سرمقاله
محمد عسلی
چراغی است مر تیره شب را بسیج ….
تاریخ را حافظه‌ای است که مرور زمان بر آن غبار فراموشی می‌افکند و حاشیه‌های روزآمد بر متن آن چتر فراموشی پهن می‌کند مانند فطرت آدمی که در مواقع سختی و عسرت بیدار می‌شود تا از نیازها و خستگی‌ها پلکانی به سمت آسمان برافرازد و چون از همه کس و همه چیز مأیوس می‌شود به خدا پناه می‌برد اما با تمامی فراموشی‌هایی که یکی پس از دیگری مسیر رفته را از خاطر می‌زدایند عشق بر بال نشسته به چراغی می‌ماند که اگر کمسو شود خاموش نمی‌گردد.
انقلاب اسلامی مردم ایران روی دوش همگان به یک میزان سنگین نبوده است. افرادی بوده و هستند که تماشاگر وقایع تاریخی‌اند به هر دلیل و به علت ناتوانی یا ناباوری و یا مصلحت‌طلبی مطرح‌اند. این گروه به علف‌های هرز بی‌خاصیتی می‌مانند که از شرایط پیش آمده بهره‌مند و به دنبال منافع خویش‌اند و گاه به دور درختان سروقامت هم می‌پیچند و سایه بر ساقه و برگ آنها می‌افکنند. گروه بعدی دشمنان و مخالفان انقلاب‌اند که اگر دستشان برسد و چیره شوند همانند سرطان عمل می‌کنند به قصد نابودی انقلاب و کشور. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی- سردبیر
خودتان را در ترازو بگذارید
تا زمانی که مردم برای خودروهای شخصی جایگزین مناسبی پیدا نکنند حل مشکل هزینه سوخت، ترافیک، آلودگی هوا و تخلفات رانندگی و تصادفات درون شهری و برون شهری هزینه‌بر خواهد بود. شاید کسی باور نکند اما در صورتی که دولت بتواند عملاً به مردم اطمینان بدهد که آنها با استفاده از وسایط نقلیه عمومی می‌توانند بموقع و با سرعت بیشتر به کارهای خود برسند و هوای پاکیزه‌تری هم داشته باشند حتی افزایش نرخ بنزین بالاتر از لیتری ۳۰۰۰ تومان هم امکان‌پذیر خواهد بود. اما هر طرحی نیازمند هماهنگی و گرفتن هر وسیله‌ای در گرو جایگزین کردن وسیله‌ای دیگر است.
مشکل اساسی این است که تاکنون اغلب اقدامات صورت گرفته در راستای تشویق مردم به استفاده از وسایل نقلیه عمومی فاقد برنامه‌ریزی صحیح بوده است. وقتی یک اتوبوس واحد در یک چهارراه برای دور زدن و جلو رفتن باید منتظر حرکت خودروهای شخصی باشد و یک راننده اتوبوس نتواند سر ساعت و دقیقه‌ی معینی خود را به یک ایستگاه برساند مردم ترجیح می‌دهند از خودرو شخصی استفاده کنند. هم اکنون بسیاری از خیابان‌های شیراز فاقد مسیر ویژه برای اتوبوس هستند و مسیرهای تعریف شده برای حرکت دوچرخه‌ها نیز محدود است. در حالی که اگر مسیر ویژه دوچرخه در تمامی مسیرها مشخص و تعریف شود، بانوان نیز با احساس امنیت و فراغ بال بیشتری از آن استفاده خواهند کرد. ضمن اینکه برای همگانی کردن استفاده از دوچرخه باید سه چرخه و چهارچرخه‌هایی که امکان حمل چند ده کیلو بار هم داشته باشد رواج پیدا کند. در کشوری که مدعی ساخت موشک با آن همه پیچیدگی است چرا ما باید از هنگ کنگ و چین و کره و اندونزی و هند دوچرخه وارد کنیم. اگر اتوبوس‌ها به امکانات مناسب ویژه زمستان و تابستان مجهز باشند و حتی در آنها از تلویزیون هم استفاده شود و هر ماه به کسانی که از اتوبوس استفاده می‌کنند به قید قرعه جوایزی تعلق گیرد و همه بتوانند بموقع به مدرسه، دانشگاه، بازار و اداره‌ی مورد نظر خود برسند به تدریج استفاده از وسایط نقلیه عمومی به یک هنجار تبدیل می‌شود. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
بهای امنیت
درک شرایط اقتصادی کشور که حدود چهل سال است در تحریم و تهدید نظامی و سیاسی است برای همه‌ی مردم ایران از هر قشر و جمعیت و صنف گرچه آسان است اما پی بردن به ریشه‌ها و عمق آن مانند کوه یخی است که نادیدنی آن بسیار بزرگتر است. جهان امروز، جهانی استعمارزده‌ی سرمایه‌دارانی است که از حمایت دولت‌های به اصطلاح لیبرال برخوردارند. همین کشور هنگ‌کنگ که بعد از سالیانی از زیر استعمار دولت انگلیس بیرون آمده و به ظاهر راه‌های پیشرفت اقتصادی را طی کرده و از آزادی‌های مدنی برخوردار است اکثریت قریب به اتفاق مردمانش در یک مکان دوازده الی بیست متری به زندگی مشغولند. در برج‌های بزرگ پنجاه تا صد طبقه و بیش از ۱۰ ساعت در روز همانند ماشین در یک سیستم اداری، صنعتی، خدماتی پیچیده کار می‌کنند و وقتی به هر دلیل دست به اعتراض بزنند همانند جلیقه زردهای فرانسوی با شدت عمل پلیس مواجه می‌شوند. هر چند تقاضاهای مشروع و به اصطلاح قانونی داشته باشند. برای کشور فرانسه، چین، هنگ کنگ، آمریکا، استرالیا و کانادا و دیگر کشورهای هم ردیف، هیچ رسانه‌ی خارجی با زبان خودشان به صورت شبانه روزی بر علیه دولت و حاکمیتشان توسط مزدوران آمریکایی- انگلیسی و عربی لجن‌پراکنی نمی‌شود و هیچ چینی، فرانسوی یا انگلیسی در خدمت آمریکا و کشورهای مخالف یا معاند درنیامده ‌است!
اما چون خاورمیانه دارای کشورهایی است که منافع آمریکا و انگلیس و اتحادیه اروپا در آنجا مورد تهدید واقع شده و با انقلاب‌هایی مردم حاضر به باج دادن نیستند، چه بسیار رسانه‌های دیداری و شنیداری شبانه روز به تحریک مردم برای برانداختن حکومت‌های مستقل به روش‌ها و زبان‌های گوناگون جنگ رسانه‌ای راه انداخته و سالیانه میلیون‌ها بلکه میلیاردها دلار هزینه می‌کنند. کافی است به تعداد رسانه‌های فارسی زبان در کشورهای آمریکا و اروپا و کانادا نظر بیندازیم و یا حتی به رسانه‌های فارسی زبانی که در کشورهای عرب متحد آمریکا بر علیه ما تبلیغ و به تحلیل و خبررسانی راست و دروغ مشغولند توجه کنیم و به یک سئوال عمومی پاسخ دهیم. (ادامه…)