سرمقاله محمد عسلی ۱۷ تیر ۱۴۰۰
جنگ آب و اما و اگرها

مرحوم محمد نمازی در سال ۱۳۲۴ شرکتی به نام دستگاه آب شیراز تأسیس کرد و آن شرکت مسئولیت ارایه خدمات انشعاب آب و فاضلاب شیراز را عهده دار شد. در سال ۱۳۷۶ آبفای شیراز زیر مجموعه این شرکت شد.
قبل از اقدام محمد نمازی مردم شیراز از آب چاهی که معمولاً در خانه آنها حفر شده بود استفاده می کردند و یا از آب انبارها و برکه هایی که توسط خیرین بنا شده بود آب برداشت می کردند.
آب جاری که باغ های قصردشت شیراز را آبیاری می کرد از چشمه های اطراف شهر تأمین می شد و همین آب نیز از طریق جوی ها برای آبیاری درختان حیاط خانه ها به صورت هفتگی و نوبتی جاری می شد.
با گسترش شهر و افزایش جمعیت، لوله کشی خانه و منازل مسکونی و تجاری و اداری نیز گسترده شد تا جایی که برای تأمین آب آشامیدنی سد درودزن احداث گردید و با حفر چاه های عمیق در اطراف شیراز آب شرب مردم تأمین شد که هم اکنون نیز از این اقدامات استفاده می شود و برای تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی چاه های زیاد دیگری حفر شدند که بسیاری از چشمه ها را خشکانده است. آنچه مسلم است رشد جمعیت، گستردگی بی رویه شهرها و روستاها همانند دیگر نقاط کشور در استان فارس و کاهش آب های زیرزمینی و نیز خشکسالی های پی در پی همه دست به دست هم داده تا کشور ما و به ویژه استان فارس با بحران کم آبی مواجه گردد. (ادامه…)

سرمقاله سردبیر “اسماعیل عسلی” ۱۶ تیر ۱۴۰۰
تا آن روز

کرونا کولی وار آمد و بساط خود را پهن کرد . ابتدا دنیا او را جدی نگرفت . همه نگاه ها به چین دوخته شده بود و این تصور قوت می گرفت که این تنها چین است که باید سینه سپر کند و تمام قد در برابر این ویروس بایستد . چین کشوری است که با جمعیت و اقتصادش شناخته می شود و کرونا نیز جمعیت و اقتصاد چین را نشانه رفته بود . نظام حاکم بر چین اگرچه بر دیکتاتوری کمونیستی متکی است ولی این دیکتاتوری در خدمت اقتصاد و منافع ملی ساکنان این سرزمین است. به هر حال گردانندگان این کشور معتقدند که چنین جمعیتی را نمی توان جز با زور و نظامیگری مهار کرد ! در این مورد خاص ، همین خصیصه یعنی توسل به زور و وادار کردن مردم به رعایت پروتکل ها حریف اصلی کرونا بود چرا که با قرنطینه و مسدود کردن راه های ورودی و خروجی شهر ووهان از سرایت این ویروس خزنده به سایر نقاط چین جلوگیری به عمل آمد و بعدها در حالی که برخی کشورها نظیر آمریکا ، برزیل ، انگلیس و فرانسه و روسیه و ایتالیا و ایران در منجلاب کرونا دست و پا می زدند ، چین مبادرت به جمع آوری بساط بیمارستان های صحرایی کرد و چیرگی بر کرونا را جشن گرفت ! بی گمان اگر مردم ووهان چین را به حال خود وامی گذاشتند معلوم نبود کرونای ناشناخته با جمعیت درهم تنیدهی چین چه معامله ای می کرد . (ادامه…)

سرمقاله محمد عسلی ۱۵ تیر ۱۴۰۰
کار ملک است آنکه تدبیر و تأمل بایدش

در حکومت های مردم سالار پل ارتباطی بین دولت و ملت پلی یک طرفه نیست، داد و ستدها هم فقط داد و ستدهای مادی نیست، تبیین راهکارها و گره گشایی های سیاسی و اقتصادی توسط خبرگان و صاحب نظران کشورها از طریق مطبوعات و رسانه ها خطاب به هیأت دولت انتشار می یابد. احزاب در رقابتی تنگاتنگ سکاندار دیدگاه های مختلف در ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اند.
تضارب آراء و تنویر افکار عمومی به مردم کمک می کند تا رشد فکری پیدا کنند و خود را در حمایت از دولت موظف و مسئولیت پذیر بدانند. احزاب تشریفاتی و فرمایشی دوران سلطنت محمدرضا شاه سابق به تعارف و تکلف خنثی و بی خاصیت و بیشتر نمایشی کاری از پیش نبرد چه حزب ایران نوین که در رأس آن فریدون هویدا بود و چه حزب مردم که روزنامه توفیق نام آن را به حزب کژدم تغییر داده بود. (ادامه…)