سرمقاله محمد عسلی ۱۹ اسفند ۱۳۹۹
گر مسلمانی همین است که…
به بهانه عید مبعث

خاتم سلسله پیامبران کتبخانه هفت ملت را شست*۱ دینی آورد که در آن تبعیض نژادی نباشد، حقوق زن و مرد را معین کرد، بساط جاهلان و بت پرستان را برچید و انسانها را اشرف مخلوقات نامید و پیوند آنها را به خدا نزدیک تر از رگ گردن گفت. زنجیر عبودیت و بندگی را از دست و پای بردگان باز کرد و همه انسانها را از سفید و سیاه و زرد و سرخ در برابر خداوند یکسان شمرد و دریچه ای از نور و معرفت را به روی بشریت گشود.
حضرت محمد(ص) در مدیریت انسان های مظلوم و ستمدیده، چنان هوشمندی و خلاقیت به خرج داد که ویرژیل گئورگیور نویسنده لهستانی در اهمیت هوشمندی و مدیریت وی کتابی نوشت به نام “محمد پیغمبری که از نو باید شناخت.” (ادامه…)

یادداشت سردبیر اسماعیل عسلی ۱۸ اسفند ۱۳۹۹
آبشخور ناپایداری ها

از زمانی که داستان واردات و تولید واکسن کرونا رسانه ای شد بحث اولویت دریافت این واکسن در محافل پزشکی و اجتماعی قوت گرفت . طبیعتا قرار گرفتن قشر فعال در حوزه ی درمانی خصوصا کسانی که در ارتباط مستقیم با بیماران کرونایی انجام وظیفه می کنند و همچنین در نوبت بعدی قرار گرفتن بیماران خاص و ساکنان خانه های سالمندان به لحاظ منطقی بودن به چالش کشیده نشد اما زمانی که عده ای از هنرمندان ، اصحاب رسانه و همچنین رانندگان تاکسی و اتوبوس و سایر اقشار توقع خود مبنی بر قرار گرفتن در فهرست اولویت ها را مطرح کردند ، عده ای برآشفتند و ایجاد خط کشی بین مردم را ناعادلانه توصیف کردند . هر چند در جامعه ی ما که قانون جایگاه تثبیت شده ای ندارد استثناء پذیری و رانت چیز عجیبی نیست و همه انتظار دارند که به نوعی از این فرهنگ و فضای نابجا بهره ببرند اما نباید از نظر دور داشت که وقتی پای جان انسان ها در میان است هر گونه تصمیم گیری در این خصوص باید سر در آبشخور نگاه های تخصصی و کارشناسانه و مبتنی بر هنجارهای بین المللی داشته باشد لذا به نظر می رسد همه باید تابع دیدگاه های مطرح شده از سوی ستاد کشوری مبارزه با کرونا باشند . جای تردید نیست که ایران در ردیف کشورهایی است که بخشی از پروسه ی تولید واکسن را با اتکا به دانش بومی ضمن هماهنگی با سازمان جهانی بهداشت پشت سر گذاشته و عده ای نیز در طرح های آزمایشی شرکت کرده اند و امید می رود که تا پیش از پایان سال ۱۴۰۰ واکسن تولید ایران با نشان دادن کارایی خود مورد استفاده قرار گیرد . مطمئنا عبور ایران از این پیچ تاریخی با کمترین هزینه ی جانی و مالی در کارنامه اداره کنندگان کشور ثبت خواهد شد کما این که موارد مشابه آن در گذشته از یادها نرفته است . به هر حال کشورها در گرماگرم جنگ بقا که به دنبال همه گیری کرونا به راه افتاده در متن یک مسابقه فرهنگی و تمدنی قرار می گیرند و کشورهایی که بتوانند به موازات مصونیت بخشیدن به مردم خود مردم سایر کشورها خصوصا همسایگانشان را ازاین جهت مصونیت ببخشند هم در بحث هژمونی علمی و هم اقدامات نوعدوستانه جایگاه ویژه ای خواهند داشت . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۷ اسفند ۱۳۹۹
همه مشکلات ما

نقل کرده اند که برای ناصرالدین شاه آرایشگری از فرنگ آوردند که سر و سبیل و چهره اش را پیراست و آراست، شاه قاجار از تردستی او جمالی متفاوت از گذشته یافت. در برابر آئینه ایستاد و چون خود را دیگرگونه دید، جمله ای گفت که برای همیشه در تاریخ ماند و ضرب المثل شد. «به راستی که همه چیزمان به همه چیزمان می آید» در آغاز سلطنت رضاشاه مدارس جدید با شکل و شمال غربی به جای مکتبخانه ها دائر شدند. دروس ریاضی، علوم تجربی، تاریخ و جغرافیا و معارف با معلمانی که بعضا فرنگ رفته و یا آموزش فرنگی دیده بودند در تهران تدریس شد و سپس به سایر مراکز استانها و دیگر شهرستان ها کشیده شد. برای تربیت معلمان دانشسراهای مقدماتی دائر شد و سپس در سطح بالاتر دانشسرای عالی، معلمانی در رشته های مختلف آموزش دیدند و از مقطع ابتدایی تا دبیرستان آموزش دروس علمی و تخصصی شروع و ادامه یافت. این یک تحول مدرسه ای بود و نتایج پرباری به بار آورد اما با افزایش و رشد جمعیت و تحولات شگرفی که در حوزه علوم و فنآوری در جهان و به ویژه در اروپا و آمریکا به وجود آمد رژیم پهلوی دوم نتوانست در تربیت معلم و تأمین نیازهای علمی و مالی معلمان و تأسیس مدارس مطلوب به خوبی عمل کند. (ادامه…)