سرمقاله
محمد عسلی
چرا انقلاب کردیم؟
در آن زمان که با صرف میلیون‌ها دلار اسب، شتر و گاومیش‌ها توسط کارشناسان فرانسوی برای نمایش مضحک رژه سربازان دوره‌های مختلف شاهنشاهی در ایران نگهداری و آموزش داده می‌شدند تا در کناره‌های دیوار باقیمانده از خرابه‌های تخت جمشید شاهان و امیران دعوت شده، شاهد شکوه و جلال تاریخ ۲۵۰۰ ساله ایران باشند، زنان روستایی مرودشت با فاصله چند کیلومتر از خوش‌باشان غافل از ملت محروم در گنداب بازمانده از آب باران سالیان رخت می‌شستند زیرا حتی برای عوامفریبی هم که شده هیچ روستایی در اطراف تخت جمشید از آب لوله‌کشی، برق، گاز و جاده آسفالته سهمی نداشت.
در شرایطی که با صرف میلیون‌ها دلار غذای مهمانان جشن‌های ۲۵۰۰ ساله با هواپیما از فرانسه به شیراز و سپس به تخت جمشید وارد می‌شد تا همزمان صرف ناهار، شام و صبحانه، گرم باشد و با ذائفه شاهان و امیران همخوانی داشته باشد، جاده باریک و تنگ شیراز به مرودشت در گردنه باجگاه زمستان‌ها یخ می‌بست که بارها اتوبوس‌ها و مینی‌بوس‌های مسافربری در سرازیری لیز می‌خوردند و از مسیر خارج می‌شدند. وضع جاده به گونه‌ای بود که حتی یک مهمان جشن‌های ۲۵۰۰ ساله با اتومبیل از فرودگاه شیراز به تخت جمشید آورده نشد و همه را با هلی‌کوپتر می‌آوردند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
حکایت تب و مرگ
مراسم رونمایی از معامله قرن در واقع رونمایی از جریان سازش و خیانت اعراب است. اعرابی که برای ماندگاری در حکومت و جلوگیری از اقدام آمریکا برای مفتوح نگه داشتن پرونده رفتارهای ضد حقوق بشری آنها تن به این ذلت داده اند. ضمن اینکه فلسطینی‌ها هم تاوان خوشباشی و راحت‌طلبی و پراکندگی خود را می‌پردازند و هم حکومت خودگردان مقاومت را در قالب گونه‌ای دیپلماسی اخته شده دنبال می‌کند. در حالی که اتحادیه عرب اگر می‌خواست حتی می‌توانست با استفاده از حربه نفت در برابر آمریکا و کشورهای اروپایی طرفدار اسرائیل ایستادگی کند. آمریکا با ایران‌هراسی برخی از کشورهای عربی را به این نتیجه رسانیده که هزینه کنار آمدن با اسرائیل خیلی کمتر از نزدیکی با ایران است. وگرنه بحرین که در جریان جنگ شش روزه محلی از اعراب نداشت چرا هم اکنون به کار چاق‌کن صهیونیست‌ها تبدیل شده است. حالا روشن می‌شود که برگزاری بازی‌های جهانی فوتبال در قطر بخشی از طرح معامله قرن بوده است چرا که قطری‌ها برای تبعیت از استانداردهای مورد نظر فیفا ناگزیر به صدور ویزا برای اسرائیلی‌ها هستند که آغازی برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل است. اینکه قطر در واکنش به معامله قرن بر تشکیل یک کشور مستقل فلسطینی بر مبنای مرزهای تعیین شده در ۱۹۶۷ تأکید می‌کند یعنی اسرائیل را به رسمیت می‌شناسد! هلال شیعی هم مترسکی است تا جریان‌های تندرو سلفی را در عراق، سوریه، افغانستان و عربستان به واکنش وا دارند و طیف‌هایی از جوانان مسلمانان ساکن اروپا را دچار توهم بازآفرینی خلافت اسلامی کنند و با به نمایش گذاشتن قساوت و بیرحمی، داعش را نماد اسلام معرفی نمایند. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
سرچشمه‌های احساس هم‌سرنوشتی
احساس هم‌سرنوشتی از جمله مؤلفه‌های اصلی وحدت و یکپارچگی ملی است به این معنا که تمامی کسانی که تابعیت یک کشور در شناسنامه‌ی آنها قید شده احساس کنند که برنامه‌ها، سیاستگذاری‌ها، موضع‌گیری‌ها، سیاست داخلی و خارجی و پروژه‌ها و نحوه‌ی تقسیم بودجه و همچنین مشارکت آنها در امور اجتماعی و سیاسی و اقتصادی، تنبیه‌ها و تشویق‌ها، واگذاری مسئولیت‌ها و تقسیم امکانات و … همه و همه در راستای حفظ منافع ملی و دفاع از حقوق آحاد شهروندان است. وقتی اتباع یک کشور احساس کنند که مسافر یک کشتی هستند انگیزه‌ی زیادی دارند که برای عبور بی‌خطر از اقیانوس فرصت‌ها و تهدیدها همکاری کنند. بدیهی است که نهادینه شدن فرهنگ مشارکت در گرو نهادینه شدن احساس هم‌سرنوشتی در تمامی افراد است. برای رسیدن به چنین حسی ساز و کارهای گوناگونی تعریف شده که بر اساس آن بحث تبعیت همگان از قانون اساسی، تفکیک قوا، انتخاب چهره‌های کلیدی مؤثر در اداره‌ی کشور از طریق انتخابات، به رسمیت شناخته شدن احزاب و گروه‌هایی که خاستگاه مردمی و جایگاه اجتماعی در خور اعتنایی دارند، استقبال از مشارکت اقلیت‌های دینی در تمامی امور، به کارگیری افراد متخصص و نخبه و در عین حال دلبسته به منافع ملی، توزیع عادلانه امکانات آموزشی، خدماتی، پزشکی و فرهنگی و امنیتی در جای‌جای کشور و … از لوازم ایجاد احساس هم‌سرنوشتی است. یکی از نشانه‌های عدم احساس هم‌سرنوشتی بی‌تفاوتی مردم نسبت به رویدادهایی است که با چاشنی فرصت و تهدید رخ می‌دهند. اینکه مردم در واکنش به یک فراخوان یا رویداد بگویند به ما مربوط نیست مفهومی جز این ندارد که خود را در منافع و مضرات آن شریک نمی‌دانند. (ادامه…)