سرمقاله
محمد عسلی
مجلس به چه نمایندگانی نیاز دارد؟
برای آنکه یک فرد تحصیلکرده در رشته حقوق قضایی بتواند وکیل شود، علاوه بر آنکه قبل از شرکت در آزمون ورودی وکالت می‌باید دوره کارآموزی را نزد یک وکیل باتجربه ببیند می‌باید در مصاحبه شفاهی و آزمون کتبی پذیرفته شود.
این سختگیری‌ها به آن علت است که وکیل مدافع علاوه بر آشنایی کامل به امور شکلی پرونده‌های قضایی و نحوه دادرسی باید با قوانین موضوعه و روح دادرسی‌ها نیز آشنا باشد و از هوش، بیان فصیح، استعداد قضایی و توان جسمی و روحی به خوبی برخوردار باشد.
حال سؤال این است. کسی که می‌خواهد در مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده ملت از منافع ملی دفاع کند و لوایح ارسالی از طرف دولت را بررسی نماید و در مقابل ندانم‌کاری‌های وزرا، هیأت دولت و بعضاً اشتباهات رئیس‌جمهور قدعلم کند باید از چه توانایی‌هایی برخوردار باشد؟
آیا سواد و تجربه کافی در یکی از امور مطروحه در کمیسیون‌های دایمی را نباید داشته باشد؟ (ادامه…)

یادداشت طنز
اسماعیل عسلی- سردبیر
مشاوره رایگان
این روزها جدی سخن گفتن هزینه‌ی بالایی دارد چرا که برخی در حالت عدم تعادل به هذیان‌گویی می‌افتند و در عالم وانفسای بحران‌های زنجیره‌ای هنگام زیر ابرو برداشتن چشم را هم کور می‌کنند به همین دلیل هر کسی به اراجیف‌گویی افتاد و خزعبلاتی بلغور کرد که بعد فهمید دسته گلی به آب داده با صوت جلی بگوید شوخی کردم. شرایط کنونی اقتضا می‌کند که مسئولین همه دست به عصا راه بروند. به دو دلیل یکی اینکه سن و سالشان الی ماشاءالله بالاست و دوم این که از یک طرف مردم نازنازی شده‌اند و آستانه‌ی تحملشان در چاه ویل سقوط کرده و حوصله‌ی اراجیف شنیدن ندارند و از طرف دیگر عده‌ای نامزد انتخاباتی گوش خوابانیده‌اند ببینند چه کسی حرف مفت می‌زند تا به او بتازند و آن را در فضای مجازی منتشر کنند و انتقاد را به نام خود به ثبت برسانند و شهرتی به هم بزنند، بلکه راه گم کرده‌ای پیدا شود و به آنها رأی بدهد. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
به بهانه روز پرستار
درد، دارو، دکتر، بیمارستان و پرستار گرچه کلمات هم خانواده نیستند اما هم رابطه‌اند. رابطه‌ای که بهبودی و شفای بیماران در گرو عملکرد آنهاست. آدمی وقتی قدر سلامتی خود را درک می‌کند که به بیماری مبتلا شود و وقتی ارزش دکتر و پرستار را فهم می‌کند که تن و روح خود را به دست آنها داده باشد و سلامتی را باز یابد. تیمارداری و مراقبت از بیماران علاوه بر صبوری و تحمل بی‌خوابی نیاز به مهر، وفاداری و ازخودگذشتگی دارد. کافی است یک هفته در خانه از یک بیمار که از نزدیکانمان است بخواهیم مراقبت کنیم و به تقاضاهای او که ناشی از درد است پاسخ دهیم گویی خودمان درد می‌کشیم و در درد او شریکیم. حال وضع پرستارانی را به خاطر آوریم که حداقل در یک نوبت ۸ ساعته کاری شب یا روز بخواهند نه فقط یک بیمار با یک نوع بیماری بلکه چه بسا با ۱۰ الی ۱۵ بیمار با بیماری‌های متفاوت سر و کله بزنند و علاوه بر خوراندن داروهایشان وضعیت نابسامان آنها را تحمل کنند. راستی چقدر همت، از خودگذشتگی و قبول رنج‌های شبانه و روزانه لازم است تا یک پرستار هم پاسخگوی پزشکان معالج باشد و هم در تر و خشک کردن بیمار و مراقبت‌های ویژه به عنوان یک وظیفه قبول مسئولیت کند و بدون اشتباه کار خود را به پایان برد. (ادامه…)