سرمقاله
اسماعیل عسلی
خوان یغما
وقتی به برخی از مشکلات کشور توجه می کنیم درمی یابیم که عده ای علیرغم مأموریت و وظیفه ای که دارند اساساً مایل به حل مشکل نیستند و همواره از فرمول ها و راهکارهای ثابت که ناکارآمدی آنها سالهاست به اثبات رسیده استفاده می کنند. یکی از کارشناسان که در نشستی تلویزیونی در شبکه ۴ شرکت کرده بود می گفت: وقتی در ترکیب یک هیأت عالی رتبه شرکت کننده در مذاکرات هسته ای جاسوس داشته ایم بدون تردید در میان مسئولین و مدیران و گردانندگان امور هم افرادی نفوذی ظرف این چند دهه بوده اند که مأموریت آنها ممانعت از انجام صحیح کارها، ایجاد نارضایتی در مردم، قفل کردن امور، غارت بیت المال و پنبه کردن رشته هاست. از جمله موضوعاتی که همواره در پیشانی انتقادها قرار داشته کیفیت و کمیت تبلیغات و چرایی تنوع ادارات، نهادها و سازمان های تبلیغاتی در کشور است. عده ای می گویند ما بالاخره نفهمیدیم برآیند و خروجی این همه هزینه های فرهنگی و تبلیغاتی که بخش اعظمی از بودجه کشور را می بلعند چیست؟ نزدیک به نیم میلیون نفر در کسوت های گوناگون و با وجود چند شغله بودن کار تبلیغاتی می کنند که ذکر جزئیات آماری آن در حوصله ی این مطلب نیست. تبلیغات نیز آمیزه ای از تبلیغات سیاسی و مذهبی است. افرادی که هم در دانشگاه ها حضور و فعالیت دارند و هم در مدارس و آموزش و پرورش و نهادهای فرهنگی و شهرداری ها و اوقاف و نهادها و ادارات ضمن این که بسیاری از نهادها و اداراتی که بعضاً همسو هم تلقی می شوند و سالانه میلیاردها تومان بودجه از دولت دریافت می کنند بخشی از مأموریت اصلی خود را تبلیغات می دانند و ملزم به رعایت همخوانی خروجی خود با چارچوب هایی هستند (ادامه…)
- دوشنبه ۱۸ دی ۹۶
- سرمقاله
سرمقاله
محمد عسلی
بعد از اعتراضات مردمی
بالاخره اعتراضات مردم بر علیه گرانی و نابرابری¬های اقتصادی به پایان رسید و با آشوبگران برخورد شد و سردمداران آشوبگر آنها منتظر محاکمه و علت¬یابی جریان¬های هدایتگر داخلی و خارجی¬اند که اخبار آن را از رسانه¬های داخلی و خارجی می¬شنویم.
اینک سؤال این است: «در پاسخ به اعتراضات مردمی بر علیه گر انی و نابرابری¬های اقتصادی» دولت چه تدبیری می¬اندیشد؟»
به نظر می¬رسد نخست باید از افزایش بهای انرژی¬های حامل به گونه¬ای اجتناب کرد که اقشار فقیر، محروم و ناتوان به علت افزایش بهای این¬گونه انرژی¬ها آسیب بیشتری نبینند؛ زیرا فقط توجه به میزان مصرف ملاک ارزیابی راهکارهای چه کنم نیست؛ بلکه تأثیر افزایش حامل¬های انرژی از جمله بنزین و گازوییل بر مواد خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی و خدمات حمل و نقل و فرهنگی است که بر هزینه سبد خانوارها تأثیر مستقیم می¬گذارد.
و نیز تأثیر افزایش بهای این حامل¬ها بر بخش کشاورزی و خدمات و هم صنعت می¬باید مطمح توجه باشد زیرا به هر میزان افزایش قیمت هر چند توان مالی دولت را در پاسخگویی به هزینه¬ها افزایش می¬دهد، اما اعتبار و اعتماد عمومی دولت را در جامعه کاهش می¬دهد و موجب تورم، گرانی و رکود بیشتر می¬شود و بر کاهش ارزش پول ملی تأثیر می¬گذارد.
سؤال: چه باید کرد؟
از یک طرف دولت با کاهش بودجه مواجه است و درآمد دولت پاسخگوی برنامه¬هایش نیست از طرفی هر میزان افزایش اقلام ضروری نارضایتی مردم را به دنبال خواهد داشت؟ (ادامه…)
- یکشنبه ۱۷ دی ۹۶
- سرمقاله

