سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۳۰ مرداد ۱۴۰۰
آرزو بر جوانان عیب نیست

با واکسینه شدن گروه های سنی افراد مسن و پرخطر و کسانی که دارای بیماری های زمینه ای بودند ، نمودار سنی مرگ و میرها تغییراتی را نشان می دهد و افراد آگاه که چند و چون مرگ و میرها را در ایران رصد می کنند از مرگ افراد زیر ۶۰ سال نیز خبر می دهند که نشانه ی خوبی نیست چرا که حرکت جمعیت ایران به سمت پیر شدن ایجاب می کند که برای حفظ جان کودکان و نوجوانان بیش از پیش برنامه ریزی داشته باشیم . در حال حاضر مردم ایران که در جریان جنگ ۸ ساله آسیب های جانی و روانی فراوانی را تجربه کرده اند و بیشترین صدمه ها را ظرف این ۸ سال دیده اند ، در حال از سر گذراندن کرونا هستند که تلفاتی چند برابر ی را از آنها می گیرد ! آن گونه که از مصاحبه های گوناگون برداشت می شود گویا مسئولین در ابتدای ورود کرونا به ایران از آمادگی بالایی برای برخورد با این پدیده ی ناشناخته برخوردار نبودند و اصرار زیادی هم به همراهی با جامعه ی جهانی در ابتدای شیوع کرونا وجود نداشت به همین دلیل شاهد قرنطینه نقاط آلوده ای نظیر قم آن گونه که در ووهان چین به عنوان خاستگاه این بیماری اتفاق افتاد نبودیم . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۲۶ مرداد ۱۴۰۰
آثار تربیتی عاشورا

حماسه عاشورا هرچند راویان را به شرح و بسط جنگ و شهادت و کشتار عادت داده است و مداحان برای گریاندن شیعیان به ذکر مصیبت ها می پردازند و بسیار بیش از آنچه رخ داده به حاشیه ها دل خوش می کنند و بعضا روایت های نادرستی را به خورد عزاداران می دهند اما آنچه معمولا فراموش می شود متن است. متنی که در آن روح اسلام ناب باشد. متنی که به تعبیر قرآن اراده آزاد اسلامی در انتخاب راه راست تعلیم دیده باشد و اثرات تربیتی آن در اصلاح جامعه برای جهاد فی سبیل الله ایجاد آمادگی کند که اگر بیشتر در ذکر وقایع عاشورا به علت ها، خواستن ها، شجاعت نه گفتن ها و چرائی ها بپردازیم و بپردازند کودکان و نوجوانان تحریک شده و احساسی فهم خواهند کرد که دروغ یعنی ظلم و ظلم یعنی زورگویی و زورگیری و هکذا. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر اسماعیل عسلی ۲۵ مرداد ۱۴۰۰
خورشیدی پشت ابر

آن گونه که شنیده می شود گویا مردم در روزهای اوج گیری کرونا از طرف خواص جامعه و شخصیت های مورد وثوق به تغییر سمت و سوی نذورات ایام محرم با هدف تامین اقلام مورد نیاز در بهداشت و درمان توصیه شده اند . اگر فقط شهر خودمان شیراز را در نظر بگیریم هر ساله در این ایام خصوصا دهه اول محرم بسیاری از افراد به شیوه های گوناگون و طرق مختلف بخشی از پس انداز یا درآمد خود را صرف تهیه شربت ، شله زرد ، پخت انواع پلو و چلو و خورش و خرید ظروف یک بار مصرف و توزیع آن بین فقرا و همسایگان می کنند و همچنین هزینه ی حمل و نقل زائران به عتبات و مشهد مقدس و بقاع متبرکه را نیز متقبل می شوند و برای زیارت اولی ها امکانات سفر تدارک می بینند و این هزینه ها غیر از اقداماتی است که بسیاری از ارگان هاو نهاد ها برای افراد تحت پوشش خود انجام می دهند که سرجمع آنها قابل محاسبه نیست . حال اگر همین هزینه ها صرف خرید سرم و داروهای مخصوص کرونا و حتی واکسن و تاسیس بیمارستان های صحرایی و تامین تخت و سایر لوازم مورد نیاز پزشکان برای درمان بیماران شود به منزله ی انقلابی است که در این عرصه رخ خواهد داد . موقوفات در ایران هم در چارچوب وقف نامه های مکتوب و برنامه ریزی شده و بر اساس وصیت نامه است و هم این که گاه افرادی تحت تاثیر شرایط روحی خاصی ناگهان تصمیم به انجام کار خیر با انگیزه ای ویژه می گیرند . به هر حال آدم ها همان گونه که با همنوعان خود روابطی پر نوسان دارند ، مشابه چنین رابطه ای را هم با خدا دارند . (ادامه…)