سرمقاله
اسماعیل عسلی
نگاه معنادار
نهادینه شدن یک رفتار در گرو آمیزش و هماهنگی تدریجی و درازمدت آن با تمامی مؤلفه های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است به طوری که از هر زاویه ای که به آن نگاه کنیم در ضرورت آن تردیدی نداشته باشیم. در همین رابطه جا دارد از خود بپرسیم پیشینه ی مطالبه گری عمومی در کشور ما به چند سال می رسد. اگر نهضت مشروطیت را نقطه عطفی برای مطالبه گری در نظر بگیریم در می یابیم که ظرف تقریباً ۱۰۰ سال گذشته شاهد مقاومت های زیادی در برابر مطالبات اقشار گوناگون بوده ایم که نشان دهنده ی نهادینه نشدن حق طلبی است! هر چند بخشی از این مخالفت ها و مقاومت ها سر درآبشخور جهل و نادانی داشته اما در این میان شخصیت ها و گروه هایی که نفع آنها در حفظ وضع موجود بوده تلاش کرده اند با بهره گیری از جهل عمومی و تعصبات قبیله ای و مذهبی مردم را از مسیر حق خواهی منصرف نموده و با دامن زدن به آشفتگی ها و غبارآلود کردن فضا امکان تشخیص سره از ناسره را از آنها بگیرند وگرنه هم در چارچوب آموزه های دینی مطالبه گری جایگاه تبیین شده ای دارد و هم از منظر دموکراسی حقوق انسانی و شهروندی قابل پیگیری است. هر چند تعیین مکانیزمی در چارچوب قانون برای پیگیری مطالبات از ضروریات اولیه است اما حتی با وجود چنین مکانیزمی نیز آگاهی مردم به حقوقشان برای سرعت بخشیدن به روند تحقق عدالت بسیار مهم است چرا که پرسشگری و پاسخگویی هر دو نیازمند دانش است به قول مولانا:
هر برونی را نباشد آن مجال
هم سئوال از علم خیزد هم جواب (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
بعد از باران
وقتی هوا مسیح¬نفس و باد نافه¬گشا می¬شود و با سبزی درختان پرندگان خوشخوان به خروش درمی¬آیند همه نگاه¬ها از آسمان به زمین دوخته می¬شود غافل از آنکه هر آنچه بدین جذابیت و زیبایی در زمین پدیدار می¬شود هدیه آسمان است. آسمانی که ابرهای مهاجر را بر بال باد پرواز می¬دهد تا بر سر زمین¬های خشک و لم¬یزرع ببارند و بار دیگر عشق محرکی برای ظهور بیابد.
گویی در حکمت متعالی خداوند روندی قانونمند چنان حاکم است که هر چیز بر جای خودش عدالت را معنی می¬کند و هر آنچه بی¬عدالتی است زاینده دست بشر است. بشری که لجام گسیخته اراده آزاد را به نیتی کال و ناخوشایند فرا می¬خواند و جز بی¬نظمی و عناد با طبیعت کاری از پیش نمی¬برد.
و اما بعد:
باران که در لطافت طبعش خلاف نیست در باغ لاله می¬رویاند و در شوره¬زار خس پدید می¬آورد چون خلایق هر چه لایق.
ای کاش وقتی باران می¬بارد کویر نباشیم تا از این رحمت ما را نصیبی باشد. (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
اعلام مفقودی
خبر در دسترس نبودن سعید مرتضوی با وجود در جریان بودن پرونده ی وی و حکمی که برای این شخص صادر گردیده بازتاب وسیعی در فضای مجازی و حتی رسانه ها و خبرگزاری های داخلی داشته است. بی گمان اگر مرتضوی نیز سرنوشتی شبیه برخی از مفسدان اقتصادی پیدا کند که هر کدام به لطایف الحیلی از چنگال عدالت گریختند با پازلی از اتفاقات معنادار و شبهه برانگیز روبرو می شویم که در راستای اعتماد زدایی مورد استفاده قرار خواهد گرفت و تصویری نامطلوب از شیوه ی اداره کشور ارائه خواهد شد.
به هر تقدیر ما سال حمایت از کالا و تولید ایرانی را پشت سر می گذاریم و از آنجایی که هر دستگاه، سازمان و اداره ای نیز تولیدی و خروجی دارد، خدمات ارائه شده توسط دستگاه های اجرایی، قوه مقننه وقوه قضاییه نیز به عنوان تولیدی و خروجی آنها در معرض کیفیت سنجی و داوری مردم قرار خواهد گرفت. اگر بنا داریم کیفیت تولیدات و خدمات داخلی را ارتقاء دهیم باید نیم نگاهی هم به خدمات ارائه شده از سوی دستگاه های مسئول داشته باشیم. به هر حال شخصی مانند سعید مرتضوی با هر پیشینه ای که داشته، حداقل اتهامش معاونت در قتل و دست اندازی به بیت المال و به بازی گرفتن دستگاه قضایی است که جرم کمی نیست.
یکی از شیوه های مؤثر و بازدارنده در کشورهای توسعه یافته و بعضاً در حال توسعه و حتی فقیر برخورد با دانه درشت ها برای نشان دادن اقتدار و استقلال قوه قضائیه است که موجب امیدواری مردم به اجرای عدالت و پرهیز آنها از دست یازیدن به جنایت و چپاول بیت المال می شود به طوری که گاه به کناره گیری خاطیان در هر سطح و رده ای که باشند می انجامد کما این که در چین، کره جنوبی، مالزی، فرانسه، انگلیس و برزیل و برخی دیگر از کشورها شاهد آن بوده ایم. اگر علی (ع) به عادل بودن شهرت یافت به دلیل برخورد قاطعش با دانه درشت هایی نظیر طلحه و زبیر بود وگرنه برخورد با افراد مستأصل که از سر ناگزیری در مسیر بزهکاری می افتند از قدرت بازدارندگی بالایی برخوردار نیست! (ادامه…)