سرمقاله
محمد عسلی
ناراضیتراشی مدیران بیانصاف
در حکومت مردمسالار دینی مدیران هم در برابر خدا مسئولند و پاسخگو و هم در برابر مردم. هر چند در شرح وظایف مدیران و نحوه انتخاب و انتصاب آنان اشارهای به پاسخگویی آنها در برابر خدا نشده و قانون هیچ مدیری را به روز قیامت حواله نداده است.
وقتی در خانه و مدرسه، کوی و برزن و کوچه و خیابان آثاری از عملکرد مدیران ناآشنا به وظایف خود و یا بیانصاف مشاهده میشود، چند عکسالعمل متصور است.
نخست اینکه نگاه حکومتی به آنها میشود و نقص و کمکاری یا ضرری را از چشم حکومت میبینیم و آن را به سیستم حکومتی و نظام حاکم مربوط میکنیم.
دوم با شناختی که از ضعف و یا توانمندی فلان مدیر داریم؛ آن را به عملکرد و نحوه نظارت و برنامهریزی او نسبت میدهیم و انتخاب او را یک اشتباه تلقی میکنیم.
سوم آنکه آن را ناشی از عملکرد زیرمجموعه مدیریت تلقی میکنیم و مدیر را تبرئه میکنیم و دلمان هم برای این چنین مدیری میسوزد که افراد و کارکنانش به وظایف خود عمل نمیکنند. اما با این همه بیصدا و بدون اعتراض از کنار آن میگذریم و با خود میگوییم؛ بابا ولش کن، مگر بیکاری، صلوات بفرست، بیخیال، این هم میگذرد، تا ببینیم چطور میشود و…
غافل از آنکه اگر چشم و گوش و خرد خودمان را مسئول بدانیم و حق اعتراض و اصلاح را از آن خود بدانیم و تسلیم هر عمل نابخردانهای نشویم، هر مدیر و مسئولی حساب خود را سرانگشتی میکند و بیخیال از کنار مسایل مربوط به وظایف خود نمیگذرد.
و اما بعد: (ادامه…)
- یکشنبه ۱۹ دی ۹۵
- سرمقاله
