سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
پرتو افشانی چراغ گفت وگو

با توجه به اینکه گفت‌وگو انسانی‌ترین پدیده‌ی اجتماعی و بهترین وسیله برای تفاهم و همزیستی مسالمت‌آمیز است باید به این پرسش پاسخ داد که چرا مسئولین پیش از اتخاذ تصمیمات بزرگ برای همراه کردن مردم با طرح‌ها و دیدگاه‌های خود از آن استفاده نمی‌کنند؟ البته ممکن است به این باور رسیده باشند که سخنانشان از سوی مردم جدی گرفته نمی‌شود. اینجاست که باید از خود بپرسند چرا زمانی علما می‌توانستند با یک جمله، تنباکو را در سراسر ایران تحریم کنند اما اکنون با وجود در اختیار داشتن هزاران تریبون و بلندگو و با صدها ساعت سخنرانی قادر به لغو ربای بانکی نیستند. شاید یکی از پاسخ‌ها این باشد که چون مسئولین در موارد بیشماری حاضر به حرف‌شنوی از مردم نشده‌اند مردم از سخن گفتن خسته شده اند!
ممکن است بگویند مردم کجا با ما گفت‌وگو کرده‌اند؟ پاسخ این است که مردم در رسانه‌ها، در فضای مجازی و از همه مهم‌تر در جریان انتخابات حرف خود را به شما زده‌اند! مردم در انتخابات چگونه سخن می‌گویند؟ اولین پیام مردم در انتخابات با میزان مشارکت آنها مخابره می‌شود که ترسیم نمودار آن ظرف چند دهه‌ی گذشته چندان دشوار نیست! انتخاب برخی افراد به نمایندگی مجلس و ریاست جمهوری بر اساس شعارها و وعده‌هایی که می‌دهند نیز حاوی پیام‌های بیشماری است! فرضاً وقتی کاندیدایی از چرخش کارخانه‌ها و رنگین شدن سفره مردم و تأمین مسکن و ترمیم حقوق‌ها و در اولویت قرار گرفتن منافع ملی سخن می‌گوید و رأی می‌آورد و رئیس جمهور می‌شود به این معناست که مردم خواهان چرخش کارخانه‌ها، رنگین شدن سفره‌ها، مسکن و افزایش حقوق متناسب با تورم و در اولویت قرار گرفتن منافع ملی هستند! وقتی فردی که رأی آورده با زبان بی‌زبانی می‌گوید که عده‌ای مانع تحقق وعده‌هایش می‌شوند با این سخن پیامی به مردم مخابره می‌کند و آن پیام این است که دولت در سایه وجود دارد یا کسانی هستند که مانع پیشبرد امور از سوی منتخبان مردم می‌شوند! وقتی مسئولی می گوید من با فلان تصمیم موافق نبوده ام خود به خود پیامی به مردم مخابره می کند! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
بنام ملت به کام آمریکا
اعتراضات چند روز اخیر به گران شدن بنزین برای مردم و مسئولین چند پیام دلخراش داشت.
یکم هرگاه بر اساس اصولی از قانون اساسی مردم به خیابان‌ها آمدند تا نسبت به عملکرد دولت و اعلام خواسته‌هایشان اعتراضات جمعی یا صنفی و حتی سیاسی داشته باشند عده‌ای از قبل آماده آشوب و تخریب اموال عمومی چنان فضای کشور را ملتهب می‌کنند که نیروهای انتظامی مجبور شوند برای پیشگیری از تخریب اموال عمومی و حفظ امنیت مقابل معترضین بایستند و اگر علی‌رغم میل باطنی‌شان تیری شلیک کنند تحلیل‌ها سمت و سوی دیگری پیدا می‌کند.
دوم. وقتی با گران شدن بنزین احتمال می‌رفت مردم معترض شوند و عده‌ای معلوم‌الحال هم با سوءاستفاده از حضور مردم دست به تخریب اموال عمومی بزنند آمادگی لازم برای جلوگیری از تخریب اموال عمومی وجود نداشت. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
گرانی بنزین و اما و اگرها
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس پیش‌بینی شده بود که مصرف روزانه بنزین در ایران ۹۶ میلیون لیتر خواهد بود. اخیراً اعلام شده است که مصرف روزانه بنزین در سال ۹۸ نود میلیون لیتر است که اگر جمعیت ایران را ۸۰ میلیون فرض کنیم سهم مصرف هر نفر در روز بیشتر از یک لیتر است.
این روند نشان‌دهنده این واقعیت است که بنزین همانند آب و نان برای حمل و نقل و رفت و آمد یکی از مواد استراتژیک است و با توجه به هزینه تولید و مصرف می‌باید در آن صرفه‌جویی کرد.
در صورتی که یک بطری آب معدنی یک لیتری ۱۵۰۰ تومان است بنزین لیتری هزار تومان از آب هم ارزان‌تر است و همین ارزانی است که موجب سوءاستفاده از آن همراه با مصرف بی‌رویه، هزینه قابل توجهی را به دولت تحمیل می‌کند.
هر چند با اقداماتی که در تولید داخلی بنزین انجام گرفته، فعلاً از واردات بنزین خلاص شده‌ایم و بنزین هم در حد محدود صادر می‌کنیم اما بر اساس اظهارات وزیر نفت اگر در مصرف بنزین صرفه‌جویی نشود در آینده دولت مجبور می‌شود به واردات بنزین اقدام نماید که مستلزم تأمین ارز مورد لزوم در شرایط سخت فعلی است. با توجه به کسادی بازار و سختی ایجاد اشتغال که نهایتاً به بیکاری ۱۵ درصدی انجامیده و بعضی از مشاغل هم جزو مشاغل ناپایدار است، بسیاری از کسانی که مجبور شده‌اند برای تأمین هزینه‌های زندگی با اتومبیل شخصی به حمل و نقل مسافر بپردازند یا بیکار می‌شوند و یا عطایش را به لقایش می‌بخشند.
با این وضع اولین تأثیر گرانی بنزین روی درآمد و زندگی رانندگان مسافربر است. نکته مهم‌تر آنکه افراد فاقد اتومبیل که از بنزین یارانه‌ای استفاده نمی‌کنند هزینه رفت و آمد و حمل و نقل بیشتری به آنها تحمیل می‌شود که دولت می‌باید در جهت تأمین آن به اقداماتی دست بزند که فقرا فقیرتر نشوند و طبقه متوسط جامعه هم به سمت شیب تند فقر سقوط نکنند. (ادامه…)