سرمقاله
محمد عسلی
امام علی (ع) و مدعیان
«به بهانه غدیر»
ای مردم!
«امواج فتنه‏ها را با کشتی‏های نجات بشکافید و از آنها خارج شوید و از مسیر تنازع کنار روید.
و تاج‏های تفاخر بر یکدیگر را از سر بردارید، کسی نجات یافت که با بالی پرواز کرد و از این فتنه بیرون رفت.
یا سازش پیش گرفت و خود را راحت ساخت.
این آبی گندیده و لقمه‏ای گلوگیر است که خورنده آن کسی است که میوه را قبل از رسیدن آن می‏چیند.
به کشاورزی می‏ماند که در غیر زمین خود کشت کند.
اگر چیزی بگویم، می‏گویند برای حکومت حریص شده و اگر ساکت شوم، خواهند گفت از مرگ می‏ترسد!
هیهات بعد از آن چنان و این چنین! که من از مرگ بترسم بلکه، با علم مستوری عجین شده‏ام که اگر لب به آن بگشایم به خود می‏لرزید همانگونه که طناب دلو در چاه عمیق به خود می‏لرزد.»
«فرازهایی از نهج‏البلاغه خطبه ۵ در باره خلافت و امامت»
و اما بعد:
غدیر هم به هر سال مناسبتی فرخنده است تا چگونگی بیعتمان را به عنوان پیروان امام علی (ع) مرور کنیم و از خود سؤال کنیم تا چه میزان با اخلاق و صفات امام علی (ع) نزدیکیم و چرا این همه دور شده‏ایم؟ (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
نقاب‏ های نخ نما شده
با کنار زدن نقاب ها، تماشای چهره ی واقعی انسان ها راحت تر صورت می گیرد. همان کاری که خداوند وعده ی آن را در قیامت داده است. کسی که مردم را می درد، در قیامت به شکل گرگ محشور می شود و کسانی که با زبان افسار گسیخته ی خود نیش می زنند به شکل مار مجسم می شوند.
ای دریده پوستین یوسفان!
گرگ برخیزی از این خواب گران
آن سخن های چو مار و کژدمت
مار و کژدم می شود گیرد دمت(۱)
در قرآن کریم هم برای برخی رفتارها معادل سازی و تجسم صورت گرفته مانند اینکه گفته شده غیبت کردن به منزله ی خوردن گوشت مرده است یا کسانی که به دانش خود عمل نمی کنند به الاغ هایی تشبیه شده اند که کتاب حمل می کنند.
گاهی ما از روی عادت، مصداق و معادل خاصی را برای یک اسم یا عنوان و صفت در نظر می گیریم و باور نمی کنیم که برخی رفتارهای دیگر هم ماهیتاً تفاوتی با آن نداشته باشند. مثلاً ما دست درازی مستقیم به اموال منقول دیگران را دزدی و سرقت می دانیم و سارق در نظر ما شخصی متجاوز به حقوق دیگران محسوب می شود و بسیار پیش آمده که در برخورد با سارقین آنها را مورد شماتت قرار داده و تحقیر کرده ایم و حتی آن ها را زده ایم اما در مقابل حاضر نیستیم به کسی که با ارائه گزارش غیرواقعی پیرامون عملکرد مالی و تجاری اش از پرداخت مالیات شانه خالی می کند دزد بگوییم. در حالی که فرار از مالیات به منزله ی دزدی از اموال عمومی است چرا که مالیات به خزانه واریز می شود و از آنجا جهت مصالح عمومی و اجرای طرح ها و پروژه ها و پرداخت حقوق کارکنان دولت مورد استفاده قرار می گیرد. ضمن این که در قضیه فرار از مالیات دیگر عسر و حرج مطرح نیست و توجیهی هم برای دزدی وجود ندارد؛ هر چند برخی از کسانی که از پرداخت مالیات سر باز می زنند به نحوه ی هزینه کرد آن توسط حکومت انتقاد دارند. اختلاس و ارتشاء نیز تقریباً برادرخوانده فرار از مالیات هستند و گونه ای دزدی محسوب می شوند. ولی ظاهراً کلاس اختلاس و ارتشاء بالاتر است چرا که معمولاً صاحبان ثروت و شوکت و قدرت مرتکب آن می شوند و از آنجایی که آبروی آنها با آبروی نظام گره خورده، رسیدگی به جرم آنها پروسه ی طولانی تری را طی می کند! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
آتش‏بس یا آتش رس
آتش خشم از آتش آتشبارهای متنوع که در دست برادران مسلمانی است که یکدیگر را می‏کشند مهیب‏تر است. از وقتی انگشتی بر روی ماشه فشار می‏آورد، خشمی قوی و آشکار چاشنی خرج سلاح‏های مخوف است که بیرحمانه گوشت و پوست و استخوان آدم‏ها را از هر جنس و در هر سنی هستند در هم حلوا می‏کند به گونه‏ای که شناسایی چهره‏های آنان به سادگی مقدور نیست. در واقع آتش‏بیار این اختلاف افکنی‏ها دولت‏های سازنده و فروشندگان اسلحه هستند که رزق و روزی آنان با خون مسلمانان و مردمان ستمدیده در هم آمیخته است.
از این واقعیت‏های تلخ همه مطلعند حتی جنگجویان همه طرف‏ها، اما آنچه چشم‏ها را و دل‏ها را سنگ کرده است کینه‏توزی‏هایی است که استمرار آن با جنگ نرم و تبلیغاتی همان فروشندگان اسلحه ساماندهی و سازماندهی می‏شوند.
آتش‏بسی که با توافق آمریکا و روسیه در حال انجام است و بسیار شکننده گزارش شده قطعاً دوام نخواهد آورد و بیشتر فرصتی برای تجدید قوا و تمهید امکانات و تجهیزات طرفین است و خوشحالی مردم ستمدیده سوریه از این فرصت پیش آمده دیری نخواهد پایید.
چرا که هم آمریکا، هم اسراییل و هم هم‏پیمانان آنها طرفدار و خواهان صلح نیستند و جنگ سوریه برای آنان منافعی دارد که ذکر آنها در این کوتاه‏نوشتار جایی ندارد.
اگر روند و تاریخ جنگ‏های نیابتی و برادرکشی‏های بعد از جنگ جهانی دوم را بار دیگر به خاطر آوریم و یا به مطالعه دقیق و علت‏یابی آنها بپردازیم اکثریت کشورهای مسلمان بارها جنگ‏های نیابتی و برادرکشی‏ها را تجربه کرده‏اند. و اقتصاد آمریکا، اروپا و حتی روسیه را با خرید سلاح‏های مخوف رونق بخشیده‏اند، بعضی کشورها جنگ به آنها تحمیل شده و از سر ناچاری تن به خرید اسلحه و آماده‏سازی ارتشی مجهز داده‏اند و بعضی‏ها هم از سر کم‏عقلی و بی‏سیاستی به دامن جنگ افتاده‏اند. (ادامه…)