رفته‏اند.
و سرزمین کهنی که برای هر سه پیروان دین اسلام، مسیحیت و یهود، فلسطین سرزمین مقدسی است، چنانکه از دیرباز هر سه در کنار هم زندگی مسالمت‏آمیزی داشته‏اند.
اما بعد از جنگ جهانی دوم که به شکست کشورهای متحد از جمله آلمان منجر شد و با دخالت آمریکا و بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی ژاپن هم تسلیم گردید، کوچ اجباری یهودی‏ها به سمت فلسطین به عنوان کشوری که بعد از شکست امپراطور عثمانی بدون حمایت مانده بود شروع شد.
کشورهای آمریکا و انگلیس به بهانه پیشگیری از هولوکاست دیگری که آن را به هیتلر و معاونش آیشمن نسبت دادند با دخالت مستقیم نظامی در فلسطین به کشتار مسلمانان پرداختند و راه را برای تشکیل یک کشور یهودی به نام اسراییل باز نمودند.
سرمایه‏داران یهودی هم که در آمریکا و دیگر کشورهایی چون روسیه و کشورهای آسیایی و اروپایی اسکان داشتند با حمایت‏های مالی و سیاسی برای تثبیت کشور اسراییل از هیچ کوششی دریغ نکردند تا جایی که رژیم سابق ایران هم در جرگه حامیان اسراییل درآمد و در هر دو جنگ ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ اعراب و اسراییل شاه ایران از حمایت‏های مالی و نظامی به اسراییلی‏ها دریغ نکرد و به قول علم وزیر دربار شاه سابق سفیر آمریکا در تهران پیام داد که ۵ فروند از هواپیماهای F14 بخشی از صحرای سینا را به نفع اسراییل بمباران کنند و شاه هم پذیرفت.«۱» (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
مناسبات قانون گریز
از جمله رفتارهای جا افتاده در جریان رقابت های جناحی، تلاش گروه های سیاسی برای انداختن توپ تخلفات اقتصادی به زمین یکدیگر است، یعنی همین کاری که فوتبالیست ها انجام می دهند و تلاش می کنند با هدف گل زدن و گل نخوردن همواره توپ را در زمین حریف نگه دارند. حال اگر یک دوربین عنکبوتی از فراز ورزشگاه صحنه ی کل بازی را تصویربرداری کند، تماشاگران تلوزیونی که از مسافت های دور بازی را دنبال می کنند متوجه می شوند که همه ی این ماجرا در یک مستطیل سبز اتفاق می افتد با بازیگرانی مشخص و چند نفری هم نیمکت نشین که در صورت نیاز جایگزین می شوند. در دایره ی بسته ی بازی های سیاسی نیز همین شرایط وجود دارد با این تفاوت که برخی از مهره ها قاعده ی بازی جوانمردانه را رعایت نمی کنند! البته همه آنها در جریان هستند که سود هر اتفاقی که در این مستطیل سبز می افتد به جیب آنها هم می رود از آگهی های تبلیغاتی کنار زمین گرفته تا آب میوه و ساندویچ و بلیط که تماشاگران می خرند و سود ناشی از فروش پخش تلویزیونی تا حواشی بازی که رنگین نامه ها به آن دامن می زنند و چاپ می کنند و به خلق الله می فروشند. اینها غیر از درآمدهای جنبی و حاشیه ای مدیران برنامه بازیکنان و دلال ها و بازیکن فروش هاست که الی ماشاءالله سر به آسمان چهارم می زند و بگذریم (ادامه…)