یادداشت
محمد عسلی
تروریسم ماری در آستین
هر چند ترور و تروریسم به قدمت آدم در روی زمین سابقه‌ای طولانی دارد، اما در قرن حاضر چهره خشن و بی‌رحم تروریسم افکار عمومی مردم جهان را از هر قوم و قبیله و دین و مذهبی به شدت تحت تأثیر قرار داده است به نحوی که دیگر تفکیک تروریسم خوب از تروریسم بد قابل دفاع نیست، حتی برای آمریکایی‌ها و فرانسوی‌ها که مار در آستین دارند و خود در حمایت و پذیرش تروریست‌هایی که با کشتار و ایجاد رعب و وحشت در کشورهای اسلامی از جمله ایران، عراق، سوریه، یمن، لبنان، افغانستان و امثالهم، سابقه‌ای چندین و چند ساله دارند، سهیم‌اند.
آنچه اخیراً در فرانسه اتفاق افتاد و به عنوان عملیات تروریستی گروه داعش در رسانه‌ها و افکار عمومی عنوان شد، ترورهای جدیدی نبودند، سال‌هاست که این عملیات با گستردگی بیشتر در ایران، افغانستان، عراق، لبنان و سوریه اتفاق افتاده و انسان‌های بی‌گناه زیادی کشته شده‌اند و خسارت‌های بسیاری به مردم مسلمان وارد شده است. اما طعم تلخ آن در ذائقه اروپاییان بعضاً شیرین هم بوده است تا از این نمد برای خود کلاهی بسازند و به بهانه‌های مختلف در این کشورها نفوذ کنند و منابع آنان را به غارت برند. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
میان ماه من تا ماه گردون…
به دنبال وقوع چندین انفجار و یک سلسله تیراندازی در پاریس شاهد واکنش‌های شدیدی نه تنها از سوی دولتمردان اروپایی بلکه افکار عمومی در غرب بودیم. در حالی که پیش از آن نمونه‌های فراوانی از ترور و خشونت در عراق، افغانستان، سوریه، لبنان و یمن با تلفاتی به مراتب بیشتر از پاریس رخ داده بود و چنین واکنش‌هایی را نه تنها از سوی اروپاییان بلکه از سوی مردم و ساکنان مناطقی که ترور در آنجا رخ داده بود، مشاهده نشد. حتی سرعت واکنش دولت ایران به وقایع پاریس در مقایسه با آنچه در ضاحیه بیروت اتفاق افتاد بیشتر بود. چرا؟ آیا پاسخ چنین پرسشی را باید در نهادینه شدن خشونت در کشورهایی نظیر افغانستان و عراق و سوریه و لبنان و یمن جستجو کرد یا باید از زاویه‌ی دیگری هم به این موضوع نگریست و آن این که آیا احساس امنیت در اروپا به دنبال برنامه‌ریزی‌های کلان اقتصادی توسط کسانی که دنیا را اداره می‌کنند به عنوان یک سیاست راهبردی تعیین گردیده که به مخاطره افتادن آن معادلات کنونی را بر هم می‌زند؟ (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
وقتی نجابت و صداقت در دل‌ها ریشه می‌دواند
«به یاد دکتر احمد نجابت»
دیروز در مراسم تشییع و خاکسپاری مردی شرکت کردیم که کسوت نجابت بر قامت او برازنده بود و با گفتار و کردارش سنخیّت داشت.
زنده‌یاد دکتر احمد نجابت را می‌گویم که در دوره‌های چهارم و پنجم نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی بود.
او که به رک‌گویی و صداقت شهره بود، بارها مورد نقد و ایراد مخالفانش قرار گرفت؛ اما از پای ننشست و جدای از دیدگاه سیاسی و عقیدتی که مشخص کننده هویت و شخصیت وی بود، زندگی و رفتاری ساده داشت و به همان سادگی هم در موضوعات مختلف ورود می‌کرد.
احساس عبودیت و بندگی و ترس از آخرت و عاقبت کار او را ملزم می‌کرد برای رضایت خاطر این و آن و یا شهرت و محبوبیت دست به کاری نزند که مبادا در آن شبهه یا ناروایی باشد، هر چند در جمع دوستدارانش مُهر اصولگرایی پیوسته بر پیشانی داشت، اما در گروه و حزب و دسته‌ای قرار نگرفت که کسی بتواند به واسطه نفوذ او سوء استفاده‌ای کند و او را متهم به ایجاد رانت نماید.
با مرحوم دکتر احمد نجابت از انتخابات دوره پنجم مجلس شورای اسلامی آشنا شدم که صفحاتی چند از روزنامه نوپای «عصر مردم» را به تصویر و اظهارات وی اختصاص دادیم و همانند سایر نامزدهای انتخاباتی، دیدگاه‌ها و اظهارات وی را برای اطلاع مردم به چاپ رساندیم.
دیشب که در آن صفحات برای لحظاتی غور کردم و به عاقبت کار اندیشیدم به مطلبی از ایشان خطاب به مردم شیراز برخوردم که زبان حال دیروز وی به هنگام عروج به دنیای دیگری بود. (ادامه…)