یادداشت سردبیر
اسماعیل عسلی
راهنمای آیندگان
قیام امام حسین (ع) اگر چه همانگونه که بارها در مسیر حرکت خود به کوفه فرموده بودند با هدف اصلاح در انحرافاتی که در دین جدش ایجاد کرده بودند صورت گرفت اما با برداشت‌های یکسانی دنبال نشد و پس از ایشان کسانی که دستاویزی مردم‌پسندانه برای داعیه خلافت نداشتند، خود را به این ریسمان آویختند تا برای آشکار ساختن نیات پنهان خویش که تا آن زمان با وجود شخصیت بزرگی چون حسین ابن علی (ع) جرأت ابرازش را نداشتند، گام بردارند. از این رو شیعیان و پیروان واقعی امام حسین (ع) حق داشتند نسبت به قیام‌ها و شورش‌هایی که پس از ماجرای کربلا شکل گرفت با دیده‌ی تردید بنگرند. کسانی که مظلومیت امام حسین (ع) در کربلا را دستمایه‌ی مخالفت با تداوم حکومت یزید و امویان قرار دادند اغلب با انگیزه دستیابی به قدرت پا در چنین میدانی گذاشتند. (ادامه…)