سرمقاله محمد عسلی

فارس و فرصت‌های از دست رفته

احساس مردمی که روی قالیهای رنگین راه میروند و شعر میسرایند با احساس مردمی که اقتصادی میاندیشند و در این اندیشه اند که ریالشان را به تومان تبدیل می کنند تفاوت عمده دارد. تفاوتی که رؤیابافی و تخیلگرایی چتری میشود زیر باران تا طعم و طراوت را در توصیف کلمات احساس کنی و نه در دست و روی و بوی…
فارس به کتابی توصیفی میماند از گذشتههای دور که هنرهای تجسمی آن را باید در ستونها و مجسمههای تخت جمشید دید و کاشیکاریهای مساجدی که در غبار زمان ، گردشگران را پذیراست. اما در غرفههایی که کم و بیش مستقر در کنار آثار باستانی اند ، صنایع ظریفه دستاورد همسایه فارس را می توان تماشا نمود که به عرضه فروش گذاشته اند مردمی هنرمند و جویای کار با اقلیمی که در آن هم خرما میروید و هم گردو به بار مینشیند و تفاوت درجه هوای آن از شمال به جنوب تا ۴۰ درجه در حال تغییر است.
سرزمینی با قابلیتهای بسیار کشاورزی، صنعتی، خدماتی و قطب گردشگری که شعاع آن در درازنای تاریخ از مادها تا عصر حاضر را دربرگرفته و از هنر و همت و سلحشوری و تمدن گذشتگان ما ، روایتهای بسیار دارد.
سرزمینی که خود اقلیمی است با قومیتهای فرهنگنشان و گویشهای زبانی متفاوت که چونان گلهای خوش رنگ و متنوع قالی درهم تنیده است. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
کسی به کسی نیست
در میان بیماری‌های رایج در جامعه‌ی ما میزان تلفات کرونا از همه‌ی آنها کمتر است. ممکن است کسانی بگویند شما از کدام بیماری‌ها سخن می‌گویی؟ مگر نه این است که برای بسیاری از بیماری‌های خطرناک واکسن و داروی مؤثر وجود دارد؟ پاسخ این است که من در اینجا از بیماری‌های کشنده‌ای سخن می‌گویم که آثار و پیامدهای ناخوشایند و درازمدتی دارد و اتفاقاً قابل سرایت و ناتوان‌کننده است. از زمانی که کرونا وارد کشور ما شده یعنی از بهمن ماه تاکنون نزدیک به ۸۳۵۱ نفر تلفات داشته است یعنی روزی ۶۰ نفر بر اثر ابتلا به کرونا جان خود را از دست داده‌اند این در حالی است که ما سالیانه نزدیک به ۱۸۰۰۰ کشته در تصادفات رانندگی داریم یعنی به ازای هر روز تقریباً ۵۰ نفر!! در اینجا ما کاری به سیل و زلزله و رانش زمین و غرق‌شدگی، آتش‌سوزی، اعتیاد، قصاص و مجازات، تخریب ساختمان، سقوط در چاه یا از درخت، مرگ در حین کار، انفجار کپسول گاز و گازگرفتگی نداریم که هر کدام آمار مربوط به خود را دارند و بیش از همه گریبان جوانان را می‌گیرند. آمار خودکشی هم که تقریباً محرمانه است یعنی هم خانواده‌ها و هم مراکز درمانی و نهادهای درگیر با این موضوع تمایلی به ارائه‌ی آمار واقعی خودکشی ندارند. شاید به این علت که نشان‌دهنده‌ی ژرفای اندوه‌زدگی و افسردگی، بن‌بست‌های اجتماعی، فشارهای اقتصادی و عاطفی و همچنین نقصان عملکردها برای شاد و امیدوار نگه داشتن مردم است. (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۹ خرداد ۱۳۹۹
چرا مذاکره نکنیم؟
مذاکره فی‌نفسه به معنای برد یا باخت نیست. آنچه مذاکره را معتبر می‌کند شرایط زمانی، شرایط و موقعیت طرف مقابل و توانایی چانه زدن برای گرفتن امتیار است.
دیپلماسی روشی است که اگر به خوبی اعمال شود چه بسا طرف مقابل را با هر میزان قدرت سیاسی و اقتصادی تسلیم کند. برجام هر چند در اجرا با ناکامی‌هایی مواجه شد و آمریکا از زیر بار آن شانه خالی کرد اما برای دیپلمات‌های ایرانی یک موفقیت در چانه‌زنی و تنظیم توافقنامه‌ای بود که ۶ نفر مقابل یک نفر در جنگی تمام عیار قصد داشتند از ایران امتیاز بگیرند بدون آنکه امتیازی بدهند. در واقع مذاکره‌کنندگان برجام با همدلی و هماهنگی یکدیگر ایران را در محاصره سیاسی، اقتصادی و دیپلماسی قرار دادند. اما نمایندگان ما در برجام قدرت چانه‌زنی خود را نشان دادند و برجام یک قرارداد یکطرفه شد.
آمریکایی‌ها تصور نمی‌کردند مجبور باشند یک ایران اتمی را قبول کنند اما مشروط پذیرفتند و چون ترامپ در تبلیغات انتخاباتی مذاکره با ایران را یک دستاورد برای دموکرات‌ها می‌دید سعی کرد با نگاه منفی و توجیه اینکه این توافق به ضرر آمریکا و اسرائیل است از آن خارج شود و کشورهای دیگر را نیز تحریک و تهدید کند که از آن خارج شوند. (ادامه…)