سرمقاله ” اسماعیل عسلی” ۳۰ آذر ۱۴۰۰

سرچشمه های فساد

دستیابی به شاخص های مطلوب بین المللی مبارزه با فساد در دستور کار اغلب دولت هایی که خواهان ارتباط فراگیر مالی با دنیا هستند ، قرار دارد  زیرا اولا جایگاه هر کشور در جدول مبارزه با فساد گویای بسیاری از واقعیت هاست ؛ ثانیا نبود فساد در یک کشور برای شهروندان ، دولتمردان ، سرمایه گذاران خارجی و تجار و گردشگران ایجاد امنیت می کند و به شتاب و دقت انجام کارها می افزاید و هزینه اداره کشور را کاهش می دهد . تنوع و فراوانی فساد ، کشورها را دچار از درون پوسیده گی و خوددرگیری می کند خصوصا نوعی از فساد زنجیره ای که پیدا کردن سرنخ آن در نظام های خویشاوند سالار نیازمند شفافیت صددرصدی و برخورد شجاعانه است . آمار بالای سرکشی مدنی ، رواج دزدی و قاچاق ، پایین بودن کیفیت کالاهای تولیدی ، بی ثباتی پولی ، نخبه گریزی ، انتشار آمار غیرواقعی ، توصیه پذیری و وعده های غیرقابل تحقق از نشانه های جاخوش کردن فساد در یک کشور است . اگر بخواهیم تعریفی جامع و مانع از فساد داشته باشیم باید بگوییم ” هر کاری که از مجاری غیر قانونی صورت گیرد ، مصداق فساد است ” (ادامه…)