سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
برش عرضی انقلاب
انقلاب علی‌رغم دستاوردهای خیره‌کننده‌اش به دلیل ویژگی‌های ساختارشکنانه که وجه مشترک تمامی انقلاب‌هاست از سوی جامعه‌شناسان برای جوامع توسعه‌یافته پیشنهاد نمی‌شود زیرا سوار شدن انقلابیون روی موج عواطف و آزاد شدن سیل مطالبات سرکوب شده پشت سد دیکتاتوری رژیم سرنگون شده، منجر به تغییرات غیرقابل کنترلی می‌شود که ضریب خطا را بالا می‌برد. انقلاب هر قدر هم که مردمی و ضروری باشد هزینه‌هایی را بر کشور تحمیل می‌کند که وقوع جنگ ناشی از بر هم خوردن مناسبات پیشین با همسایگان یکی از تبعات آن است لذا ما کمتر کشور انقلاب کرده‌ای را سراغ داریم که جنگ، محاصره اقتصادی و منازعات داخلی را تجربه نکرده باشد. به همین دلیل در جوامع توسعه‌یافته ترجیح می‌دهند از پتانسیل‌ها و فرصت‌هایی که انتخابات و رفراندوم و نظرسنجی‌ها فراهم می‌کنند، دیدگاه‌ها و نقطه نظرات مردم را برای ایجاد تغییرات لازم فراخور ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی در مقاطع حساس تاریخی ملحوظ نظر قرار دهند و از انقلاب و براندازی جلوگیری کنند. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مردم از انقلاب چه انتظاری داشتند
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی دولت ۶ میلیون بشکه نفت صادر می کرد با ۲۰ میلیون جمعیت بدون جنگ و تحریم و با حسن روابط با کلیه کشورها، اما فقر و ناداری میراث شومی بود که گرچه پول ملی از ثبات تقریبی برخوردار بود اما در سال ۱۳۵۵ مردم شاهد تورم ۴/۱۶ درصد بودند و هویدا نخست وزیر شاه در تلویزیون اعلام کرد: «آنقدر پول داریم که نمی دانیم چگونه خرج کنیم…»
بخش عمده ای از درآمد نفت برای خرید اسلحه و تجهیزات نظامی صرف می شد و بودجه آموزش و پرورش تقریباً کمتر از ۵۰ درصد بودجه نظامی کشور بود. علیرغم تبلیغاتی که به وسیله رسانه های شاهی در جهت صنعتی شدن کشور می شد، صنعت مونتاژ و واردات قطعات از خارج با نظارت مهندسین خارجی حرف اول را می زد.
شاه با دست و دل بازی پول بادآورده نفت را برای هنرمندان، خوانندگان و اشخاص ذی-نفوذ رسانه ای غرب که به ایران دعوت می شدند هزینه می کرد و براساس اظهارات مادر فرح دیبا همسر شاه پول های کلانی هم در قمار شبانه با خوش باشان و درباریان به باخت می داد. اما روستاها بدون آب آشامیدنی بهداشتی، برق و جاده آسفالته در فقر و فلاکت غوطه ور بودند.
بازار در ید قدرت سرمایه داران خارجی و ایرانی معدودی بود که مردم را به خرید اجناس و کالاهای قسطی با پول نزولی تشویق می کردند. مردم انقلاب کردند تا پاکدستی، پاک چشمی و ساده زیستی را با انتخاب مدیران کلیدی و اداری تجربه کنند و شعار اصیل و اولیه همه معترضان به حکام ستم شاهی استقلال و آزادی بود. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
زنگ بیداری کرونا
سخن گفتن پیرامون ویروس کرونا از منظر پزشکی کار متخصصین حوزه‌ی درمانی است، ولی می‌توان به آثار اجتماعی و اقتصادی و سیاسی کرونا در روزنامه پرداخت. ویروس به اندازه‌ای کوچک است که تنها با میکروسکوپ قابل دیدن است اما همین ویروس کوچک گاه می‌تواند گوش بزرگان و سیاستمداران را بپیچاند و آنها را به همگرایی در راستای همزیستی مسالمت‌آمیز سوق دهد. سیل‌های خانه برانداز و آتش‌سوزی‌های گسترده، یخبندان‌ها و آب شدن یخ‌های قطبی، مرگ و میر میلیاردی حیوانات و کاهش منابع غذایی نیز سال‌هاست زنگ بیداری را به صدا درآورده‌اند و با زبان بی‌زبانی می‌گویند بشریت باید طرحی نو دراندازد و اقتصاد جنگ جای خود را به اقتصاد کشاورزی و اقتصادی مبتنی بر فطرت انسانی بدهد. خاورمیانه در آتش بی‌خردی و فقر فرهنگی می‌سوزد. جنگ بر سر منابع آبی و احداث سد بر سر شاخه‌های فرا مرزی از حقابه تالاب‌ها و زیستگاه‌های طبیعی کاسته و بیابان‌زایی مناطق خشک و نیمه خشک را تهدید می‌کند. بخشی از این مشکلات را باید در داخل کشورهای مواجه شده با کمبود آب جستجو کرد اما دلیل اصلی بسیاری از مشکلات زیست‌محیطی سر در آبشخور بی‌توجهی به محیط زیست دارد که وحدت رویه‌ی همه‌ی انسان‌ها را می‌طلبد. زمین و طبیعت دفاع از خود را آغاز کرده و هر چه هجوم بی‌رویه به منابع طبیعی بیشتر شود واکنش طبیعت قهرآمیزتر خواهد بود. ویروس کرونا وجدان‌های بیدار را به نوعدوستی فرا می‌خواند و می‌گوید تفکرات جزیره‌ای آینده‌ی تیره و تاری را برای جهانیان رقم می‌زند. (ادامه…)