سرمقاله
محمد عسلی
امام آمد، اعتماد آورد
وقتی آمد، رود خروشانی از میدان آزادی به سمت بهشت زهرا سرازیر شد. خیابان‌ها و کوچه‌های تهران را در بر گرفت و پشت بام‌ها و روی درختان و دیوارها حجم وسیعی از آدم‌ها در آغوش یکدیگر با دلی شاد و امیدی به پهنای ایران چشم به دیدار معشوق گشودند، کسی که اعتماد به نفس را به دروازه سینه‌ها رسانده بود، آن را به درون قلب‌ها پرواز داد و در آنجا ماندگار کرد؛ تا ملتی برخاسته از خوابی زمستانی را به تماشای بهار برد با زخم‌های کهنه‌ای که در تن یک‌یک آنان بود و جراحاتی که از دوران‌های ستمشاهی بر تن داشتند.
امام آمد تا ابهت فراموش شده اسلام را بار دیگر به تماشا گذارد و حرکت انقلابی اسلامی مردم ایران را به رخ جهانیان کشاند.
حرکتی که با شعله‌ای کوتاه اما روشن از قیام ۱۵ خرداد در شبی تاریک و سنگین رخ نمود و علیرغم غرش طوفان‌های سهمگین دژخیمان بر علیه آزادگان رو به خاموشی نرفت و به هر دم که نیمه جانی از آن باقی مانده بود، خون جدیدی آن را دوباره نور می‌افروخت تا به جان بسوخت که به فرموده خدا در قرآن نور الهی خاموش شدنی نیست.
امام آمد، همان که باید می‌آمد، وعده الهی دروغ نیست چرا که گفته بود: «خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، مگر آنکه آن قوم سرنوشت خود را تغییر دهند» و ایرانیان چنین کردند، به پا خاستند، فریاد زدند، بر دشمنان شوریدند، در عزای عزیزان خود بارها به سوگ نشستند و در غم فرزندان آزاده‌شان سال‌ها چشم بر در زندان‌ها گشودند و در خواب و بیداری صدای ضجه خونین شکنجه‌شدگان را شنیدند و فرعون‌های کوچک و بزرگ ستمکار را در ناز و نعمت دنیا دیدند که چگونه از روی اجساد شهیدان وطن بیرحمانه عبور می‌کنند و به عیش و نوش می‌پردازند.
و اینک با گذر از ظلمات شب‌های دیجور، آب حیات را از دست‌های پرمهر خدا دریافت می‌کنند تا امام خمینی پیام‌آور پیروزی باشد برای ملتی که ۲۵۰۰ سال سلسله‌های مختلف ستمشاهی را تجربه کرده‌اند، اینک به شادی نشینند که شاه رفت و با خود دلبستگی‌های فریبکارانه را برد و امام آمد تا استقلال و آزادی آورد و نظام جمهوری اسلامی را. (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
رهاورد رئیس جمهور از سفر اروپا
جنجال رسانه‌ای غرب در انعکاس سفر ریاست محترم جمهور به اروپا که بیشتر به جنبه‌های اقتصادی و امضای قراردادهای اقتصادی کلان پرداختند قبل از آنکه ابعاد اقتصادی آن اذهان مردم جهان را به خود مشغول کند از منظر سیاسی مهم است.
اروپای امروز به دلیل مشکلات امنیتی ناشی از تهدیدها و حملات سازمان یا فته داعش از یک سو و از دیگر سوی مشکلات اقتصادی ناشی از عدم کارآیی تحریم‌ها و مخالفت‌های همه جانبه با انقلاب اسلامی ایران که در طول بیش از ۳ دهه جواب نداده و این اروپا و آمریکاست که از موضع خود عقب‌نشینی می‌کند و منافع خود را در کنار آمدن با جمهوری اسلامی ایران می‌داند.
پس نباید اتهام تروریستی به ایران چسباند که خود از حملات تروریستی عدیده در طول سالیان بعد از انقلاب اسلامی خسارت‌های جانی و مالی بسیار دیده است و از همان ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی با تروریست‌ها از انواع مختلف در ستیز بوده است.
آنچه در پشت پرده سیاست و درهای بسته گفته شده و در رسانه‌ها انعکاس نداشته طبعاً یکی از آنها یاری طلبیدن از ایران اسلامی برای مقابله با تروریست‌هاست که مدتی است امنیت کشورهای اروپایی را خدشه‌دار کرده و در آنجا مردمان بسیاری را کشتار کرده‌اند و اگر اولاند رئیس جمهور فرانسه از موضع سرسختانه خود بر علیه سوریه عقب‌نشینی آشکار کرده به این نتیجه رسیده که نقش سیاست خارجی ایران در سوریه و عراق و لبنان درست بوده و در واقع ایران بیش از کشورهای اروپایی به ماهیت تروریستی مخالفان بشار اسد و دولت عراق پی برده است. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
پروسه‌ی هوشمندسازی مردم
این روزها با قرار گرفتن مجموعه‌ی کیمیا در سراشیبی پایان، واکنش بینندگان تلویزیونی به آن نیز اوج گرفته و ترکش‌های آن به تلفن‌های همراه و سایت‌های مجازی نیز اصابت کرده و از سویی دیگر دست‌اندرکاران تهیه این سریال نیز درصدد پاسخگویی برآمده‌اند و خوراکی دهن پرکن برای رسانه‌های زرد که با اخبار نرم و عکس‌های گرم مردم را به خود مشغول می‌دارند، فراهم نموده‌اند.
عصبانیت اغلب دنبال‌کنندگان این مجموعه ریشه در دست کم گرفتن مخاطبان دارد. البته کسانی که این روزها دستی از دور و نزدیک بر آتش تهیه‌کنندگی و کارگردانی و بازیگری و فیلمنامه‌نویسی دارند می‌دانند که نوشتن فیلمنامه‌ای بسیار خوب و جذاب و دارای حرف و پیام ارزنده آن هم برای شبکه‌های صدا و سیما که مدیرانش درگیر مناسبت‌ها و قالب‌ها و برنامه‌های از پیش اعلام شده هستند بسیار دشوار است. خصوصاً وقتی که می‌خواهند از برخی نهادها که نام آنها در تیتراژ می‌آید کمک و حمایت مالی دریافت کنند کار بسیار مشکل‌تر می‌شود. به هر حال نویسنده و کارگردان ناگزیر از گنجانیدن سکانس‌هایی هستند که تأمین کننده نظر حامیان مالی است و برخی سکانس‌ها نیز به عنوان گذرنامه‌ی هر فیلمی در ذهن و زبان کسانی که در تلویزیون فعالیت می‌کنند جا افتاده و همه کم و بیش راه و رسم آن را می‌دانند.
حتی نام شخصیت‌های یک مجموعه با توجه به مثبت یا منفی بودن آن نیز برای مردم جا افتاده و اغلب می‌دانند که وقتی قرار است کسی نقش منفی بر عهده گیرد چه نام‌هایی می‌تواند داشته باشد و قهرمان فیلم و دارندگان نقش‌های مثبت از لحاظ ظاهری و حجاب و همینطور نام و مسایل دیگر چگونه باید باشند. (ادامه…)