یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
ورودی و خروجی مجلس
پیشی گرفتن نامزدهای منتسب به جریان های مستقل، معتدل و اصلاح طلب در دور دوم انتخابات مجلس با وجود کمرنگ تر بودن میزان مشارکت که برای دور دوم انتخابات امری طبیعی است، چراغ راهنمایی بود که راه یافتگان به مجلس دهم حداقل تا بازه زمانی چهار سال آینده آن را مطمح نظر قرار داده و سمت و سوی حرکت خود را با آن تنظیم نمایند.
قبل از هر چیز باید اذعان داشت که احزاب و جریان های رسانه ای (جریان هایی که موجودیت خود را مرهون القائات رسانه ای هستند) در ایران نتوانسته اند نشو نمای درخوری داشته باشند و ریشه های خود را به اعماق توده های مردم برسانند و به مدد آنها تغذیه شوند و مردم نیز این فرصت را پیدا نکرده اند که تدریجاً به خاستگاه و آبشخور احزاب سیاسی تبدیل شوند، به همین دلیل داوری افکار عمومی پیرامون عملکرد احزاب نیز تابع قواعد شناخته شده و متعارف و جا افتاده در نظام های پارلمانی نیست! به همین دلیل گاه عملکرد غلط دولت های مورد حمایت یک جریان منجر به برچیده شدن پایگاه هایی می شود که آن جریان در محل تقاطع و عبور و مرور افکار عمومی بر پا کرده است.
دولت احمدی نژاد که از نقاط ضعف چند دهه¬ای مسئولین، نردبانی برای صعود بر بام بالاترین سمت اجرایی کشور ساخته بود ظرف ۸ سال فعالیت شگفت انگیز به گونه ای عمل کرد که هیچ دولتی تمایل ندارد با او مقایسه شود و برخی از حامیان قسم خورده اش نیز به دنبال پاک کردن رد پای حمایت های غیر قابل توجیه خود از وی هستند. درآمیختگی رویکردهای پوپولیستی که تابع نظم و قاعده ی خاصی نیست و منجر به روایی شعارهای بلندپروازانه و عوام پسند می شود با دیوانسالاری تمرکز گرایانه و معطوف به رئیس جمهور و چند مشاور و معاون انگشت نما شده، رشته های فراهم آمده توسط دولت های قبلی را پنبه کرد و از آنجایی که خطای راهبردی در تداوم حمایت از این دولت با کنش های شتابزده ناشی از گونه ای خودشیفتگی موهوم تناسبی نداشت، لجام گسیختگی منحصر بفردی را موجب گردید که حتی پس از کشف آن و درک موقعیت خطرناک ایجاد شده نیز مهارناپذیر می نمود. (ادامه…)

یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
حقوق مادی و معنوی معلم
ذوق یادگیری و رغبت به دانایی به پشتوانه ی کنجکاوی‏‏، همزاد با انسان است و هم از این رو حتی پیش از تولد نیز بر اساس اظهار نظر دانشمندان آموختن برای انسان آغاز می شود و پس از تولد نیز این آمادگی در او وجود دارد که از پدر و مادر و همنوعان خود و طبیعت و گردش روزگار بیاموزد و تجربه کسب کند‏. بر این اساس می توان گفت: فرهنگ و تمدن نیز در سایه ی دانایی و بهره گیری از معلم به منصه ی ظهور رسیده است‏.
اگر مخاطب ما انسان های رشد یافته در فضای فرهنگ و دانایی باشند‏‏، تلاش و بهره گیری از واژه ها برای اثبات جایگاه رفیع معلم به منزله ی زیره به کرمان بردن است‏. چرا که بعید به نظر می رسد انسانی باشد که در عین دانایی به ارزش معلم پی نبرده باشد‏. به همین دلیل به نظر می رسد بهترین شیوه برای ارج نهادن به مقام معلمان در عصر ارتباطات و تبادل شتابناک دانش و فرهنگ‏‏، اتخاذ راهکارهایی برای بهره گیری از دانش و تجربه معلمان و تلاش برای بهبود وضعیت معیشتی و ایجاد فرصت های مطالعاتی برای آنها باشد‏.
