سرمقاله
محمد عسلی
حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی
مروری هر چند گذرا در ادبیات کهن سرزمین ما و هم جهان اسلام ما را به این مهم رهنمون می کند که نقش اسلام و معنویات آن در اندیشه و افکار نویسندگان، شعرا و فلاسفه و عارفان تا چه حد بوده است.
بی شک اندیشه های نوعدوستی، تعاون، تواضع، حسن خلق، صلح، دوستی، یتیم نوازی، دستگیری از درماندگان، حرمت زنان، حفظ حریم مالکیت، آزادی در پذیرش دین، مطالب مربوط به ارث و وراثت، وفای به عهد، صداقت در گفتار، تفاوت بین عالم و جاهل و بسیار موارد دیگر که در قرآن صراحتاً به آن اشاره شده و در سنت هم از آنها روایات بسیار نقل شده همه ریشه حقوق بشری دارند.
درک شرایط و موقعیت های عصر جاهلیت و زمان آغاز بعثت که برای طوائف عرب، (زن، شمشیر و شراب) حرف اول را می زده و زنان از هیچ حقوقی برخوردار نبوده اند و بیشتر به عنوان وسیله ارضای شهوات و کار در منزل و صحرا مورد نظر بوده اند نیاز به مطالعه دقیق شرایط و موقعیت عصر جاهلیت و دوران پس از بعثت پیامبر اسلام دارد تا تفاوت تغییر و نقش حقوق بشر اسلامی را فهم و درک کنیم.
آنان که حقوق بشر آمریکایی را به رخ ما می کشند و اسلام ستیزی را ترویج می کنند نمی دانند و مطالعه نکرده اند که ریشه های همین حقوق بشر غربی در بخش های عمده ای ریشه در حقوق بشر اسلامی دارد و مُلهم از قرآن است به عنوان مثال در مورد آزادی در پذیرش دین کافی است به چند آیه شریفه از قرآن استناد کنیم. در سوره کافرون، خداوند خطاب به پیامبر می فرماید: «قل یا ایها الکافرون، لا اَعبدو ما تعبدون، ولا انتم عابدون ما اعبد، ولا انا عابدُ ما عبدتم و لا انتم عابدون ما اعبد. لکم دینکم ولی دین» (ادامه…)