یادداشت طنز
اسماعیل عسلی- سردبیر
هذیان‌های کرونایی
بنده خدایی می‌گفت: بی‌انصافی هم حد و اندازه‌ای دارد. چرا در باره‌ی ویروس کرونا این همه بدگویی می‌کنند؟ این بسته زبان نه حزب و روزنامه‌ای دارد که بتواند از خود دفاع کند و نه اگر نطق پیش از دستوری داشته باشد قابل شنیدن است. به قول حافظ: عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگو.
گفتم هنر این ویروس لامذهب چیست؟ گفت: خداوکیلی چه کسی تاکنون به اندازه‌ی کرونا دستاوردهای چشمگیر داشته که بتواند ظرف کمتر از یکماه پس از جلوس بر اریکه‌ی میدانداری مشکل ترافیک شهرها را به گونه‌ای حل کند که ظرف نیم ساعت بتوانی خودت را از فلکه‌ی گل سرخ به میدان صنایع برسانی؟ چه کسی توانست مردم را متقاعد کند تا اصول اولیه بهداشتی را رعایت کنند و با عادات ناپسندی چون دست به دهان بردن و سوراخ دماغ را جستجو کردن و تن خاراندن خداحافظی کنند؟ کدام یک از نمایندگان مجلس می‌توانستند حمل و نقل عمومی و زمینی و هوایی را خلوت کرده و قیمت‌ها را کاهش دهند؟ چه کسی می‌توانست با پادرمیانی مشفقانه، زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها و دادگاه‌های انباشته از نفوس انسانی را خلوت کرده و زن و شوهرها را زیر یک سقف وادار به زندگی مشترک کند؟ ویروس کرونا در یک عملیات محیرالعقول توانسته خانم‌ها را از خرید منصرف کند به طوری که شما اگر کارت بانکی‌ات را دو دستی هم به آنها تقدیم کنی و بگویی این شما و اینهم بازار، قدم از قدم برنمی‌دارند! (ادامه…)