یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
نگاه آماری
تا آنجا که به یاد می‌آورم همواره در روزهای پایانی سال میلادی و چند سالی هم هست که در پایان سال شمسی آمار و ارقامی از سوی کانون‌های پژوهشی و علمی و برخی از نهادها و سازمان‌ها منتشر می‌شود که بیش از آن که جنبه‌ی گزارش عملکرد داشته و ناگزیر آلوده به بزرگنمایی یا کم‌نگری باشد، به دنبال بیان واقعیت، تنویر افکار عمومی و آگاهی‌بخشی است.
نقل می‌کنند حضرت محمد (ص) در یکی از مسافرت‌های خود که به اتفاق اصحاب و یارانش صورت می‌گرفت به آنها دستور داد که در صحرا بگردند و مقداری خار و خاشاک و هیزم و هر چه مناسب برای سوختن باشد با خود بیاورند و در یک نقطه انباشته نمایند، برخی از یاران ایشان گفتند که در این صحرایی که ما می‌بینیم خار و هیزمی به چشم نمی‌آید اما ایشان اصرار می‌کنند که بگردید و هر چه می‌بینید جمع کنید. اصحاب پراکنده می‌شوند و پس از مدتی هر کدام با پشته‌ای از خار و هیزم و چوب بازمی‌گردند و چون همه را در یک مکان انباشته می‌کنند، انبوهی خار فراهم می‌آید و همه را شگفت‌زده می‌کند. پیامبر به آنها می‌گویند شما در زندگی کارهای پراکنده زیادی انجام می‌دهید که به چشم نمی‌آید و مخصوصاً به گناهان اشاره می‌کنند و نتیجه می‌گیرند که اگر در زندگی اهل محاسبه باشید و از خودتان حساب بکشید آنگاه بی‌تفاوت از کنار رفتارتان نخواهید گذشت. (نقل به مضمون) (ادامه…)

یادداشت
محمد عسلی
کاریکاتور در زوم
خیلی سخت است که نفر اول شروع کننده باشی در گمنامی با آن حجب و حیای خاص جنوبی و شرم حضور شهرستانی که در آن بیست سال گذشته هنوز اصالتی از آن باقی بود و بعد از گذشت بیست سال که پلکان ناهموار و پرفراز و نشیب روزنامه‌نگاری را طی کرده‌ای در یکی دو ساعت همکارانت بخواهند از آنچه نوشته و خط کشیده‌ای روی قد کشیدنت سانت بگذارند و نمره دهند و بگویند اگر چنین و چنان می‌کردی بهتر بود.
یکی گفت که دهان آدمکت همیشه باز است و لازم است گاهی هم بسته باشد هر چند گوش شنوا و چشم بینایی در کار نباشد.
دیگری گفت که تو خیلی مهربان و باشرفی که این حرف همه بود و انساندوست. اما من که با تو بیست سال سپری کرده‌ام هر چند همه گفته‌ها را شنیدم و البته باور کردم می‌گویم تو یک عاشقی که به هر تولدی از آن دهان باز آدمکت احساس آرامش می‌کنی و برای روز و روزهای دیگر در گرماگرم حجم کارهای فشرده سرویس خبری باز هم قلابت شکاری برای مخاطب در انتظار دارد و همین انتظار است که نقطه وصل ما به کلمات و تصاویری است که پل دو طرفه بین ما و خوانندگان است و من نام آن را مسیر مهربانی می‌گذارم.
سهرابی عزیز تک ستاره‌ها همیشه غریبند، اما آسمان روزنامه عصر ستاره‌های همخوانی دارد که در کنار هم زیبنده‌اند و چونان گردنبند مرواریدی درخشان به گردن لوگوی عصر آویزانند. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
تا روز موعود
همنشینی ادب و نزاکت و شرم و فروتنی با بزرگی و وجاهت اجتماعی در نزد ایرانیان که هزاران سال پیشینه‌ی فرهنگی و تمدنی دارند به اندازه‌ای جا افتاده است که هر کسی در عین ادعای بزرگی و فرهیختگی رفتاری خارج از چارچوب ادب و فروتنی داشته باشد، شایسته‌ی احترام و بزرگداشت نمی‌دانند.
سخنان سخیف و بی‌ارزش و غیرمؤدبانه‌ی قاضی‌پور که در آن انواع استخفاف را در حق زنان این مرز و بوم روا داشته، نه در شأن یک نماینده بود و نه در شأن مجلس و چه شگفت‌انگیز است که چنین موجودی هنوز هم کسوت نمایندگی مردم را که برای قامت کوتاه و نحیف اندیشه‌اش بسیار بلند و گشاد است، یدک می‌کشد و انتظار دارد که به عنوان یک انسان و مسلمان از او یاد شود!
این سخنان که بیشتر برازنده‌ی شخصی فاقد تعادل روحی و مست از باده‌ی قدرت است در شبکه‌های مجازی و رسانه‌های مکتوب با واکنش‌های تقریباً یکدست حاکی از نفرت و اشمئزاز روبه‌رو گردیده و شخصیت‌های گوناگون وابسته به طیف‌های مختلف اجتماعی با ابراز شگفتی از راهیابی چنین فردی به مجلس، خواستار برخورد قانونی با وی شده‌اند. سخنان وی به اندازه‌ای بی‌ادبانه تلقی گردیده که حتی در مقام پاسخگویی نیز نمی‌توان به آن استناد کرد. (ادامه…)