اشتهای وصف ناپذیر کشورهای توسعه یافته و پیشرفته برای جذب نخبگان علمی و فارغ التحصیلان آماده کار و کوشش با ایجاد جذابیت های فراوان از ارزشمندی دانش و دانشمند حکایت دارد‏. کسانی که بر جهان آقایی می کنند و محصولات تولیدی خود را که در واقع حاصل جلب و جذب دانشمندان است به جهانیان عرضه می دارند‏‏، همان کسانی هستند که به اهمیت علم وقوف یافته اند‏.
آنها با جدا کردن جوانان تیزهوش و مردان و زنان دانشمند ظرفیت جامعه ی صادر کننده ی نخبگان را برای گفتمان سازی و نقد و محک زدن روند امور کاهش می دهند و آنها را با چالش و در واقع بیماری عدم شایسته سالاری مواجه می سازند و سطح کیفی خروجی تمامی دستگاه ها و سازمان ها را به حداقل می رسانند، به تبع آن تبادل اطلاعات و انتشار آمار کلیدی که گویای کم و کیف اداره امور کشور است را به دایره های بسته محدود می کنند و چنین جوامعی را به اختلافات موهوم و اغلب بر سر موضوعات کم ارزش و جنگ و درگیری با محوریت مسایلی که از بیرون بر آنها تحمیل شده است رها می سازند و در نقطه ی مقابل شهروندان جامعه ی وارد کننده و جذب کننده ی نخبگان با سود سرشاری که از نعمت وجود دانشمندان می برند‏‏، زندگی راحتی را پشت سر می گذارند! (ادامه…)

سرمقاله
محمد عسلی
مجلس در انتظار حماسه ای دیگر
ظریفی می گفت: «اگر مردم بدانند اهمیت مجلس تا چه میزان است، حتی انتخاب یک نفر هم در تصویب یا عدم تصویب یک قانون بسیار مؤثر و سرنوشت ساز است…»
من گفتم: اگر فقط یک نفر در مجلس باشد که بتواند بر جمع و بر افکار عمومی چنان تأثیری بگذارد که منافع ملی حفظ شود و عدالت در تصمیم گیری ها مبنا قرار گیرد همان یک نفر خود یک مجلس است.
و اما بعد:
مجلس شورای اسلامی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی پیوسته از ترکیب ناهمگونی برخوردار بوده و تمامی کرسی نشینان مجلس به لحاظ آگاهی های سیاسی و اطلاعات علمی و تجربه مدیریتی نه اینکه در یک سطح نبوده اند، بلکه چه بسا فاصله ها بسیار بوده است.
اگر مجلس، مجلس باشد و بتواند نمایندگی افکار عمومی را مدیریت کند نه فقط در اعتلای فرهنگ سیاسی مردم تأثیرگذار خواهد بود، بلکه بسیاری از مصائب و مشکلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی که امروز ملت ما با آن مواجه اند آزار دهنده نبود و یا به طور نسبی قابل تحمل بود.
مجلس آینده می باید مجلسی باشد که به دور از چالش های درون حزبی و یا درون  جناحی همه فقط به کشور، ملت و انقلاب بیاندیشند و اینکه هیچکس در اندیشه منافع شخصی نباشد و منافع خود یا گروه و تشکیلات جناحی اش را بر منافع ملی و نیازهای مردمی ترجیح ندهد.
انتخاب حداکثری و هوشمندانه است که می تواند از میان نامزدها به طور نسبی اصلح را برگزیند.
فارس و به ویژه شهر کهن فرهنگ ایران زمین در شرایطی قرار دارد که از یک طرف خشکسالی کشاورزی و باغداری آن را تهدید می کند و از طرف دیگر روز به روز به سیل بیکارانش افزوده می شود.
فارس اقلیمی است که همه ایران در آن دیده می شود، هم به لحاظ میزان فقر و محرومیت و هم به لحاظ منابع، ثروت و توانایی هایی که بالقوه در آن کاملاً مشهود است. (ادامه…)