سرمقاله
اسماعیل عسلی
سلام بر یلدا
آیین های ملی به دلیل چتر گسترده ای که دارند با استقبال طیف های گوناگون اجتماعی مواجه می شوند ضمن این که با سنت هایی همراه هستند که با محوریت استحکام خانواده و تقویت مناسبت های اجتماعی نزدیکی آحاد مردم به یکدیگر را هدف می گیرند و در حاشیه ی چنین مناسبت هایی حراست از ارزش های بومی و فرهنگی و تقویت زبان و ادبیات تعلیمی مد نظر قرار می¬گیرد‏.‏ از جمله ویژگی های آیین هایی نظیر نوروز و شب یلدا مبنا قرار گرفتن سال خورشیدی و تغییرات فصلی و آب و هوایی است و از آنجایی که بزرگداشت چنین آیین هایی بیانگر پیوند عمیق این مناسبت ها با اصلی ترین دلمشغولی ایرانیان یعنی کشاورزی و دامپروری است‏،‏ هم روستائیان که تولید کننده و فعال در این عرصه به حساب می آیند و هم شهرنشینان که از محصول تلاش کشاورزان و دامپروران بهره می برند به استقبال چنین مناسبت هایی می روند‏.‏
با دقت در نحوه برگزاری آیین های ملی در می یابیم که حراست از کانون خانواده با محوریت ارج گزاری به بزرگترها و حرف شنوی از آنها زمینه ساز انتقال فرهنگ و داشته های معنوی و پاسداشت ارزش هایی است که به استحکام خانواده می انجامد که البته در شرایط کنونی با شکل گیری خانواده های هسته ای که در مواردی منجر به انتقال پدربزرگ ها و مادربزرگ ها به خانه ی سالمندان و به حاشیه رفتن برخی از سنت ها گردیده به نظر می رسد که شب یلدا دیگر آن حال و هوای قدیمی خود را از دست داده و برگزاری آیین های مرسوم در چنین شبی با تمامی جزئیات و زیبایی هایش تنها در برخی از خانواده ها رواج دارد‏.‏ هر چند رسانه ی ملی تلاش می کند با هدف تأثیرگذاری هدفمند بر مخاطبان خود ضمن بهره گیری از مجریان توانمند سهم قابل اعتنایی در جلوگیری از بایگانی شدن چنین آیین هایی داشته باشد‏.‏ (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
دلخوشی¬های دیرمجال
ذوق کودکانه نه فقط در بهار و نوروز شکوفا می¬شوند و دلخوشی¬های زودگذری گاه و بی-گاه فرصت مجال می¬یابند، بلکه در این وانفسای تنهایی و انزوای ناشی از جدایی¬ها مناسبت-هایی چند می¬تواند در دمی که غنیمت است خانواده¬ها و دوستان را کنار هم جمع و حال و هوایی تازه کرد.
اگر از جشن¬های گذشته ایرانیان مانند جشن سده و مهرگان که به فراموشی رفته¬اند بگذریم، شب یلدا هم می¬تواند بهانه¬ای باشد برای لحظاتی که شادی و دلخوشی را به جمع خانواده¬ها بیاورد مشروط بر آنکه همه چیز دست به دست هم دهند تا همگان بتوانند در این شب خنده بر لبان یکدیگر نقش زنند؛ هر چند بعضی¬ها هنوز هم خردک شرری در وجدان دارند تا اگر از بینوایی رخ زردی ندارند اما غم بینوایان رخشان را زرد می¬کند و چه بهتر که هر خانواده-ای اندک درصدی از آنچه برای این مناسبت¬ها هزینه می¬کنند برای خانواده¬های فقیر و محروم هم دستی به جیب آشنا داشته باشند که در این صورت شادی¬ها دو چندان می¬شوند و در جشن-هایی این چنین دیگران را نیز سهیم می¬کنیم.
و اما بعد: (ادامه…)

سرمقاله
اسماعیل عسلی
تبسّم خدا
اگر گشت و گذاری در تاریخ اجتماعی ایران داشته باشیم در می یابیم که امور این خطه از دیرباز تاکنون بر محور اندیشه های خیرخواهانه ی نیکوکاران استوار گردیده است‏.‏ در همین شیراز خودمان صدها مدرسه‏،‏ ده ها بیمارستان‏،‏ آسایشگاه روانی‏،‏ مسجد‏،‏ کتابخانه‏،‏ بوستان و باغ‏،‏ سقاخانه، قنات‏،‏ آب انبار‏،‏ کاروانسرا‏،‏ زورخانه‏،‏ حمام‏،‏ ورزشگاه و بنیادهای خیریه به همت کسانی که آرزوی خدمتگزاری جاودانه و بدون بازنشستگی به این مردم را داشته اند تأسیس گردیده و حتی رادمردانی در همین شیراز پیدا شده اند که هزینه ی لوله کشی آب آشامیدنی مردم را برای اولین بار از جیب خود پرداخت کرده اند و نام و یادشان ورد زبان مردم است و مردم همواره از کسانی مانند نمازی و خلیلی به عنوان شخصیت های مورد احترام شیرازی ها و ایرانی ها و حتی جهانیان یاد می کنند‏.‏ چرا می گوییم جهانیان زیرا در همین دبیرستان و هنرستان نمازی دانش آموزان و هنرآموزانی تربیت شدند که بعدها ادامه تحصیل دادند و به مدارج بالای تحصیلی رسیدند و در لباس پزشک‏،‏ فیلسوف و دانشمند و معمار و هنرمند به جامعه ی بشری خدمت کردند‏.‏ (ادامه…)